نجيبه صالح زاده

ايران – سقز
تاريخ: پنجم ژوئن ۲۰۰۷
آقای گای رايدر گرامی،
با تشکر بسيار از زحمات زيادی که به خاطر محمود کشيده‌ايد. در اين نامه قصد دارم خيلی به کوتاهی از آخرين وضعيت محمود شما را مطلع کنم و پيشنهاداتی را مطرح سازم.
از ۹ آوريل امسال که محمود دستگير شده تا کنون وضع جسميش رو به وخامت بيشتری گذاشته است. من و وکيلش تمام راههای قانونی را طی کرديم تا امکان معالجه همسرم را فراهم کنيم. من از همان ابتدا برای باز گرداندن او به سقز و يا گرفتن مرخصی تلاش کردم.

  مدتها من را در پستوی نه توی بوروکراسی سر دواندند تا بالاخره جواب منفی دادند. اين در شرايطی بود که محمود همچون يک شمع روشن در فضای تاريک زندان در عين نور بخشی ميسوخت و می گداخت. وقتی آن اقدامات به نتيجه نرسيد من به پزشک شوهرم مراجعه کرده و وضع او را تشريح کردم. او نامه‌ئی خطاب به مسئولين زندان در سنندج نوشت و يادآوری کرد که محمود احتياج به معالجه فوری و تخصصی دارد. از نظر پزشکان تنها کليه محمود در حال از کار افتادن است. من روز ۵ شنبه ۳۱ ماه می نامه را شخصا به رئيس زندان دادم. قرار است درخواست دکتر از طرف مقامات بررسی شود. حتی خود دکتر زندان هم به محمود گفته است که از دست وی کاری ساخته نيست و محمود احتياج به معالجه زير نظر يک پزشک متخصص دارد.
کاربدستان قضائی و اطلاعاتی محمود را در شرايط زجر آور و خطرناکی قرار داده‌اند تا از فعاليتهای کارگريش دست بکشد. من بعنوان همسر و هم آرمان محمود ميدانم که او اين کار را نخواهد کرد. به همين جهت به شدت به خاطر حفظ  جانش نگرانم. تمام فعالينی که در کارخانه‌ها، کارگاهها، محلات کارگری و دانشگاهها شب و روز برای آزادی محمود تلاش ميکنند در اين نگرانی با من شريکند.
من از شما تقاضا دارم بار ديگر برای اعزام يک هئيت قضائی به ايران بکوشيد تا محمود را از اين وضع رها کنيم و فرصتی برای معالجه وی فراهم آوريم. آيا برايتان امکان دارد که پزشکان بی مرز را در جريان وضع محمود قرار دهيد. شايد آنها قادر باشند برای معالجه همسرم دست به اقدامات عاجلی بزنند.
ارادتمند شما
نجيبه صالح زاده