اعلامیه حزب حکمتیست،:در محکومیت ترور در تهران

امروز چهارشنبه صبح طی دو عملیات تروریستی در تهران ۱۲ نفر کشته و ۴۲ نفر مجروح شدند. این دو عملیات تروریستی که همزمان صورت گرفت، مجلس رژیم اسلامی و مقبره خمینی را هدف قرار داده بود. داعش مسئولیت این عملیاتهای ترویستی را بعهده گرفته است.

حزب کمونیست کارگری حکمتیست هر نوع عملیات تروریستی کور و حمله به مردم بیدفاع و غیر نظامی را قویا محکوم میکند و با بازماندگان قربانیان غیر نظامی اعلام همدردی میکند. این واقعه تروریستی در تهران غیرمترقبه نبود. دولت اسلامی در ایران مداوما مشغول سازماندهی ترور در منطقه و تروریزه کردن فضای زندگی مردم در داخل کشور است. این رویداد مسابقه تروریستی دولتها و دستجات اسلامی را تشدید میکند و قربانیان این مسابقه تروریستی شهروندان بیدفاعی هستند که منفعتی در تداوم جدال تروریستی دولتها و نیروهای ارتجاعی ندارند. همینطور رژیم اسلامی در ایران تلاش میکند با استفاده از این واقعه، به تنشهای منطقه ای و ماجراجوئیهای نظامی دامن زند، فضای پلیسی و ایجاد ارعاب در جامعه را تشدید کند و محتمل است برای قدرتنمائی دست به اقدام تلافی جویانه نظامی زند.

جمهوری اسلامی از جمله با حمایت آمریکا و غرب بقدرت نشانده شد. طالبان، القاعده و داعش را آمریکا و دولتهای منطقه ایجاد کرده اند. ابراز وجود جنبش اسلام سیاسی و تروریسم اسلامی، مدیون تداوم تروریسم دولت آمریکا و موتلفینش و حمایت آنها از جنبش اسلامی در منطقه است. تروریسم اسلامی با دامن زدن به قتل عام و ناامنی و ایجاد ارعاب، مردم را از صحنه سیاسی قیچی میکند و فضا را برای گسترش اختناق توسط دولتها مُوجّه میکند. مبارزه با تروریسم کار دولتهای تروریستی و جریانات متفرقه تروریستی نیست، کار بشریت آزادیخواه جهان، طبقه کارگر و جنبشهائی است که منفعتی در تداوم جدال تروریستی ندارند. در ایران کوتاهترین راه پایان دادن به ترور و تحجر و جدال تروریستی در منطقه، سرنگونی حکومت اسلامی بعنوان یک رکن مهم تروریسم در منطقه و جهان است. مردم آزادیخواه ایران حاکمیت اسلامی در ایران را اصلی ترین منشأ ترور و تحجر در منطقه میدانند و سرنگونی حکومت اسلامی آغاز از نفس افتادن جنبش اسلام سیاسی و تروریسم اسلامی در منطقه است.

نه به تروریسم اسلامی، نه به تروریسم دولتی!

مرگ بر جمهوری اسلامی!

آزادی، برابری، حکومت کارگری!

حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست

۱۷ خرداد ۱۳۹۶ – ۷ ژوئن ۲۰۱۷

گزارش مجمع عمومی یازدهم صندوق همبستگی

 

مجمع عمومی یازدهم صندوق همبستگی با کارگران ایران – کانادا که ابتدا برای ۱ آپریل ۲۰۱۷ فراخوانده شده بود به دلیل عدم کسب حد نصاب لازم رسمیت نیافت و طبق اساسنامه صندوق قرار شد یک ماه بعد پس از اطلاع  رسانی به اعضا بار دیگر برگزار شود. از اینرو مجمع عمومی مجددا در ۱۳ مه ۲۰۱۷ تشکیل و با کسب حد نصاب لازم رسمیت یافت و با انتخاب هیات رئیسه و تصویب دستور جلسه پیشنهادی برگزارشد. مجمع با بررسی و تصویب گزارش فعالیت ها و گزارش مالی فاصله بین مجمع دهم تاکنون و  استماع گزارش بازرسین به بررسی اصلاحیه برای اساسنامه و یک قرار پشنهادی پرداخت. در مورد اصلاحیه و قرار پیشنهادی از آنجا که به نظر می آمد مجمع آماده رای دادن نیست  نهایتا قرار شد کمیسیونی هفت نفره از داوطلبین  بر روی آنها کار کرده و متون آماده تری را به مجمع دوازدهم ارایه نمایند. همچنین در رابطه با برگزاری فاندریزینگ جشن نوروز از آنجا که برنامه های متنوعی همزمان در شهر برگزار می شود قرار شد که صندوق همبستگی از برگزاری آن صرفنظر کند. لازم به ذکر است از آنجا که گزارش های فعالیت ها و مالی برای ۱ آپریل ۲۰۱۷ آماده شده بودند با همان تاریخ تصویب و منتشر می شوند. اما در گزارش فعالیتهای صندوق درخواست امر کمک به معدنچیان یورت که پس از این تاریخ رخ داد ذکر شده است.   در پایان انتخابات برگزار شد که نتایج آن به شرح زیر است:

برای هیات امنا: ناهید شیخی، شوکت گلزاری، کوشا شایان، امیر پیام، محسن شیخی، ابراهیم علاسوندی ، و امیر ماهان انتخاب شدند.

برای بازرسین: شهلا رحیمی، حسین احمدی، و سعید کرامت انتخاب شدند.

********************************************************

دستور جلسه پیشنهادی:

( زمان جلسه ۲ ساعت)

۱- انتخاب هیئت رئیسه  (۵ دقیقه)

۲- استماع گزارش هیئت امنا از فعالیت های صندوق (۱۵ دقیقه)

۳-  طرح و تصویب گزارش مالی (۱۵ دقیقه)

۴- استماع گزارش بازرسان (۳۰ دقیقه)

۵- طرح و بررسی و تصویب قرارهای پیشنهادی شامل یک قرار(۱۵ دقیقه)

۶- بررسی و تصویب اصلاحیه های پیشنهادی شامل یک مورد:(۱۵ دقیقه)

۷- انتخاب هیئت امنا و بازرسان (۱۰ دقیقه)

۸- استماع پیشنهادات (۱۵ دقیقه)

***************************************************************

اصلاحیه پیشنهادی برای اساسنامه (برای افزودن به بخش عضویت)

«۵٫۴- (عضو) برای حفظ اطلاعات دورنی صندوق همبستگی کوشاست و به آن متعهد است.»

****************************************

قرار پیشنهادی

«برای حفظ و تداوم فضای صمیمانه و مسئولانه درون صندوق همبستگی هرگونه توهین و حرمت شکنی به عنوان یک اصل تقبیح شده و در موارد نقض آن پس از بررسی در مجمع عمومی و کسب توافق، عضو توهین کننده موظف است که رسما پوزش بخواهد.»

****************************************

صندوق همبستگی با کارگران ایران – کانادا

ستار رحمانی:بیانیه جمعی از فعالین صنفی معلم و کارگر برای آزادی اسماعیل عبدی و لغو  اتهام امنیتی از پرونده

 هزاران معلم و کارگر و فعال صنفی از اقصی نقاط کشور در حمایت از خواسته های انسانی و قانونی اسماعیل عبدی طوماری را امضا کردند و در مورخه۹۶/۳/۳ تحویل قوای سه گانه و مراجع ذیربط شد.

در طی این ۲۶روز اعتصاب عبدی ده ها تشکل صنفی و مدنی طی بیانیه هایی ضمن حمایت از مطالبات عبدی خواستار توجه مقامات بوده اند.

نظر به شرایط خطیر جسمانی  و همچنین عوارض اعتصاب طولانی مدت اسماعیل عبدی و همچنین خواست ده ها هزار نفر برای رسیدگی به وضعیت این معلم برجسته ما معلمان؛ کارگران بعنوان امضا کنندگان این نوشتار ضمن پای فشردن بر آزادی بی قید و شرط ایشان خواستار برچیده شدن اتهامات امنیتی از پرونده های قضایی ایشان و کلیه فعالین صنفی و مدنی هستیم.

بدیهی است چنانچه این خواست ما مورد توجه مقامات اجرائی و قضائی کشور قرار نگیرد ما حق اعتراضات گسترده از قبیل تجمع و تحصن و اعتصاب غذا در مقابل مجلس شورای اسلامی و دیگر نهادهای دولتی را در برابر دوربین های رسانه ای برای خود محفوظ میداریم  و بدین وسیله اعلام میکنیم در صورت عدم آزادی فوری و بی قید و شرط اسماعیل عبدی و توجه به خواست میلیونها کارگر و معلم مبنی بر پایان دادن به امنیتی کردن اعتراضات صنفی و مدنی، مسئولیت تبعات اقدامات اعتراضی تر ما بر عهده مقامات دولت جمهوری اسلامی است.

۱-محمدحسن پوره /معلم

۲-اسکندر لطفی/معلم

۳_رضا مسلمی/معلم

۴_هاشم خواستار/معلم

۵_عزیز قاسم زاده/معلم

۶-مجتبی گودرزی /معلم

۷-علی ایران نژاد/معلم

۸_نسرین بهمن پور/معلم

۹_مجتبی ابطحی/معلم

۱۰-محمدعلی زحمتکش/معلم

۱۱_علی فروتن /معلم

۱۲-سارا سیاپور /معلم

۱۳_محبوبه فرحزادی/معلم

۱۴-محمدرضا حکیم الهی

۱۵_داریوش ترکاشوند/معلم

۱۶_صدیقه مالکی فرد/معلم

۱۷-شهناز هاشمی/معلم

۱۸-لیلا ملکی/معلم

۱۹_پروین اسفندیاری/معلم

۲۰-فاطمه مرادی/معلم

۲۱-سید حسن رئیس زاده /معلم

۲۲-جواد لعل محمدی/معلم

۲۳_جعفر عظیم زاده/کارگر

۲۴-شاپوراحسانی راد/کارگر

۲۵-ناهید خداجو/کارگر

۲۶-پروین محمدی/کارگر

۲۷-جوانمیرمرادی/کارگر

۲۸-محمود صالحی/کارگر

۲۹-علی نجاتی/کارگر

۳۰-بهنام ابراهیم زاده/کارگر

۳۱-محمد جراحی/کارگر

۳۲-داوود رضوی/,کارگر

۳۳-واله زمانی /کارگر

۳۴-شیث امانی /کارگر

اعلامیه حزب حکمتیست،:ترور جنایتکارانه در منچستر محکوم است!

باردیگر تروریستهای اسلامی انسانهای بیدفاع، کودکان و نوجوانانی که برای شنیدن و دیدن موزیک به کنسرت رفته بودند را هدف ترور کور و وحشیانه قرار دادند. دوشنبه شب در کنسرت “آریانا گراند” در منچستر، انفجاری صورت گرفت که ۲۲ کشته و ۵۹ مجروح بر جای گذاشت که عمدتا نوجوان یا کودک هستند. داعش مسئولیت این جنایت را بعهده گرفته است. در کنار ترور در منچستر، در هفته جاری در بصره و حمص تعداد دیگری از دانش آموزان و مردم عادی قربانی تروریسم کور دستجات اسلامی شدند.

تروریسم کور اسلامی در کشورهای غربی به تمایلات راسیستی و فاشیستی نیرو میدهد و به ایجاد فضای بدبینی و ضد “خارجی” امکان میدهد. تروریسم اسلامی و راسیسم همواره به همدیگر پلاتفرم میدهند و هر دو منشا یک سیاست دست راستی و تروریزه کردن جامعه هستند. این نیروهای ارتجاعی و تروریست در حکومتها و در اپوزیسیون محصولات مستقیم سیاستهای آمریکا و ائتلاف تروریسم دولتی است. نه دولتها و نه جناحهای به اصطلاح “میانه رو” اسلامی نه میخواهند و نه میتوانند در مقابل تروریسم بایستند. مقابله با تروریسم کار مردم آزادیخواه و کارگران و انقلابیونی است که از ترور و تحجر و آدمکشی در کوچه و خیابان و مدرسه به تنگ آمده اند.

حزب کمونیست کارگری حکمتیست جنایت فجیع و قتل عام دانش آموزان و کودکان در منچستر و هر گوشه جهان را قویا محکوم میکند و با قربانیان و بازماندگان این واقعه صمیمانه ابراز همدری میکند.

حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست

 

۳ خرداد ۱۳۹۶ – ۲۳ مه ۲۰۱۷

عثمان اسماعیلی:گزارش روز جهانی کارگر در شهرستان سقز

به اطلاع طبقه کارگر ومردم برابری طلب میرسانم .مبارزه تنگاتنگ کارگران سقز و فعالین کارگری با نیرو های اطلاعات و نیرو ی انتظامی .روز ۱۱اردیبهشت از ساعت ۳بعداظهر باشماره های ناشناس با من تماس گرفتند ومن جواب ندادم .بعد از چندین بار با شماره مشخصی تماس گرفتند گفتند عثمان خونه هستی گفتم بله شما ..گفتند ما از اماکن تماس میگیریم حاجی گفته به عثمان بگویید بیایید اینجا باهاش کاردارم منم در جواب گقتم من کاری با حاجی ندارم و نمی آیم .دوباره بعد از یک ساعتی دوباره تماس گرفتند وگفت من حاجی ام شما چرا پیش من نمی آیید. منم گفتم: من کاری در آنجا ندارم و نمی آیم .گفت پس من می آیم پیش شما منظورش منزل شخصی من بود.جلوی درب منزل آمدند حاجی و یکنفر که هر دونفر لباس شخصی داشتند .منم فهمیدم اینها از اماکن نیستند بلکه ازطرف اطلاعات سقز آمدند.حاجی بیسیم به دست گفت :من عاجزانه ازشما خواهش میکنم امروز بیرون نیایید منم در جواب گفتم :چرا من به خیابان میروم .گفت مثلا درخیابان چکارمیکنی .گفتم از میدان آزادی تا میدان هه لو( عقاب) .برای برگزاری روز جهانی کارگر میروم و بین مردم شیرینی پخش میکنم و برای مردم در مورد روز جهانی کارگر توضیح میدهم.به نظر شما این چه ضرری دارد؟ حاجی گفت خیلی ضرر دارد، شما اگر این کار را انجام دهید با شما برخورد قانونی می شود و چندین بار دوباره خواهش کرد که حرف من را گوش بده و به خیابان نروید و اگر هم حرف من را گوش نمی کنید دادستان شهرستان سقز گفته است: عثمان باید پیشم باهاش صحبت کنم.منم گفتم: من کاری نکرده ام که پیش دادستان بیایم و بعد از جر و بحث فراوان که در حضور همسرم مروارید شریف پور و پسرم آرمان اسماعیلی و برخی از همسایه ها، حاجی گفت: ما روز جهانی کارگر را برگزار کردیم چرا نیامدید؟ گفتم: اگر به نفع طبقه کارگر برگزار کردید دستتون درد نکنه ما هم در خیابان برگزار می کنیم چه اشکالی دارد و وظیفه شما این است به عنوان یک مامور از ما محافظت کنید. گفت در خیابان خیلی خطر دارد‌. حاجی رفت و بعد از آن من خودم را اماده کردم که به خیابان بروم.به سر کوچه که نگاه کردم دو نفر با ماشین ۲۰۶ نقره ای ایستاده بودند. از خونه بیرون امدم که به طرف خیابان بروم مامورها آمدند و جلوی من را گرفتند گفتند مگه حاجی نگفته که به داخل شهر نروی؟گفتم من قولی نداده ام که نروم، از جان ما چه می خواهید، گفتم می خواهم بروم از سوپر مارکت سرکوچه نان بخرم .انها فکر کردند برمی گردم خونه و از فرصت استفاده کردم و داخل شهر رفتم. ماموران لباس شخصی اطلاعات و نیروی انتظامی داخل شهر حضور داشتند.به طرف میدان هه لو(عقاب) حرکت کردم به سید علی حسینی رسیدم یکی از کارگران ساختمانی و همیشه یار و یاور طبقه کارگر بوده و هست و متوجه شدیم که سیمای سرشناس جنبش کارگری جناب آقای محمود صالحی در خیابان حضور داشته و نیروهای اطلاعات جلوی او را گرفته اند و محمود صالحی مثل همیشه جلوی نیروی اطلاعات ایستادگی کرده بود و با انها تند برخورد کرده که شما چکاره اید که به من می گویید به خیابان نیایم، خود شما چرا در خیابان هستید. من امده ام روز کارگردر خیابان ها جشن بگیریم .آنها کاک محمود را تهدید کردند که داخل ماشین بیاید و حتی او را به داخل ماشین هل داده بودند و همسر و فرزندان محمود خیلی قهرمانانه وبا لحن تندی نگذاشته بودند محمود تنها باشد ومامورانی که در انجا حضور داشتند همه کارگران را پراکنده کردند. مامورین نگذاشتند ما به طرف میدان هه لو برویم و مارا به طرف میدان آزادی برگرداندند و بعد از یک بحث و جدل فراوان مامورین گفتند ما می رویم کاری با ما ندارید؟من با سید علی حسینی به طرف میدان هه لو برگشتیم. برخی از دوستان کارگر با خانواده هایشان هنوز در میدان حضور داشتند و تمام تلفن های ما کنترل شده بود، حدود یک هفته هم هست که جلوی فیس بوک من را گرفته اند
و تلفنی خیلی از کارگران و فعالین کارگری را تهدید کرده بودند ولی به نظر من مامورین با این همه دب دبه و کب کبه نگذاشتند ما با پلاکارد به میدان و خیابانها بیاییم، ولی مراسم روز جهانی کارگر از توازن قوا در مقابل نیروهای اطلاعات و انتظامی برخوردار بود، به شهادت مردم شهرستان سقز که در خیابان ها حضور داشتند. من از تک تک کارگرهایی که با خانواده هایشان به خیابان امدند و عقب نشینی نکردند کمال تشکر را دارم و به نظام سرمایه داری ثابت کردم ما از هیچگونه تهدید و بگیر و ببندی نترسیدیم و کارگران فقط می توانند به نیروی خودشان اتکا کنند.
زنده باد اتحاد و همبستگی طبقه کارگر
۱۳۹۶/۲/۱۱ سقز( عثمان اسماعیلی)

اعلامیه حزب حکمتیست در باره “انتخاب” مجدد روحانی،صورت مسئله اساسی جامعه کماکان سرنگونی رژیم اسلامی است

مضحکه انتخابات با “رای” به تداوم وضع موجود و “انتخاب” مجدد روحانی تمام شد. کل باندها و دستجات اسلامی حکومتی در داخل و خارج و در راس آنها خامنه ای، همراه با جریانات اپوزیسیون طرفدار رژیم و رسانه های اسلام و آخوند زده، دستجمعی موفق شدند با ایجاد یک دو قطبی کاذب بخشی از مردم را علیرغم همه نارضایتی هایشان وادار به شرکت در نمایشی کنند که از وحشت رئیس جمهور شدن یک قاتل و مهره سوخته حکومتی به قاتلی دیگر و تداوم وضع موجود “رای” بدهند. این صف متحد بورژوازی ایران و حامیانش، بویژه در آخرین روزهای قبل از نمایش انتخابات، با لحنی فالانژیستی تا آنجا پیش رفت که مسئولیت “انتخاب” احتمالی رئیسی را “تحریمی ها” قلمداد کرد!

جمهوری اسلامی و حامیانشان دو هدف را از کشیدن مردم پای صندوقهای “رای” دنبال میکردند: اول، کسب مشروعیت فرمال حقوقی برای نظام اسلامی. دوم، ممانعت از گسترده شدن صف شرکت نکردن و بلوک وسیع “تحریمی ها” که کل رژیم اسلامی و مضحکه انتخاباتش را قبول ندارند و در آن شرکت نمیکنند. ظاهرا این اهداف با چند برابر کردن آرا و تنظیم درصدها مُحقق شده است. وزارت کشور اعلام میکند که تا ساعت ١٨ (آخرین زمان رای گیری) از ۵۶ میلیون واجد رای حدود ٢٠ میلیون شرکت کرده اند. یعنی ۳۶ میلیون شرکت نکرده اند. این آمار در ۴ ساعت تمدید شده ناگهان به ۴۱ میلیون و بالاتر میرسد!؟ یعنی میزان تحریمی ها، طبق این آمار از ۳۶ میلیون به  ۱۵ میلیون نفر میرسد تا از دور قبل کمتر باشد. تنها با این دستکاری آرا است که میتوانند پُز توخالی مشروعیت حقوقی بگیرند و بلافاصله به مخالفین شان حمله کنند که “سیاست تحریم فایده ندارد”.

روحانی و رئیسی هر دو نماینده و کاندید نظام اسلامی هستند. “رای” به روحانی “رای” مخالفت با خامنه ای و نظام نیست، رای به تداوم وضع موجود و رای به نظامی است که خامنه ای در راس آن قرار دارد. اگر روحانی نماینده “تقابل با نظام” و خامنه ای بود، اصولا نمیتوانست در این مضحکه شرکت کند. مردم رای دهنده یکدست نیستند و محاسبات مختلفی دارند. بخش قلیلی از این مردم بورژوازی ایران، اقشار مرفه و میانی هستند که امثال روحانی و خاتمی را نمایندگان واقعی سیاسی و سخنگویان منافع خود میدانند. خیل متفرقه وابستگان حکومتی و میلیونها شناسنامه سیار را باید به اینها اضافه کرد. آن بخش وسیع تر رای دهندگان، که ضرورتا دل خوشی از رژیم اسلامی ندارند، با منطق پراگماتیستی و “شر کمتر” زیر فشار تبلیغات و دو قطبی کاذب ایجاد شده و ترس از آینده ای بدتر، پای صندوق رای رفتند. مستقل از نیت و محاسبه هر رای دهنده، این روش و سیاستی اشتباه و زیانبار است که به تداوم نظام اسلامی نیرو میدهد و تجربه بارها اثبات کرده که این سیاست نتوانسته است از بدتر شدن اوضاع مُمانعت کند. “تحریمی ها” و قطب وسیعی که در این نمایش بدرستی شرکت نکردند و مرعوب تبلیغات و گروکشی نشدند، بسرعت به بازیگر اصلی سیاست ایران بدل خواهند شد.

با پایان نمایش انتخابات، کارگران شهرداری وعده های ارزان و دروغ کاندیدهای حکومتی را از خیابانها جارو میکنند و جامعه در فردای انتخابات کماکان در نقطه قبل از انتخابات ایستاده است. از یکسو رژیمی مستبد و زورگو و مرتجع و سراپا دزد و فاسد، با بحرانهای تشدید شونده و ناتوان از حل مسائل اساسی و مُبرم شهروندان، رژیمی که برای بقایش راهی جز تشدید فقر و استثمار و سرکوب سیاسی ندارد و هر روز از ادامه آن ناتوان تر میشود، و از سوی دیگر جامعه ای که بعد از پایان چراغانی و خلسه مذهبی انتخاباتی، نان و کار و آموزش و سلامتی و حقوق بدیهی اش را میخواهد و بیشتر از هر زمان سرنگونی کل گنداب اسلامی در ایران صورت مسئله اساسی اش است.

حزب کمونیست کارگری – حکمتیست به بلوک بزرگ کسانی که در این نمایش مُضحک شرکت نکردند درود میفرستد. آینده ایران را مزاج تند خامنه ای و لبخند روحانی تعیین نخواهد کرد. با تشدید بحران تقابل راه حلهای بورژوائی و کارگری و کشمکش و رویاروئی گسترده اردوی کار با حاکمیت مشتی سرمایه دار و تجار دین به صدر رانده میشود. این آینده را باید ساخت و به کمبودهایش پاسخ داد. حزب کمونیست کارگری حکمتیست همراه با دهها میلیون کارگر و زحمتکش و مردم آزادیخواه که رژیم اسلامی را دون شأن خود میدانند، اعلام میکند؛ با یا بدون روحانی، صورت مسئله اساسی مردم ایران سرنگونی حکومت اسلامی و استقرار یک جامعه آزاد و برابر و خوشبخت است.

مرگ بر جمهوری اسلامی!

آزادی، برابری، حکومت کارگری!

حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست

۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۶ – ۲۱ مه ۲۰۱۷

دعوت به “شب همبستگی با معدنچیان آزادشهر” در حمایت از کارگران معدن یورت و در بزرگ‌داشت جان‌باختگان فاجعه و همدردی با بازماندگان این تراژدی انسانی!

 

برنامه‌های شب همبستگی با معنچیان آزادشهر، عبارتند از:

سخنرانی، پیام، شعرخوانی و موزیک:

محمود صالحی، آیت نیافر، بهروز خباز، مظفر فلاحی و…

با شعرخوانی عباس سماکار

و هنرمندی فریبرز فخاری

مکان: ABF Stockholm City, Sveavägen 41, Beskowsalen, plan 3

زمان: جمعه ۱۹ مه ۲۰۱۷، ساعت ۱۸ الی ۲۱

کمیته همبستگی با معدنچیان آزادشهر

تلفن های‌ تماس:

 ۰۷۰۷۴۷۴۳۳۶

۰۷۲۸۳۷۹۴۵۱

حزب کمونیست کارگری -حکمتیست (خط رسمی):انتخابی در کار نیستدر مراسم تحقیر و اعلام بی حقوقی خود شرکت نکنید!

بار دیگر در ایران زمان برگزاری نمایش تکراری “انتخابات” رئیس جمهوری،  زیر حاکمیت خفقان و استبداد مطلق و ممنوعیت فعالیت احزاب سیاسی، زمان تبدیل “کشتی گیری” چهار سالیکبار جناح های حکومتی، و زمان  نمایش “انتخابات” رسیده است.

انتخابات امسال اما در دوره و فضایی متفاوت، در فضایی مملو از بی اعتمادی مطلق اکثریت مردم محروم جامعه ایران نسبت به همه جناح های جمهوری اسلامی، برگزار میشود. دورهبرگزاری انتخابات در شرایط: سوختن ورق “اصلاح رژیم”، سوختن ورق “اعتدال در اسلامیت رژیم”، تمام شدن ارزش مصرف فوائد چرخش در سیاست خارجی، سوختن ورق گشایشسیاسی-اقتصادی تحت حاکمیت جمهوری اسلامی، و دوره تمام شدن بازی با همه ورق های قدیمی، است. انتخابات امسال، از این زاویه، و در شرایط کیسه خالی هر دو جناح، برای جمهوریاسلامی معضلی جدید است.

 تبدیل روز ثبت نام کاندیداتوری رئیس جمهوری به روز اعتراض به فقر، به بیکاری، به بیحقوقی زن، به فساد مالی دولت و سران حکومتی، به قوانین ارتجاعی اسلامی حاکم در جامعه، نهفقط اعلام آشکار بی اعتمادی مطلق پائین به بالا که اعلام علنی مسخره و پوچ بودن نمایشی است که قرار است به نام “انتخابات” برگزار شود.

بیهوده نیست از ولی فقیه و بیت امام تا روحانی و اصلاح طلب، از احمدی نژاد تا نیروها، جریانات دست راستی اپوزیسیون، سوت و کور بودن بساط انتخابات را هشدار میدهند و همگیچمپاته زنده اند که بالاخره با کدام ترفند و فریب، با ترساندن مردم از کدام “خطر” یا “هیولا” تنور انتخاباتشان را گرم کنند، مردم را فریب دهند و آنها را پای صندوق رای ببرند.

اگر دوره ای صف رنگارنگی از سران و مهره های رژیم تا جریانات راست پرو حکومتی، در حمایت میدیای دست راستی غرب، میتوانستند شرکت در انتخابات را بعنوان فرصتی برای تشدیدشکافها و بعنوان امکانی برای عقب راندن جمهوری اسلامی به خورد مردم بدهند، امروز این حربه را تماما از دست داده اند. سوختن ورق “اصلاح طلبی” و “اعتدال”، در شرایط پسابرجام وپایان یافتن “جنگ مرگ و زندگی”  بین جناح ها،  اپوزیسیون دورن و برون حکومتی طرفدار نظام را،  تماما خلع سلاح کرده است.

اگر دوره ای روی استیصال و بی افقی مردم سرمایه گذاری کردند و آنها را پای صندوقهای مارگیری “انتخابات” بردند، امروز بی افقی و سکوت جای خود را به اعتراض و “رای نمیدهم” دادهاست. اگر دوره ای انتخاب رفسنجانی، خاتمی، یا کشیدن مردم به خیابانها به بهانه “رای من کو” و بالاخره انتخاب روحانی را انتخابی علیه “نظام” و ولی فقیه، امید به اصلاح و دمکراتیزهشدن رژیم، افق گشایش اقتصادی و فرصتی برای نفس کشیدن به جامعه قالب کردند، امروز پس از سوختن آس “اعتدال”، تمام قد و بی آلترناتیو در مقابل مردم قرار گرفته اند. جمهوریاسلامی امروز نه راه بازگشت به عقب و حاکمیت “دوران طلایی امام” و بازار پان اسلامیستی و حفظ اسلامیت نظام را دارد و نه راه فراری به جلو برای در انتظار نگاه داشتن مردم!

 نه رئیسی “هیولاتر” و “خط امامی تر” از روحانی است و نه احمدی نژاد “سرکش” ضد نظام و ولی فقیه! جنگ داخلی اینها هرچه باشد، جمهوری اسلامی با رئیس جمهور معمم یا مکلایخود، از اصولگرای خط امامی تا اصلاح طلب و معتدل آن، حکومت اقلیتی سرمایه دار مفتخور، است. این حکومت ضد زن، ضد شادی، حکومت تداوم تحمیل بیحقوقی کامل به اکثریت جامعه،حکومت فقر، حکومت خفقان است که صرفا با اتکا به دستگاه سرکوب خود از سپاه پاسداران و ارتش، وزارت اطلاعات تا گله انصار الله و دستگاه مذهب، سر پا ایستاده است.

مردم آزادیخواه!

نباید اجازه داد جمهوری اسلامی و شارلاتانهای سیاسی طرفدار آن، بن بست و استیصال خود را به بن بست و استیصال ما تبدیل کنند. نباید اجازه داد نوکران و نان به نرخ روز خورهای شان بهنام اپوزیسیون و میدیا، با علم کردن “خطر تندروها”، “خطر ترامپ” و جهنم سوریه، ما را به تمکین و شرکت در این نمایش مسخره بکشانند.

باید روز انتخابات و حوزه های انتخاباتی را به میدان و صحنه قدرت نمایی خود تبدیل کنیم. باید به جای شرکت در نمایش مسخره “انتخابات”، آنرا به محملی برای اعلام خواست آزادی وبرابری، خواست رفاه همگانی، خواست کوتاه کردن دست مذهب از زندگی خود، تبدیل کرد.

 اگر کل دستگاه تبلیغاتی و ارگانهای حاکمیت در تلاشند با فریب، ما را پای صندوق رای ببرند و به حاکمیت خود مشروعیت بخشند، در مقابل باید همه جا در مراکز کار، دانشگاه، محلات و…،ما کارگران، ما زنان و ما آزادیخواهان در تجمعات خود اعلام کنیم این انتخابات ما نیست. کمترین انتخاب ما جامعه ای انسانی، آزاد و مرفه است!

 باید به جمهوری اسلامی و اعوان و انصارش که از تبدیل شدن خشم و نفرت ما به نیرویی متحد برای به زیر کشاندشان نگرانند،  و ما را به “انتخاب بین بد و بدتر” میکشانند، فهماند که ماصف میلیونی کارگر، زن و مرد، جوان و پیر در اعتصابات و اعتراضات کارگری، در اول مه ها، ۱۶ آذر ها، ۱۸ تیر ها، هشت مارس ها، در جنبش دفاع از حق کودک، جنبش ضد اعدام،جنبش رهایی زن، با شعار “آزادی و برابری”، مدت ها است انتخاب خود را کرده ایم.

 باید اعلام کرد ما در نمایش وقیحانه بی قدرتی و تحقیر خود، در مراسم رسمی اعلام بی حقوقی خود شرکت نمیکنیم. انتخابات امسال را باید به محملی برای تقویت جنبش مستقل و انقلابیخود علیه کلیت سیستم و حاکمیت و همه طرفدارانش تبدیل کنیم.

باید اعلام کرد هر “انتخاباتی” با وجود جمهوری اسلامی مردود است. انتخابات ما بعد از سرنگونی جمهوری اسلامی ایران با امید به آینده ای بهتر، برگزار میشود!

مرگ بر جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی، برابری، حکومت کارگری

حزب کمونیست کارگری- حکمتیست (خط رسمی)

۱۷ آوریل ۲۰۱۷ (۲۸ فروردین ۱۳۹۶)

کارزار جدید:آموزش بین الملل برای آزادی اسماعیل عبدی

آموزش بین الملل در همبستگی با اسماعیل عبدی و با درخواست آزادی فوری او کمپینی سراسری و بین المللی را از امروز ۱۶ مه ۲۰۱۷ آغاز کرده است. ترجمه فارسی بیانیه آموزش بین الملل در زیر آمده است:  

ایران: ضرورت اقدام فوری برای کمک به آزادی فعال صنفی معلمان

آموزش بین الملل یک بار دیگر فراخوان همبستگی جهانی خود با اسماعیل عبدی را تصریح کرده و و مصرانه از مقامات دولت ایران می خواهد که بدون درنگ اسماعیل عبدی، از رهبران زندانی اتحادیه ای آموزش و پرورش، که اعتصاب غذا سلامتی اش را به مخاطره انداخته است، آزاد کند.

آموزش بین الملل (EI) نگرانی خود را در مورد سلامتی اسماعیل عبدی از اعضای زندانی هیات مدیره کانون صنفی معلمان تهران، ابراز می دارد. عبدی یکی از رهبران تشکل های صنفی معلمان تهران است که در زمان انتشار این بیانیه در شانزدهمین روز اعتصاب غذای خود بسر می برد.  عبدی تا کنون ۱۶ کیلوگرم  وزن از دست داده و جانش در معرض خطر جدی است. عبدی که در شمال غرب تهران و در اوین زندانی است در ۷ اکتبر  ۲۰۱۶ در شعبه ۳۶ دادگاه تجدید نظر تهران به شش  سال زندان محکوم شد.

“کمپین بین المللی حقوق بشر ایران” تاکید کرده است که عبدی پس از شروع اعتصاب غذا از عوارض جانبی مانند کاهش وزن، فشار خون بالا و سرگیجه رنج می برد. او مصمم است که اعتصاب غذای خود را ادامه دهد، در حالی که مقامات زندان تا کنون به هیچ یک از خواسته های او  واکنش نشان نداده اند.

اعتراض

 اسماعیل عبدی  در ۳۰ آوریل (۱۰ اردیبهشت ماه)  در اعتراض به رفتار غیر قانونی و ناعادلانه  نسبت به فعالین مدنی در ایران و  “عدم استقلال قوه قضاییه و صدور احکام زندان برای فعالان تشکلات معلمان و کارگری ”  اعتصاب غذای خود را آغاز کرده است.  او در بیانیه  ای که در۲۲ آوریل بطور علنی انتشار داد، دولت “اصلاح طلب” روحانی را به دلیل ادامه سرکوب معلمان تقبیح کرد و نوشت: ” اینک در فضای پسابرجام که فریاد قانون‌مندی، مردم سالاری، حقوق‌بشر و آزادی‌های مدنی دولتمردان، گوش فلک را کر کرده است، ما کماکان در معرض سرکوب غیرقانونی حقوق خود، بازداشت و زندانی کردن معلمان و فعالین کارگری، و تشکیل دادگاه‌های چند دقیقه‌ای هستیم که همه‌ی افراد با اتهامهای مشخص و یکسانی مثل: «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور، فعالیت تبلیغی علیه نظام و…محاکمه و روانه زندان می‌ شوند.”

همبستگی

عبدی تاکید دارد که با این حال، با فراخوان کانون های صنفی معلمان و تصمیم جمعی، معلمان به تجمع “سکوت” متوصل شدند، در مجمع عمومی های کانون های صنفی حضور یافتند و در کمپین های مختلف از جمله ” کمپین برای بودجه  عادلانه” با حدود ۱۱۰ هزار امضا شرکت کردند تا توجه  را به خواسته های خود جلب کنند. او می نویسد” از طریق همه این راهها معلمان نشان دادند که اگرچه در تفکرات سیاسی متکثرند ولی در کنش صنفی و عدالتخواهانه متحدند و پیاده‌نظام منافع هیچ حزب و گروه سیاسی نیستند (ترجمه همراه با تطبیق با متن اصلی به فارسی).”

بازداشت

“اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران” گزارش داده است که عبدی در شرایط سختی در زندان نگه داشته شده، ارتباط او با جهان خارج از زندان قطع شده و به همسر و سه فرزند او اجازه ملاقات داده نشده است.

همسر عبدی گفته است که  از ماه مارس به بعد اطلاع موثقی از شرایط عمومی و سلامتی شوهرش به وی داده نشده است. او بطور جدی نگران ایمنی و تندرستی شوهرش هست.

وکیل عبدی، امیر سالاری، به “کمپین بین المللی حقوق بشر ایران” گفته  است :” ما همه مقامات دولتی – از رئیس قوه قضائیه، دیوان عالی کشور، دادستان کل، دادستان منطقه تهران، رئیس جمهور، وزیر اطلاعات و دیگر مقامات امنیتی – را  مسئول و پاسخگوی هر گونه آسیب به آقای عبدی می دانیم”.

آموزش بین الملل محکوم  می کند:

آموزش بین الملل، شدیدا هدف قرار دادن عبدی توسط مقامات دولتی به دلیل فعالیت های اتحادیه ای و مطالبه آموزش رایگان و در دسترس بودن آموزش عمومی برای همه را محکوم می کند.  آموزش بین الملل معتقد است که رژیم ایران به جای توجه به خواسته معلمان، مانند ایجاد اتحادیه های مستقل، دستمزد های بالاتر از خط فقر، بهداشت و درمان عمومی مناسب در سراسر کشور، طرح بازنشستگی مناسب، آموزش رایگان، کلاس درس امن برای دانش آموزان، و توقف خصوصی سازی آموزش و پرورش، فشار بر فعالان معلمان را تشدید کرده است.

ضرورت حمایت

عبدی، همچون دیگر همکاران ایرانی، به حمایت شما نیاز دارد.  با صدای بلند به تحمیل حکم  شش سال زندان برای اسماعیل عبدی اعتراض کنید و از مقامات دولتی ایران بخواهید که او را فورا آزاد کنند!

منبع:

https://www.ei-ie.org/en/detail/15051/iran-urgent-action-needed-to-help-free-education-unionist

برای مشارکت در اقدام فوری آموزش بین الملل لطفا به لینک زیر مراجعه کنید:

The EI Urgent Action Appeal is available here.

ترجمه و بازتکثیر از اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

۱۶ مه ۲۰۱۷

info@workers-iran.org

http://etehadbinalmelali.com/ak/

 کانون اندیشه کپنهاگ:به تحریم انتخابات فرمایشی رژیم بپیوندیم !

انتخابات فرمایشی و دروغین رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی هم چنان در متن سرکوب ، گرانی ارزاق عمومی، بیکاری و فساد گسترده اقتصادی، سیاسی و اداری می کوشد مردم بیشتری را به پای صندوق های رای بکشاند.

شرکت در این انتخابات با هر انگیزه ، بهانه و تحلیلی،برای توده های مردم حاصلی در بر ندارد.تنها نظام ولایت مطلقه فقیه و دستگاه سرکوبگری اش را در بستر توهمات توده ای، مشروعیت و تداوم می بخشد.رژیم حتی “رای سفید” راهم به حساب خود می گذارد !

مردم آزاده و حق طلب ، کارگران و زحمتکشان !

با خودداری از شرکت در این نمایش فرمایشی و دروغین،صف خود را از صف رژیم، حامیان و فریب خوردگان آن جدا سازید.در افشای جنایات و دزدی های عوامل و سردمداران رژیم ، از آخوند و پاسدار و وزیر و شهردار گرفته تا “آقازاده” هایش بکوشید و مطالبات خودرا در اعتراضات و مبارزات مستقل و جداگانه به نمایش بگذارید.

ما به عنوان بخشی از نیروهای چپ و کمونیست و آزادی خواه در اعتراض به این نمایش دروغین،با پیوستن به میتینگ اعتراضی “نه به انتخابات” که در روز جمعه ۲۹ اردی بهشت ۱۳۹۶ برابر ۱۹ می ۲۰۱۷ از ساعت  ۱۶:۳۰ ا لی ۱۸:۰۰ در مقابل سفارت رژیم در شهر کپنهاگ برگزار می گردد گرد آمده و اعتراض خود را متحدانه فریاد می زنیم.

از همه ی ایرانیان معترض و آزادی خواه در خواست همراهی و پیوستن به این میتینگ را داریم.

سرنگون باد رژیم سرمایه داری جمهوری اسلامی !

زنده باد آزادی زنده باد سوسیالیسم !

کانون اندیشه کپنهاگ

۲۴ اردی بهشت ۱۳۹۶ برابر ۱۴ می ۲۰۱۷