“شبکه همبستگی و مبارزه اتحادیه های کارگری بین المللی” خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط رضا شهابی

شبکه همبستگی و مبارزه اتحادیه های کارگری بین المللی که نزدیک به ۸۰ اتحادیه کارگری کشوری و محلی از برزیل، اندونزی، فلسطین، الجزایر، هائیتی، ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، کاتولینا، سنگال، مصر، پاراگوئه، پرو، نیجر، السالوادور، انگلیس، بلژیک، کلمبیا، تونس، یونان، مالی، ترکیه، پاناما، ونزوئلا، مکزیک، کانادا، شیلی ساحل عاج، بورکینا، سوئیس، آلمان، آرژانتین، هنگ کنگ و نیز کمیسیون همبستگی بین المللی اتحادیه “کارگران صنعتی جهان” را در بر می گیرد در بیانیه ای به تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۱۷ خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط رضا شهابی شد. ترجمه بیانیه و لینک به متن اصلی آن در زیر موجود است.

رضا شهابی را فوری و بدون قید و شرط آزاد کنید!

تشکل های کارگری امضا کننده ذیل، سالها است که وضعیت ‏رضا شهابی، عضو هیئت‎ ‎مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، را دنبال می کنند. فعالیت های رضا شهابی ‏در دفاع از حقوق کارگران در ایران کاملا در چهارچوب استانداردهای به رسمیت شناخته شده بین المللی و مقاوله نامه های سازمان جهانی کار بوده است.‏ رضا شهابی بارها به خاطر فعالیت هایش دستگیر شده و حدود شش سال در زندان بسر برده است.

بر اساس گزارش سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، بعد از اینکه رضا شهابی را دوباره به زندان فراخواندند،وی را بطور خودسرانه به دوره ی حبس بیشتری محکوم کرده اند که مشتمل زمانی که او در مرخصی استعلاجی بود نیز می شود؛ بدین ترتیب علاوه بر یک سال حبس جدید، به معنای ۹۶۸ روز حبس اضافی جهت “جبران” شرایط توضیح داده نشده خواهد بود. او از بیماری های بسیاری رنج می برد که معلول شکنجه و فقدان امکانات پزشکی در زندان طی این سال ها می باشد. او در اعتراض به اعتصاب غذا متوسل شد و تنها پس از آن که مسئولان زندان قول تجدید نظر نسبت به تمام محکومیت های اخیرش را دادند، به اعتصاب غذای خود پایان داد. اما هیچ اتفاقی نیفتاد.

اینک مطلع شده ایم که او چند روز پیش در زندان سکته مغزی خفیف داشته است. جان او در خطر است.

امضا کنندگان این نامه قویا به حبس رضا شهابی اعتراض داشته و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط وی هستند تا او بتواند از درمان مناسبی برای رفع شرایط وخیم جسمی اش بهره ببرد. ما همچنین خاطرنشان میکنیم که جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک عضو سازمان جهانی کار، آی.ال.او، موظف است که به استانداردهای بنیادین سازمان جهانی کار منجمله آزادی تشکل و مذاکرات جمعی احترام بگذارد.
۲۵ دسامبر ۲۰۱۷
شبکه همبستگی و مبارزه اتحادیه های کارگری بین المللی
لینک:
https://workers-iran.org/international-labour-network-of-solidarity-and-struggles-free-reza-shahabi/

ترجمه و بازتکثیر از اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

info@workers-iran.org;
www.workers-iran.org;
www.etehadbinalmelali.com
Face book: https://www.facebook.com/IASWI
https://twitter.com/IASWIinfo

حمله به تجمع مورخ ۵/۱۰/۱۳۹۶ محکوم است.

کارگران؛ تشکلهای کارگر

همچنان که اطلاع دارید رضا شهابی یکی از اعضای سندیکای شرکت واحد تهران وحومه در زندان بسرمیبرد. با توجه به اینکه رضا شهابی محکومیت خود را تمام کرده است .اما مسئولان قضائی از آزاد کردن ایشان خودداری می کنند. بنابه اظهارات ربابه رضایی( همسر رضا ) در طول ۱۰ روز گذشته رضا شهابی دو بار سکته کرده و مسئولان زندان از انتقال او به بیمارستان خودداری کرده اند. با توجه به وضعیت جسمی رضا و بی توجهی مسئولان مربوطه همسر ایشان طی فراخوانی از مردم و کارگران درخواست کرد تا برای نجات جان رضا شهابی در تاریخ ۵/۱۰/۱۳۹۶در مقابل وزارت کار تجمعی آرام و به دور از خشونت برگزار کنند.

اما با کمال تاسف این تجمع از سوی ماموران لباس شخصی و انتظامی مورد حمله قرار گرفته و تعداد زیادی از تجمع کنندگان دستگیر شده اند.

ما ضمن محکوم کردن حمله به صفوف تجمع کننندگان خواستار آزادی کلیه دستگیرشدگان و شخص رضا شهابی هستیم.

عثمان اسماعیلی و محمود صالحی ۵/۱۰/۱۳۹۶

گزارش:  تجمع اعتراضی د ر برابر سفارت جمهوری اسلامی در لندن نسبت به وضعیت خطرناک رضا شهابی

روز سه شنبه ۲۶ دسامبر ۲۰۱۷ ( ۵ دی ۱۳۹۶)  همزمان با فراخوان ربابه رضایی، همسر رضا شهابی برای حضور در وزارت کار و پیگیری وضعیت رضا شهابی ، تجمعی در برابر سفارت جمهوری اسلامی در لندن به نشانه همبستگی با اقدام ایشان برگزار شد. در این تجمع که با فراخوان ” کمپین پشتیبانی از مبارزات فعالین کارگری و رندانیان سیاسی در ایران” بر پا شد، شرکت کنندگان با در دست داشتن بنرها و عکس هایی از رضا شهابی و با سر دادن شعار، خواهان آزادی فوری رضا شهابی و دیگر کارگران در بند و همه زندانیان سیاسی در ایران شدند. همچنین چند تن از شرکت کنندگان طی سخنرانی کوتاه ، تداوم زندانی کردن رضا شهابی که منجر به سکته ایشان شده  و نیز ممانعت از دسترسی ایشان به امکانات درمانی توسط رژیم اسلامی را به شدت محکوم کردند و رژیم را مسئول مستقیم فرجام وضعیت خطرناک سلامتی رضا شهابی دانستند.
این تجمع به مدت یک ساعت ادامه یافت و در پایان تجمع کنندگان با حرکت به سمت سفارت جمهوری اسلامی وارد محوطه سفارت شدند و بنر بزرگی که برآن نوشته شده بود: رضا شهابی ، کارگر زندانی، آزاد باید گردد ” را به درب سفارت نصب کردند و در همان حال علیه اقدامات کارگر ستیز و جنایت کارانه رژیم شعار دادند. مدتی بعد، نیروهای پلیس که به احتمال قوی از سوی عناصر سفارت فراخوانده شده بودند، خود را به محل رساندند  واز تجمع کنندگان خواستند که بنر را از درب سفارت بکنند. تجمع کنندگان اما با نا دیده گرفتن خواست پلیس، محوطه را بطور هماهنگ ترک کردند.
کمپین پشتیبانی از مبارزات فعالین کارگری و رندانیان سیاسی در ایران
لندن ۲۶ دسامبر ۲۰۱۷

بیانیه پایانی و انحلال کمیته دفاع از محمود صالحی

کارگران، فعالین کارگری، مردم شریف و آزادیخواه، تشکل ها و نهادهای کارگری !
همانگونه که مستحضرید، محمود صالحی در تاریخ ۸/۲/۹۴از سوی مامورین وزارت اطلاعات در منزل شخصی خود دستگیر و پس از سپری کردن ۳۲ روز بازداشت در بازداشتگاه مخوف وزارت اطلاعات سنندج، به دلیل قطع داروهای مورد نیازش (داروی فشار خون ) از سوی ماموران بازداشتگاه هر دو کلیه خود را از دست داد. در تاریخ ۷/۳/۹۴ در بیمارستان سنندج چند بار دیالیز شد. محمود صالحی در تاریخ ۹/۳/۹۴با قرار کفالت از زندان آزاد شد. ایشان در تاریخ های ۱۷ و ۲۹ مرداد ماه ۱۳۹۴ در شعبه اول دادگاه انقلاب اسلامی شهرستان سنندج به ریاست قاضی سعیدی به اتهام تبلیغ علیه نظام به ۱۸ ماه زندان و به اتهام عضویت در جمعیت های معارض کشور به ۹۰ ماه زندان تعزیری ( در مجموع ۹ سال ) محکوم شد. حکم صادره در تاریخ۲۵/۶/۹۴ رسما” و بصورت شفاهی از سوی دفتردار شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج به ایشان ابلاغ گردید. با توجه به ابلاغ این حکم سنگین از طرف شعبه اول دادگاه انقلاب سنندج در تاریخ ۲۵/۴/۹۴ به ایشان و رسانه ای شدن آن در سطح بین المللی، دوستان، رفقا، فعالین و مدافعان جنبش کارگری بشکل گسترده ای با ایشان و اعضای خانوده اش تماس گرفته و نگرانی خود نسبت به این حکم ناعادلانه را اعلام کردند و خواستار آن شدند تا برای اعتراض به این حکم، کمیته ایی تحت نام “کمیته دفاع از محمود صالحی” تشکیل گردد. بعداز بررسی این موضوع و درخواست دوستان، به این نتیجه رسیدیم که با انتشار اطلاعیه ای رسما از کارگران، تشکلهای کارگری و دوستان درخواست کنیم تا جهت تشکیل کمیته دفاع از محمود صالحی اقدام کنند. به همین مناسبت و با صدور اطلاعیه ای در تاریخ ۱۹/۷/۹۴ از سوی خانواده محمود صالحی تعداد زیادی از کارگران در داخل و خارج از کشور از این اقدام حمایت کردند و رسما” درخواست عضویت نمودند. به دنبال تشکیل “کمیته دفاع از محمود صالحی” در تاریخ ۵آبان ماه سال ۹۴ سایت کمیته دفاع از محمود صالحی نیز رسما اعلام موجودیت کرد و در راستای اطلاع رسانی از وضعیت پرونده محمود صالحی فعالیت خود را شروع کرد. محمود صالحی در اسفند ماه ۱۳۹۵ در شعبه چهارم دادگاه تجدید نظر با ریاست قاضی طیاره محاکمه و حکم ۹سال زندان ایشان به یک سال کاهش یافت. در راستای اجرای این حکم، محمود صالحی در تاریخ ۶/۸/۹۶ بعداز دیالیز هفتگی و در حالیکه از بیمارستان خارج می شد توسط ماموران پلیس امنیت شهرستان سقز دستگیر و برای سپری کردن یک سال زندان تعزیری روانه زندان مرکزی سقز شد. با توجه به نظریه مورخه ۱۳/۸/۹۶ پرشک قانونی شهرستان سقز مبنی بر عدم تحمل حبس و اعتراضات گسترده کارگران و مردم آزادیخواه در ایران و سایر کشورهای جهان پرونده محمود صالحی به دادگاه تجدید نظر استان کردستان، شعبه چهارم جهت تبدیل حکم ارسال شد. شعبه چهارم دادگاه تجدید نظر حکم یک سال زندان تعزیری را به ۳ میلیون تومان جزای نقدی تبدیل نمود. جزای نقدی طی فیش شماره ۲۲۱۴۵۲ در تاریخ ۲/۹/۹۶ به جاری شماره ۲۱۷۱۱۲۹۴۳۱۸۰۰۲مربوط به درآمدهای قضایی بابت پرونده شماره ۹۶۰۱۱۸ مطروحه در شعبه چهارم اجرای احکام کیفری واریز و حکم آزادی محمود صالحی صادر گردید. لذا با توجه به مختومه اعلام شدن پرونده فوق از این تاریخ ۹۶/۱۰/۳ رسما” انحلال کمیته دفاع از محمود صالحی را اعلام می نمائیم. از کلیه کارگران، تشکلهای کارگری، نهادهای انساندوست، مردم آزادیخواه، سایت ها و گروهای فضای مجازی، شبکه های تلویزیونی، دوستان و مسئولین محترم سایت کمیته دفاع از محمود صالحی که در این مدت نهایت تلاش خود را برای رساندن صدای محمود صالحی بعمل آوردند و برای آزادی ایشان تلاشهای فراوانی را انجام دادند نهایت تشکر و قدردانی داریم. یکبار دیگر ما اعضای کمیته دفاع از محمود صالحی و اعضای خانواده ایشان از همه عزیزان تشکر و قدردانی می کنیم.
با تشکر از تلاشهایتان اعضای هئیت اجرائی کمیته دفاع از محمود صالحی
زنده یاد کورش بخشنده، عثمان اسماعیلی، یدالله صمدی، فواد فتحی، مریم صالحی، سامرند صالحی، سیامند صالحی و نجیبه صالح زاده سخنگوی کمیته دفاع از محمود صالحی
۱۳۹۶/۱۰/۳

“کمیسیونهای کارگری اسپانیا” در حمایت از رضا شهابی:ترجمه و بازتکثیر از اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

 کنفدراسیون “کمیسیونهای کارگری” اسپانیا که بزرگترین اتحادیه کارگری این کشور می باشد در بیانیه ای به تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۷ اعلام کرد که همراه با تشکلات کارگری بین المللی از رضا شهابی قاطعانه حمایت می کند. در این بیانیه که در سایت “کمیسیون های کارگری و مدیای اجتماعی آن انعکاس گسترده داشته ست، آماده است:

از تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۷، “کمیسیونهای کارگری” به بیانیه های اضطراری در رابطه با رضا شهابی فعال سندیکایی کارگری ایرانی پیوسته است. کنفدراسیون اتحادیه های کارگری نروژ، ال او سوئد، فدراسیونهای کارگری فرانسه (سی اف د ت؛ ث ژ ت؛ اف سی یو؛ یونسا)،  کنفدراسیون عمومی کارگری ایتالیا (سی جی آی ال) و فدراسیون عمومی کارگران بلژیک (اف جی تی بی) همگی چنین بیانیه ای را امضا کرده اند. در این بیانیه ها، درخواست آزادی فوری رضا شهابی، عضو مرکزی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه مورد درخواست قرار گرفته است.

در این بیانیه ها، سازمان های اتحادیه ای کارگری که مدتها وضعیت رضا شهابی و فعالیت او در دفاع از حقوق اتحادیه های کارگری در کشورش در چارچوب کنوانسیون های سازمان بین المللی کار را دنبال کرده اند، چندین مورد دستگیری ایشان به دلیل فعالیتهای کارگری اش و سپری کردن تقریبا شش سال در زندان را محکوم می کنند.

علاوه بر پرونده رضا شهابی، سازمانهای سندیکایی مذبور، در هماهنگی با کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری (آی تی یو سی) حمله مداوم به حقوق و آزادی های اتحادیه های کارگری در ایران را محکوم می کنند. اعضای اتحادیه های کارگری مستقل، فعالان اتحادیه های کارگری و بطور کلی جامعه مدنی ایران به خاطر انجام فعالیت های مسالمت آمیز و مشروع صنفی با آزار و اذیت های روزانه، دستگیری، اخراج، آزار و تعقیب قضایی مواجه هستند.

بر اساس گزارش سندیکای  کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران و حومه، رضا شهابی بعد از اینکه اخیرا دوباره زندانی شده است، به طور خودسرانه مدت حبسش از جمله یک سال اضافه شده است که به معنای افزایش ۸۸۷ روز می باشد. رضا از آسیب های مختلف ناشی از شکنجه و عدم امکانات بهداشتی در طول این سالها رنج می برد. در اعتراض، او به اعتصاب غذا رفت و اعتصاب را تنها زمانی که مسئولین زندان وعده داده بودند که تمام این احکام جدید زندان را بازبینی کنند، به پایان رساند. اما هیچ نتیجه ای حاصل نشد.

سازمان های امضا کننده همچنین مطلع گشته اند که در روز ۱۳ دسامبر رضا سکته مغزی در زندان داشته و جان او در معرض خطر است. امضا کنندگان این بیانیه ها اعتراض شدید خود به حبس رضا شهابی را اعلام کرده اند و خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط او می باشند تا او بتواند با توجه به وضعیت سلامتی اش از مراقبت های پزشکی مناسب برخوردار گردد.

اتحادیه های کارگری همچنین یادآور می گردند که جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک کشور عضو سازمان بین المللی کار، باید به مقاوله نامه های بنیادی، از جمله آزادی انجمن و مذاکرات جمعی احترام بگذارد. یازده سال پیش، در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۶، پرونده شماره ۲۵۰۸ توسط فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل (آی تی اف) و کنفدراسیون بین المللی اتحادیه های کارگری (آی تی یو سی) به کمیته آزادی انجمن سازمان جهانی کار در مورد رفتار جمهوری اسلامی ایران تسلیم شد. این پرونده از آن سال تا ماه ژوئن ۲۰۱۷ ده بار بررسی شده است.

شکایت کنندگان در آن زمان ادعا کرده اند که مقامات و کارفرمایان (در ایران) به طور مداوم علیه سندیکای کارگری در شرکت اتوبوسرانی اعمال سرکوب گرانه انجام داده اند که شامل موارد زیر است: آزار و اذیت اعضا و فعالان سندیکای کارگری؛ حملات خشونت آمیز به جلسه مؤسسه سندیکا؛ انحلال خشونت آمیز مجمع عمومی سندیکا در دو نوبت؛ دستگیری و بازداشت بسیاری از اعضا و رهبران سندیکا تحت اتهامات ساختگی (اختلال در نظم عمومی، فعالیت های غیر قانونی سندیکایی)؛ بازداشت و حبس گسترده کارگران (بیش از ۱۰۰۰ نفر) برای برگزاری یک روز اعتصاب.

کنفدراسیون کمیسیونهای کارگری اسپانیا همچنین از عموم خواسته است که به منظور ارسال نامه اعتراضی به مقامات ایران، به لینک زیر مراجعه نمایند.

http://www.ccoo.es/noticia:264637–CCOO_apoya_al_sindicalista_irani_Reza_Shahabi

ترجمه و بازتکثیر از اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

info@workers-iran.org;

www.workers-iran.org;

www.etehadbinalmelali.com

Face book: https://www.facebook.com/IASWI

https://twitter.com/IASWIinfo

گزارش برگزاری دوازدهمین مجمع عمومی صندوق همبستگی

مجمع عمومی دوازدهم «صندوق همبستگی با کارگران ایران – کانادا» در روز شنبه ۲ دسامبر ۲۰۱۷ برگزار شد. مجمع با کسب حد نصاب لازم و انتخاب هیات رئیسه و تصویب دستور جلسه پیشنهادی کار خود را آغاز نمود. بررسی و تصویب گزارش فعالیت ها و گزارش مالی صندوق برای فاصله بین مجامع یازدهم و دوازدهم که از طرف هیات امنا ارایه شد، استماع گزارش بازرسان، استماع گزارش کمیسیون بررسی قرارهای پیشنهادی در مجمع یازدهم، بررسی سه اصلاحیه برای اساسنامه که یک مورد آن بتصویب رسید و در زیر ملاحظه می شود، بحث در باره موارد استثنایی کمک رسانی انسانی مانند فاجعه زلزله کرمانشاه، ضرورت برگزاری یک جلسه بحث و مشاوره بین اعضای صندوق در مورد مسایلی که فرصت کافی برایشان در مجمع عمومی نیست، و بالاخره انتخاب هیات امنا و بازرسان، از مواردی بودند که به ترتیب انجام شدند. گزارشات فعالیت ها و مالی و بازرسان صندوق و قرار مصوبه در زیر ملاحظه می شود. نتایج اتنخابات به شرح زیر است:

برای هیات امنا: ناهید شیخی، شوکت گلزاری، ابراهیم علاسوندی، کوشا شایان، امیر ماهان، محسن شیخی، امیر پیام.

برای بازرسان: روح انگیز رویا، حسین احمدی، سعید کرامت.

همچنین در اولین جلسه هیات امنا رفقا شوکت گلزاری و کوشا شایان به عنوان سخنگویان صندوق همبستگی انتخاب شدند.

«صندوق همبستگی با کارگران ایران – کانادا»

************************************************

گزارش فعالیت های صندوق همبستگی برای مجمع عمومی دوازدهم

از مجمع عمومی یازدهم در ۱ آپریل ۲۰۱۷ تاکنون فعالیت های روتین صندوق همبستگی بطور منظم انجام شدند. هیئت امنا جلسات خود را با دعوت از بازرسین برگزار نمود. بررسی وضعیت حق عضویت ها و جمع آوری آنها، دریافت کمک های مالی و ثبت آنها، بررسی گزارشات مالی، تلاش برای جلب اعضای جدید، ارسال کمک ها به داخل، اطلاع رسانی به اعضا، اطلاع رسانی بیرونی فعالیت های صندوق از طریق رسانه ها و فیسبوک و حفظ و تداوم شفافیت کاری آنها، از جمله مواردی بودند که در جلسات هیئت امنا مورد بحث و بررسی و تصمیم گیری قرار گرفتند.

در رابطه با دریافت حق عضویت ها ضمن انجام مباحث لازم در جلسات هیات امنا بر این واقعیت  که شماری از اعضا حق عضویت های خود را از سه ماه تا یکسال پیش می پردازند و لذا تاثیر حق عضویت های دیر پرداخت را کاهش داده و روند عمومی دریافت حق عضویت ها را موازنه می کنند تاکید شد. با توجه به این نیز با تقسیم کار لازم برای دریافت حق عضویت های معوقه قرار شد که به شیوه ای رفیقانه و صمیمانه ابتدا از طریق ایمیل میزان حق عضویت معوقه به اطلاع عضو مربوطه برسد و سپس در صورت نیاز از طریق تلفن و یا حضوری مساله با ایشان در میان گذاشته شود.

در زمینه برنامه های فاندریزینگ در فاصله مجمع عمومی یازدهم تاکنون برنامه شب همبستگی با کارگران ایران در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۷ که برنامه ای موفق بود با حضور نزدیک به ۱۴۰ نفر و کسب عایدی۲۶۰۱ دلار برگزار شد. در این مدت همچنین مبلغ ۹۳۰ دلار کمک مالی دریافت شد.

 ارسال کمک های مالی به داخل منظما انجام شد و مبلغ ۸۴۴۹ دلار (معادل ۲۵۴۰۰۰۰۰ تومان) برای مجموعا ۱۸ مورد در بخش های متنوع جنبش مستقل کارگری و نیز برای بار دوم کمک  به خانواده های کارگران آسیب دیده در انفجار معدن ذغال سنگ «زمستان یورت» و  کمک برای کارگران آسیب دیده در زلزله اخیر کرمانشاه ارسال و دریافت شد.

همچنین فیسبوک صندوق همبستگی با انتشار بخشی از اخبار مبارزات کارگری و اتنشار منظم اخبار مربوط به بازداشت های فعالین کارگری و انتشار اعتراضات و کمپین های حمایتی از آنها فعالیت داشت که برای گسترش ارتباط اجتماعی صندوق و اطلاع رسانی  در باره فعالیت هایش موثر بود. در این مدت همچنین شش عضو جدید به صندوق همبستگی پیوست.

در پایان از همه عزیزان علاقمند و حامیان جنبش کارگری دعوت می کنیم که چه با عضویت در صندوق و یا ارائه کمک مالی، چه با یاری رساندن به برگزاری برنامه های فاندریزینگ، صندوق همبستگی را برای ارائه منظم کمک مالی به جنبش مستقل کارگری در ایران  یاری رسانند.

صندوق همبستگی با کارگران ایران – کانادا

۱ دسامبر ۲۰۱۷

 

گزارش مالی به مجمع عمومی دوازدهم

 (۳۱ مارچ ۲۰۱۷ تا ۱ دسامبر ۲۰۱۷)

موجودی نقدی صندوق تا ۳۱ مارچ ۲۰۱۷ ———————- ۴۹۲۴ دلار

حق عضویت های دریافت شده ( از ۳۱ مارچ تا ۱ دسامبر ) —– ۴۰۹۵ دلار

عایدات برنامه ی شب همبستگی با جنبش کارگری ایران ——— ۲۶۰۱ دلار

کمکهای مالی دریافت شده ————————————– ۹۳۰ دلار

جمع کل درآمدها ———————————————– ۱۲۵۵۰ دلار

ارسالی ها به داخل ——————————————— ۸۴۴۹ دلار

موجودی نقدی صندوق در ۱ دسامبر ۲۰۱۷ ——– ۴۱۰۱ دلار

توضیحات:

تعداد اعضای صندوق همبستگی تا تاریخ ۱ دسامبر ۱۰۰ نفر می باشد.

حق عضویت های دریافت نشده: ۶ ماهه ۲۷ مورد و ۵ ماهه ۲۴ مورد می باشد.

کمک های مالی دریافت شده: مبلغ ۹۳۰ دلار کمک مالی در ۵ مورد به شرح زیر دریافت گشته است: ۱- ۱۶ آگوست ۱۳۰ دلار ( ۱۰۰ دلار آمریکایی) ۲- ۲۶ سپتامبر ۱۵۰ دلار ۳- ۹ اکتبر ۴۰ دلار ۴- ۲۸ اکتبر ۱۱۰ دلار ۵- ۱۲ نوامبر ۵۰۰ دلار. (در برنامه ی شب همبستگی ۱۸۰ دلار کمک مالی دریافت شد که در گزارش مالی آن برنامه حساب شده است)

ارسالی ها به داخل: از ۳۱ مارچ ۲۰۱۷ تا ۱ دسامبر ۲۰۱۷ مبلغ ۸۴۴۹ دلار معادل ۲۵۴۰۰۰۰۰ تومان برای ۱۸ مورد به شرح زیر ارسال گردیده است:

۱- ۲۰ آپریل ۳۵۷ دلار ۲- ۵ مه ۳۵۵ دلار ۳- ۵ مه ۳۵۵ دلار ۴- ۶ مه ۳۵۵ دلار ۵- ۱۳ مه ۱۷۵۱ دلار ۶- ۷ جون ۲۹۰ دلار ۷- ۹ جون ۲۹۰ دلار ۸- ۱۷ جون ۳۶۳ دلار ۹- ۱۸ آگوست ۳۳۵ دلار ۱۰- ۱۸ آگوست ۳۳۵ دلار ۱۱- ۱۶ سپتامبر ۳۱۷ دلار ۱۲- ۱۶ سپتامبر ۳۱۷ دلار ۱۳- ۲۷ سپتامبر ۴۷۵ دلار ۱۴- ۷ نوامبر ۶۱۹ دلار ۱۵- ۱۱ نوامبر ۳۱۳ دلار ۱۶- ۱۴ نوامبر ۳۱۱ دلار ۱۷- ۱۴ نوامبر ۳۱۱ دلار ۱۸- ۲۷ نوامبر ۱۰۰۰ دلار .

گزارش مالی صندوق همبستگی از ابتدا تاکنون

( ۷ جولای ۲۰۱۲ تا ۱ دسامبر ۲۰۱۷ )

حق عضویت های دریافت شده ———————- ۲۹۵۶۴ دلار

عایدات برنامه های فاندریزینگ ———————۳۱۴۲۹ دلار

کمک های مالی دریافت شده ————————- ۶۹۷۲ دلار

جمع کل درآمدها ———————————— ۶۷۹۶۵ دلار

جمع کل ارسالی ها ———————————– ۶۳۸۶۴ دلار (۱۷۹۲۱۷۰۰۰ تومان)

موجودی صندوق در ۱ دسامبر ۲۰۱۷ ——–  ۴۱۰۱ دلار

 

صندوق همبستگی با کارگران ایران – کانادا

۱ دسامبر ۲۰۱۷

گزارش بازرسان به مجمع عمومى دوازدهم صندوق همبستگى

ما بازرسان صندوق طبق وظایفى که بعهده داشتیم تلاش کردیم که ارتباط فعال و منظمى را هم بین خودمان و هم با رفقاى هیئت امنا برقرار کنیم و در جلسات و فعالیتهاى ایندوره صندوق شرکت و نظارت  مستمر داشته باشیم.

  ما  به همه اسناد و مدارک مربوط به دریافت و ارسال کمکهاى مالى براى فعالین کارگرى دسترسى کامل داشتیم و در تاریخ ۵ نوامبر ٢٠١٧  رفیق شهلا به نمایندگى از طرف بازرسان  اسناد مربوط به سال ٢٠١٧  را مرور و بازرسى کرده که به هیچ مورد قابل ایرادى برخورد نکرد. در رابطه با اعضاى صندوق و خود دست اندرکاران آن هیچگونه نارضایتى و یا شکایتى را دریافت نکرده ایم.

علیرغم  اینکه صندوق بطور کلى پیشروى قابل تحسینى داشته مثل شرکت وسیعتر در شب همبستگى با کارگران ایران- کانادا و یا افزایش کمکهاى مالى  و  همچنین محبوبیت و نفوذ آن  روبه گسترش بوده است، ولى در کنار این دستاوردها مشکلاتى هم به چشم میخورد که باید براى آنها راه حلهاى مناسبى پیداکنیم  که از جمله عدم شرکت و دخالت  تعداد وسیعتر اعضاى صندوق در فعل و انفعالات آن میباشد و این باعث شده که فقط تعداد محدودى گردانندگان عرصه هاى مختلف صندوق باشند و بار مسئولیت ها بدوش کشند.  باید تلاش کنیم اعضاى بیشترى چه در مجامع عمومی و برنامه چه در تقصیم کارهاى صندوق مشارکت نمایند.

در خاتمه از  همه زحمات و تلاشهاى دلسوزانه رفقاى هیئت امنا و سایر اعضایى که در فاند ریزینگها و عرصه هاى دیگر  به شیوه هاى مختلف صندوق را یارى داده اند صمیمانه قدردانى میکنیم

به امید موفقیتهاى هرچه بیشتر،

شهلا پیام

سعید کرامت

حسین احمدى نیا

***************************************

اصلاحیه مصوب برای اساسنامه

بند۴٫۲ از :« کمک مالی افراد حقیقی (حداکثر ۵۰۰ دلار کانادایی در سال)»

به شکل زیر تغییر می کند:

کمک مالی افراد حقیقی (حداکثر ۱۰۰۰ دلار کانادایی در سال)» –۴.۲«

ویدیوی آموزشی دربارۀ ایجاد «کمیتۀ مخفی اعتصاب کارگری»:

(متن پیاده شده)

دربارۀ «کمیتۀ مخفی اعتصاب» و اصول سازماندهی یک اعتصاب موفق کارگری

اخیراً برخی دوستانی که عموماً کارگر کارخانه هستند و کم و بیش تجربیاتی هم در زمینۀ اعتصاب دارند، از ما دربارۀ «اعتصاب» پرسیده‌اند و سؤال کرده‌اند که «کمیتۀ مخفی اعتصاب» چیست؟ چه وظایفی دارد و چه‌طور می‌تواند در عین مخفی بودن وظایفش را انجام بدهد؟

نگاهی به پیشینۀ تاریخی «اعتصاب»

تا جایی که به موضوع اعتصاب مربوط می‌شود، مقدمتاً شاید دانستن این نکتۀ تاریخی جالب باشد که اصولاً عملِ «اعتصاب» به لحاظ قدمت تاریخی بسیار سابقه‌دارتر از چیزی است که خیلی‌ها تصور می‌کنند. یعنی اولین اعتصابِ به‌ثبت‌رسیدۀ تاریخ به تقریباً ۳هزار سال پیش در مصر برمی‌گردد. در این زمان برخی صنعتگران (یعنی کسانی که در صنف‌های مختلف مثل نجاری و جواهرکاری و رنگرزی و کوزه‌گری و امثالهم کار می‌کردند) دست از کار کشیدند و مطالبات خودشان را روی یک برگۀ پاپیروس خطاب به فرعون و ‌به‌اصطلاح وزیر وقت نوشتند و بعد هم به معبدی پناه بردند تا مصونیت داشته باشند. نهایتاً این اعتصاب موفقیت‌آمیز بود و مطالباتشان هم محقق شد. مورخینی هم هستند که مستنداً نشان می‌دهند که اعتصاب، یک سنت و تاکتیکِ سابقه‌دار و قدیمی در مصر بوده و حتی شورش‌هایی رخ می‌دادند که طی آن‌ها نه فقط دست از کار کشیده می‌شد، که حتی کارفرما هم مورد ضرب و شتم قرار می‌گرفت.

منتها «اعتصاب کارگری»، مربوط به دورۀ معاصر می‌شود، یعنی نظام سرمایه‌داری. بعد از این‌که نظام برده‌داری و نظام ارباب رعیتی تمام شد، نظام جدیدی به اسم سرمایه‌داری بر سرِ کار آمد و یک جامعۀ جدید با دو طبقۀ متخاصم و رودرروی هم ایجاد کرد: «طبقۀ کارگر» و «طبقۀ سرمایه‌دار».

انقلاب صنعتی که اواخر قرن ۱۸ در انگلستان صورت گرفت باعث شد که تولید کارخانه‌ای (تولید انبوه) جای تولید در مقیاس کوچکِ قدیم را بگیرد. اختراعات زیاد و ماشین‌آلات جدیدی ابداع شدند و تکنیک‌های نوینی برای تولید و حمل‌ونقل پیدا شد. مردم از روستاها به شهرها سرازیر شدند و به اجبار در کارخانه‌های جدید به کارگرِ مزدبگیر تبدیل شدند. در نتیجه برای اولین بار هزاران هزار کارگر به طور فشرده و کنار هم در کارخانه‌ها و شهرک‌های کارخانه‌ای گرد یکدیگر آورده شدند. همین وضعیت باعث می‌شد تا یک نوع همبستگی و اتحاد و قدرت هم بین کارگران ایجاد بشود.

هنوز تا این مقطع کارگران قانع نشده بودند که چرا آن‌ها باید کار کنند و مستقیماً درگیر تولید باشند، اما محصولِ کارشان، سهم مالک کارخانه شود؟ شورش‌های زیادی رخ داد که طبقۀ حاکم یک به یک آن‌ها را سرکوب کرد تا بالاخره به کارگران فهماند که نه!  شما در ازای «کار»، «دستمزد» می‌گیرید و تولیدات مال صاحب کارخانه است. در صورتی که هنوز هم تا همین دوران این تناقض اساسی در جامعۀ سرمایه‌داری باقی مانده که مالک واقعاً در تولید چه کاره است؟ چرا کارگران که تولیدکنندۀ مستقیم هستند نمی‌توانند مالک چیزی باشند که تولید می‌کنند. مثلاً یک کارخانه با ۱۰۰ کارگر روزی ۳۰۰ ماشین تولید می‌کند. یعنی هر کارگر به طور متوسط روزی ۳ ماشین می‌سازد، ولی با این حال خودش قادر نیست با دستمزدش همان ماشینِ ساختِ دستِ خودش را بخرد.

این‌که چه‌طور با همین مقولۀ «دستمزد» عملاً سر کارگران دارد شیره مالیده می‌شود، یک موضوع مهم دیگر است که بعداً حتماً در بخش‌های آموزشی دیگر در موردش صحبت خواهیم کرد.

اما با همین تاریخچۀ کوتاه می‌دانیم که ما حداقل ۲۰۰-۲۵۰ سال تجربۀ اعتصاب در جنبش کارگری داریم. اهمیت مطالعۀ تاریخ جنبش کارگری هم همین هست. برای هر اعتصاب مدام نباید از صفر شروع کنیم.

کمیتۀ اعتصاب و  وظایف آن برای سازماندهی یک اعتصاب موفق

اعتصاب به معنی واقعی کلمه یک هنر رزم است. یک اعتصاب موفق تأثیرش بر روند مبارزه از ده‌ها اعتصاب ناموفق و شکست‌خورده بیشتر ‌است. در نتیجه برای هر اعتصاب باید یک هدف و چشم‌انداز بلند مدت داشت و هم تاکتیک‌هایی برای رسیدن به این هدف. بنابراین هر اعتصاب یک مغز متفکر اعتصاب هم می‌طلبد و این همان چیزی است که «کمیتۀ اعتصاب» نامیده می‌شود.

«کمیتۀ اعتصاب» بر خلاف اسمش خیلی چیز عجیب و ثقیلی نیست. این کمیته متشکل از چند نفر از کارگرانی است که سابقه و تجربه و جسارت بیش‌تری در زمینۀ راه‌اندازی و هدایت اعتصابات و اعتراضات درون آن کارخانه یا اداره دارند. مثلاً قبل از هر اعتصاب یکی از کارگران کارخانه که سرِ نترسی دارد و قبلاً هم جلودارِ اعتراضات بوده، می‌رود دمِ درِ خانۀ بعضی از همکارانش، بعد با آن‌ها در منزل یکی از کارگران جلسه می‌گذارند؛ برای روز اعتصاب شعار طراحی می‌کنند؛ مسیر راهپیمایی را مشخص می‌کنند؛ برای بستن جاده تقسیم کار می‌کنند؛ حساب و کتاب می‌کنند که چه‌طور جلوی اعتصاب شکن‌ها را بگیرند؛ اگر کسی را گرفتند چه کار کنند و غیره. یعنی عملاً یک «کمیتۀ اعتصاب» درست کرده‌اند بدون این‌که الزاماً حتی خودشان نامش را بدانند.

خلاصه اهمیت این کمیتۀ اعتصاب در این است که تشخیص می‌دهد چه زمانی باید وارد اعتصاب شد، چه‌طور سازماندهی کرد، می‌داند کِی عقب‌نشینی کند، کجا وارد مرحلۀ تدافعی یا تعرضی بشود، کجا انعطاف به خرج بدهد، کجا با چه شرایطی سر میز مذاکره برود و …

بنابراین کمیتۀ اعتصاب وظایف و ویژگی‌هایی دارد که به آن‌ها اشاره می‌کنیم.

۱) کمیتۀ اعتصاب قبل از هر اعتصاب حداقل ۲ فاکتور را در نظر می‌گیرد:

الف) روحیۀ مبارزه‌جویی و سطح اعتماد به نفس و نارضایتی همکاران

ب) فضای عمومی جامعه

اما یعنی چه؟ یعنی مثلاً اگر روحیۀ همکاران به خاطر شکست قبلی اعتراضات پایین باشد یا کارگران به خاطر توهم به وعده‌های دروغ کارفرما (بستن قرارداد جدید کاری و بهتر شدن وضعیت و …) تمایلی به اعتصاب نداشته باشند یا به خاطر وقوع زلزله همۀ توجه عمومی معطوف به این رویداد شده باشد، بدترین زمان برای اقدام کمیتۀ اعتصاب به تشویق اعتصاب است.

در این شرایط فشار برای اعتصاب باعث دودستگی و بی‌اعتمادی می‌شود و حتی اگر اعتصاب هم انجام بشود احتمالاً بی‌نتیجه می‌ماند و ادامه پیدا نمی‌کند و در این صورت همۀ تقصیرها می‌افتد گردن طراح‌های اعتصاب.

در نتیجه تعیین زمان اعتصاب خیلی ظرافت می‌خواهد و باید شرایط ذهنی و روانی کارگران برای این اقدام فراهم باشد.

۲) کمیتۀ اعتصاب باید دائمی باشد. چون هر بار که اعتصابی رخ می‌دهد، مدیر و حکومت بخشی از مطالبات را می‌دهند تا اعتراض را موقتاً آرام کنند یا وعده‌های سرخرمن می‌دهند تا اعتراض را به فرسایش بکشانند. در نتیجه همیشه بین هر اعتصاب یک وقفه وجود دارد. بعد از گذشت این وقفه دوباره کارگران انگیزه و جسارت اعتصاب‌کردن پیدا می‌کنند، چون می‌بینند که وعده‌ها سرکاری بوده و هنوز مطالباتشان محقق نشده. این وقفه، یک وقت تنفس برای کمیتۀ اعتصاب است. یعنی در دوره‌ای که خبری نیست و ظاهراً همه‌چیز آرام است و کارگران برگشته‌اند به زندگی عادی، کمیتۀ اعتصاب باید مشغول آماده‌سازی و تدارکات باشد تا فرارسیدن لحظۀ اعتصاب بعدی.

۳) یکی از وظایف کمیتۀ اعتصاب جمع‌بندی درس‌های اعتصابات پیشین است. فرضاً وقتی یک اعتصاب ۵ روزه اتفاق می‌افتد کارگران چه بسا به اندازۀ ۵ سال تجربه کسب می‌کنند. اگر یک کمیتۀ اعتصاب وجود داشته باشد، نمی‌گذارد این تجارب هرز بروند و فراموش بشوند. بلکه این تجارب را در درون خودش ثبت و فرمول‌بندی می‌کند تا برای اعتصاب‌های بعدی از آن استفاده کند و نگذارد اشتبا‌هات قبلی باز هم تکرار بشوند و همه چیز از صفر و به روش آزمون و خطا انجام بشود.

۴) تمام زندگی سرمایه‌داران، اسرار معاملاتی و مالی است. همه چیز و همه کارشان در تاریکی و پشت درهای بسته است و همیشه از افشاگری هراس دارند. کمیتۀ اعتصاب می‌تواند بخش‌های اداری را با خودش همراه کند و تا می‌تواند با کمک آن‌ها سند علیه سرمایه‌دار جمع‌آوری کند و در لحظۀ درست با افشا و انتشار این اسناد کارفرما و مدیر را تحت فشار بگذارد.

۵) شناسایی جاسوس‌ها و مخبرها و اعتصاب‌شکن‌ها. همان‌طور که می‌دانیم مدیران در هر کارخانه بین کارگران چشم و گوش (یعنی جاسوس) می‌گذارند. این جاسوس‌ها باید از قبل شناسایی بشوند، اخبار اعتصاب در اختیارشان قرار نگیرد و در عوض اطلاعات سوخته و غلط به آن‌ها منتقل بشود. کمیتۀ اعتصاب با تبلیغاتش این جاسوسان را در بین کارگران طرد و منزوی می‌کند.

۶) ارتباط‌گیری با کارگران اعتصاب‌کنندۀ سایرکارخانه‌های شهر یا کارخانه‌های سایر استان‌ها و اعلام همبستگی و حمایت از اعتصابات مشابه کارگری. تجربه نشان داده که کیلومترها راهپیمایی کردن و نامه به استانداری و رئیس‌جمهوری و غیره، عملاً فایده‌ای ندارد. یک‌بار باید این قاعده را برای همیشه شکست و با کارگران معترض در سایر کارخانه‌ها ارتباط گرفت و بجای نامه‌نگاری با مسئولین به کارگران سایر کارخانه‌ها که با وضعیت مشابهی روبه‌رو هستند نامۀ سرگشادۀ حمایتی داد. کارگران هر کارخانه باید متوجه بشوند که متحدین واقعی‌شان نه مدیر و رئیس‌جمهور و استاندار، که هزاران هزار کارگر معترض در سراسر کشور هستند. به این ترتیب نیروی هر اعتصاب به پشتوانۀ متحدینش در سایر بخش‌ها چندین برابر بیش‌تر می‌شود.

۷) خنثی کردن تاکتیک‌های مدیر و عواملش برای شکستن اعتصاب. بارها دیدیم که چه طور مالک و سهام‌دار و استاندار و غیره به روش‌های مختلف سعی می‌کنند اعتصاب را بشکنند. از جمله در اعتصاب اخیر هفت‌تپه که مدیر سعی کرد با پرداخت بخش از مطالبات کارگرانِ رسمی‌ یا سوء‌استفاده از شکاف‌های قومیتی و دیدار با شیخ یکی از طایفه‌های محلی اعتصاب را بشکند. کمیتۀ اعتصاب در هر گام این تاکتیک‌ها را افشا و بی‌اثر می‌کند.

۸) کمیتۀ اعتصاب باید از قبل با وکلا و خبرنگارانی در تماس باشد که حاضر هستند بدون چشم‌داشتی جانب کارگران باشند. مثلاً اگر کارگری اخراج یا بازداشت شد، از او دفاع کنند. یا وقتی کارگران در شرایط بایکوت رسانه‌ها در کانال تلگرام مستقل خودشان اخبار اعتراض را پوشش می‌دهند، خبرنگارانی باشند که بتوانند این اخبار را برای انعکاس به رسانه‌های رسمی و پرتیراژ تحمیل بکنند.

۹) معمولاً در دورۀ اعتصاب کارگرانی به نمایندگی از دیگران و به‌عنوان سخنگو سر میز مذاکره می‌روند. منتها این نماینده‌ها باید منتخب خودِ کارگران باشند. چون مدیر و عواملش ترجیح می‌دهند تریبون به دست کسانی داده شود که نسبت به دیگران راحت‌تر نرم می‌شوند و نه کسانی که به‌اصطلاح تند می‌روند. از این گذشته این نماینده بنا به یک اصل باید قابل عزل و نصب باشد و ضمناً بسیار مهم است که تمام صحبت‌های مذاکره هم باید شفاف و علنی باشد و نه پشت درهای بسته. اگر نماینده‌ای به اسم کارگران در مذاکره حاضر شود ولی حتی یک میلی‌متر از خواسته‌های کارگران عدول کند باید افشا و پایین کشیده شود و این وظیفه‌ای است که کمیتۀ اعتصاب می‌تواند انجام دهد.

۱۰) در نهایت واضح است که برای همۀ این‌ها یک «صندوق اعتصاب» لازم است تا هزینۀ چاپ بیانیه و بَنِر و شارژ اینترنت و سایر هزینه‌های جانبی یا هزینۀ تأمین خانوادۀ یک کارگر بازداشت شده پوشش داده شود.

مخفی بودن کمیتۀ اعتصاب:

 با این توضیحات روشن است که یک کمیتۀ اعتصاب برای این‌که ضربه نخورد، باید مخفی باشد. چون عوامل مدیر و حراست و انتظامات و وزارت اطلاعات و غیره همگی سعی می‌کنند این هسته اعتصاب را متلاشی کنند. یعنی اگر کمیتۀ اعتصاب را بزنند، مسیر کل اعتصاب را به دست خودشان می‌گیرند. این مخفی بودنِ کمیتۀ اعتصاب، ضامن بقای آن است. یعنی حتی همکاران هم نباید هویت واقعی اعضای این کمیتۀ مخفی اعتصاب را بدانند. در عوض کمیتۀ اعتصاب می‌تواند برای خودش یک کانال تلگرامی جداگانه داشته باشد و آن وقت هر سندی که بخواهد افشا کند، هر مطالبه و شعاری که بخواهد جا بیندازد، هر خبری که بخواهد بدهد، همه می‌تواند در این کانال بیایند. اما غیر از این کانال بد نیست یک گروه تلگرامی هم با سایر کارگران کارخانه داشته باشند تا سایرین هم بتوانند دخالت و مشارکت داشته باشند.

سابقاً این تجربه بوده که کارگران یک کارخانه، مثلاً یک گروه تلگرامی خصوصی برای سازماندهی یک اعتراض یا صحبت دربارۀ مشکلات روزمره ساخته بودند، اما بعد از مدتی اطلاعات به آن رخنه کرد و هویت برخی از این سازندگان گروه لو رفت.

راه‌اندازی یک گروه تلگرامی شیوۀ بسیار خوبی برای ارتباط دائمی و سازماندهی اعتراض است، اما مشروط به رعایت مخفی‌کاری! در واقع سهل‌انگاری‌ها و خطاهای ساده‌ای هستند که باعث لو رفتن می‌شوند. بنابراین نباید این قبیل ضربه‌ها را به پای قوی بودن وزارت اطلاعات ریخت. بلکه با رعایت یک سری نکات ساده می‌شود محل ضربه را مسدود کرد. از جمله ایجاد یک حساب دوم و مستعار در تلگرام با روش‌های تکنیکی ساده‌ و نکات ایمنی تلگرام که سعی داریم به زودی با انتشار جزوه و آموزش ویدیویی، این روش‌های فنی را به کارگران توضیح بدهیم.

کمیتۀ عمل سازماندۀ کارگری هر چه در توان دارد به کار می‌برد تا در تمام این زمینه‌هایی که در بالا برشمرده شد، از آموزش مسائل تکنیکی گرفته تا انتقال تجربیات اعتصاب‌های موفق و کمک در خبررسانی و غیره، قدم به قدم در کنار کارگرانی باشد که در هر کارخانه عزم اعتصاب کرده‌اند.

۲۶ آذر ۱۳۹۶ – کمیتۀ عمل سازمانده کارگری

تلاش جهانی برای آزادی رضا شهابی

گزارش اتحادیه سراسری کارگران بخش خدمات آلمان(وردی) در مورد سرکوب فعالین کارگری در ایران
اتحادیه کارگران بخش  خدمات آلمان ، وردی، که بیش از دو میلیون و یازده هزار نفر عضو دارد، در آخرین شماره ی نشریه ی خود گزارش مفصلی از وضعیت فعالین سندیکایی در ایران  را به قلم خانم  هلما نهرلیش منتشر کرده است. متن این گزارش به قرار زیر است:
آزادی برای رضا شهابی
رژیم اعضای اتحادیه های کارگری را به بند می کشد. برخی از آنها با خطر مرگ روبرویند.
فعالیت اتحادیه ای در ایران مدتها است که خطر جانی به دنبال دارد. در هفته های گذشته اخبار رسیده، آژیر خطر را به صدا درآورده است. رژیم فشارهایش را به فعالین سندیکایی افزایش داده، آنها را به بند کشیده و این امر یک خطر جانی برای آنهاست. مخالفین معتقد هستند که تنها یک همبستگی جهانی می تواند آنها را از بند آزاد سازد.
برای مثال رضا شهابی هفت سال پیش در پشت فرمان اتوبوس اش دستگیر شد. او غالب این مدت را در زندان و حتی مدتها در بند انفرادی سپری کرده است. شهابی عضو هیئت مدیره ی سندیکای کارگران اتوبوس رانی تهران و حومه است. برای حاکمان او به مثابه یک “آشوبگر” در نظر گرفته می شود. ظاهرا حاکمان در ایران از افرادی همچون او بیشتر از دزدان و کلاهبرداران وحشت دارند.
شش سال زندان
یک شعبه ی به اصطلاح دادگاه انقلاب، رضا شهابی را به شش سال زندان و پرداخت یک جریمه سنگین مالی محکوم کرد. علاوه بر آن هرگونه فعالیت سندیکایی برای او ممنوع اعلام شد.  شرایط زندان های ایران وحشتناک است و حتی از شکنجه علیه زندانیان گزارش می شود. رضا شهابی در حالیکه بیش از نصف محکومیتش را سپری کرد بود به خاطر وضعیت جسمانی اش به او مرخصی استعلاجی داده شد. با اینوجود، او در تمام طول مدت مرخصی دائما تحت نظر و تعقیب مامورین امنیتی بود. در تابستان امسال او جهت جلوگیری از توقیف ضمانت سپرده شده برای وی ، درخواست  اداره زندانها را پذیرفت و به آنجا مراجعه کرد. به او گفته شد که برگه آزادیش در پرونده موجود است.  ولی او نه تنها آزاد نشد بلکه او را مجددا زندانی کردند و مرخصی استعلاجی او را به عنوان مرخصی غیرموجه اعلام داشته اند .از این رو باید تا دسامبر ۲۰۱۸ در زندان بماند.
در اعتصاب غذا
در اعتراض به این حکم، هفته های متوالی رضا شهابی دست به یک اعتصاب غذا زد به طوری که جانش در خطر قرار گرفت. کمیته های همبستگی زیادی از جانب سندیکای واحد، دانشجویان و سایر فعالین، جهت آزادی و نجات جان او سازمان داده شده و در ۵ سپتامبر علیرغم حضور نیروهای پلیس، آنان دست به یک تجمع در مقابل مجلس در ایران زدند.
خانم کریستینه بهله عضو هئیت مدیره اتحادیه ی وردی شخصا و مستقیما با عالی ترین مقامات نمایندگی ایران و مسئول حقوق بشر فراکسیونهای پارلمان آلمان تماس گرفته و خواهان آزادی فوری همکار ما رضا شهابی شد. اتحادیه ی وردی از طریق فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل با سندیکای مستقل کارگران شرکت واحد ارتباط دارد. خانم بهله به رئیس جمهور ایران، حسن روحانی، مقررات سازمان جهانی کار را مبنی بر آزادی فعالیت سندیکایی و حق دفاع کارگران از منافع خود را یادآوری کرده است.
رضا شهابی جدیدا در پیامی از داخل زندان اعلام کرد تا زمانیکه حقوق کارگری در ایران رعایت  نمی شود و  فعالین کارگری با سرکوب روبر هستند “کارگران به اعتراضات و اعتصاب علیه این وضعیت ادامه خواهند داد”.
وضعیت رضا شهابی همچنان نامعلوم است و از هرگونه مداوای پزشکی  او ممانعت به عمل می آید.
این تنها رضا شهابی نیست
این تنها رضا شهابی نیست که ما نگران آزادی و سلامتی اش هستیم. دو عضو دیگر سندیکای واحد داوود رضوی و ابراهیم مددی را خطر زندانی شدن تهدید می کند.
محمود صالحی عضو (سابق) رهبری سندیکای خبازان بعد از انجام دیالیز کلیه و خروج از بیمارستان در خیابان دستگیر و به زندان بد نام سقز برده شد؛ و این در حالی بود که او با خطر مرگ دست و پنجه نرم می کرد. اسماعیل عبدی، عضو هیئت مدیره کانون صنفی معلمان، جهت آزادی خود دست به یک اعتصاب غذای ۳۸ روزه زده بود.
سازمان عفو بین الملل از مقامات دولت ایران خواسته است که فعالین سندیکایی را آزاد کند. همچنین، سندیکای حمل ونقل سوئد و اتحادیه ها ی بین المللی سندیکاها پیامهای اعتراضی به مقامات ایران فرستاده اند.
فعالین کارگری ایرانی در تبعید می گویند “نامه های اعتراضی به مقامات ایران باعث می شود که آنان تحت فشار قرار گرفته و منزوی شوند. راه دیگری جز آزادی همکارانمان از زندان موجود نیست”.
اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران با توجه به ارتباط بین المللی اش، حرکتهای اعتراضی ای را سازمان داده است. آنها همچنین فرمهای آماده شده جهت اعتراض به مقامات ایرانی را تهیه کرده اند. اگر نامه های اعتراضی شما به زبان آلمانی باشد آنها آن را به زبان فارسی ترجمه کرده وبه ایران خواهند فرستاد.
www.workers-iran.org
نامه های اعتراضی خودرا میتوانید به آدرس
alliance_workers_iran@yahoo.de
و یا مستقیم به آدرس سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه در زیر ارسال دارید.
vsyndica@gmail.com
http://publik.verdi.de/2017/ausgabe-08/gewerkschaft/international/seite-8

ترجمه و بازتکثیر از اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران- ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷
info@workers-iran.org;
www.workers-iran.org;
www.etehadbinalmelali.com
Face book: https://www.facebook.com/IASWI

پیام سندیکای کارگری شرکت نیشکر هفت تپه، به کارگران هفت تپه، تشکل های و فعالین جنبش کارگری


تشکل براى کارگر به مانند اسلحه براى یک پارتیزان است!

کارگران نیشکر هفت تپه فعلا و بطور مشروط به اعتصاب پایان دادند.

سخنی با کارگران 
تشکل:
هم زنجیران؛ همانطور که بارها متذکر شده ایم نیروی واقعی ما کارگران در متشکل بودن ماست. تشکل یابی می تواند نیروی طبقاتی ما کارگران درمقابل سرمایه داران را افزایش دهد.درتشکل های کارگری ، کارگران با تبادل نظر، بحث و گفتگو، برنامه ریزی وسازماندهی می توانند خواست ها و مطالبات خود را مطرح و برای دست یابی به آنها اقدام کنند. تشکل برای کارگربه مانند اسلحه برای یک پارتیزان است. برای افزایش توانایی وداشتن قدرت بیشتردرمقابل سرمایه داران، باید متشکل شد. ما اعضای متشکل در سندیکای کارگری نیشکرهفت تپه از شما کارگران می خواهیم که عضوسندیکا شوید تا با نیرو وتوان بیشتری درعرصه مبارزه طبقاتی گام برداریم.
دستمزد:
سود و ثروت نجومی صاحبان سرمایه، حاصل بهره کشی و نیروی کارما کارگران است. صاحبان سرمایه برای اینکه به سود و ثروت پیشتری برسند تلاش می کنند که دستمزد های کمتری به ما پرداخت کنند درنتیجه فقروگرسنگی عاید ما کارگران می شود و سود و ثروت نسیب صاحبان سرمایه. هرچند سرمایه داران چشم طمع به این حداقل دستمزدهای ما دوخته اند وحاضر نیستند همان چندرغازراپرداخت کنند تا جایی که مجبورمی شویم برای همان حقوق اولیه روزها و ماه ها اعتراض و اعتصاب کنیم تا بتوانیم آن را بدست آوریم؛ اما این بی حقوقی نباید مانعی باشد که ما خواست افزایش دستمزد را فراموش کنیم. ضمن مبارزه برای مطالبات تا کنونی باید مسئله افزایش دستمزد را هم مد نظر داشته باشیم. برای داشتن افزایش دستمزد باید متشکل شویم و درارتباط با دیگر کارگران این خواست که درد مشترک تمامی مزد بگیران است را در یک مبارزه سراسری به پیش ببریم.
سندیکای کارگری نیشکر هفت تپه
@syndica_7tape

رضا شهابی در زندان سکته کرده است

رضا شهابی

رضا شهابی در زندان سکته کرده است

در ملاقاتی که روز چهارشنبه خانواده با رضا شهابی در زندان داشته است نیمه چپ صورت رضا افتادگی داشته و زیر چشمش نیز فرو رفتگی خاص داشته است. و رضا گفته به پزشک زندان که مراجعه کردم؛ به من گفته سکته خفیف کرده ای.

پزشک متخصص پیش از این تشخیص داده بود شهابی توان جسمی تحمل زندان ندارد. علاوه بر این رضا مکرر فشار خونش بالا بوده و در زندان خون دماغ شده است. سر دردهای شدید مکرر داشته است. ولی مسولین زندان و دادستانی تهران بی توجهی کرده اند و هر از گاهی با تاخیر های بدون توجیه وی را برای معاینه به بیمارستان اعزام کردند و به تشخیص پزشک متخصص هم توجه نکردند تا اینکه متاسفانه این کارگر زندانی سکته کرد. حتی پس از سکته نیز برای معاینه و جلوگیری از تشدید بیماری اش به بیمارستان اعزام نشده است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه تاکید می کند محکومیت حبس رضا شهابی پایان یافته است. علاوه بر این پزشک متخصص تشخیص داده که شهابی از نظر جسمی توان تحمل کیفر ندارد و سکته وی و نشانه های قابل مشاهده حال وی نیز گویای درستی تشخیص پزشک متخصص برای آزاد کردن شهابی می باشد. بنابراین ادامه زندان ایشان را می توان تصمیم به حذف تدریجی این کارگر زندانی تلقی کرد. رضا شهابی بنا بر آنچه گفته شد باید فوری و بدون قید و شرط آزاد گردد. و سندیکا نهادهای امنیتی و دادستانی تهران و مسئولین زندان را مسئول حفظ جان کارگر زندانی رضا شهابی می داند.