عثمان اسماعیلی:گزارش روز جهانی کارگر در شهرستان سقز

به اطلاع طبقه کارگر ومردم برابری طلب میرسانم .مبارزه تنگاتنگ کارگران سقز و فعالین کارگری با نیرو های اطلاعات و نیرو ی انتظامی .روز ۱۱اردیبهشت از ساعت ۳بعداظهر باشماره های ناشناس با من تماس گرفتند ومن جواب ندادم .بعد از چندین بار با شماره مشخصی تماس گرفتند گفتند عثمان خونه هستی گفتم بله شما ..گفتند ما از اماکن تماس میگیریم حاجی گفته به عثمان بگویید بیایید اینجا باهاش کاردارم منم در جواب گقتم من کاری با حاجی ندارم و نمی آیم .دوباره بعد از یک ساعتی دوباره تماس گرفتند وگفت من حاجی ام شما چرا پیش من نمی آیید. منم گفتم: من کاری در آنجا ندارم و نمی آیم .گفت پس من می آیم پیش شما منظورش منزل شخصی من بود.جلوی درب منزل آمدند حاجی و یکنفر که هر دونفر لباس شخصی داشتند .منم فهمیدم اینها از اماکن نیستند بلکه ازطرف اطلاعات سقز آمدند.حاجی بیسیم به دست گفت :من عاجزانه ازشما خواهش میکنم امروز بیرون نیایید منم در جواب گفتم :چرا من به خیابان میروم .گفت مثلا درخیابان چکارمیکنی .گفتم از میدان آزادی تا میدان هه لو( عقاب) .برای برگزاری روز جهانی کارگر میروم و بین مردم شیرینی پخش میکنم و برای مردم در مورد روز جهانی کارگر توضیح میدهم.به نظر شما این چه ضرری دارد؟ حاجی گفت خیلی ضرر دارد، شما اگر این کار را انجام دهید با شما برخورد قانونی می شود و چندین بار دوباره خواهش کرد که حرف من را گوش بده و به خیابان نروید و اگر هم حرف من را گوش نمی کنید دادستان شهرستان سقز گفته است: عثمان باید پیشم باهاش صحبت کنم.منم گفتم: من کاری نکرده ام که پیش دادستان بیایم و بعد از جر و بحث فراوان که در حضور همسرم مروارید شریف پور و پسرم آرمان اسماعیلی و برخی از همسایه ها، حاجی گفت: ما روز جهانی کارگر را برگزار کردیم چرا نیامدید؟ گفتم: اگر به نفع طبقه کارگر برگزار کردید دستتون درد نکنه ما هم در خیابان برگزار می کنیم چه اشکالی دارد و وظیفه شما این است به عنوان یک مامور از ما محافظت کنید. گفت در خیابان خیلی خطر دارد‌. حاجی رفت و بعد از آن من خودم را اماده کردم که به خیابان بروم.به سر کوچه که نگاه کردم دو نفر با ماشین ۲۰۶ نقره ای ایستاده بودند. از خونه بیرون امدم که به طرف خیابان بروم مامورها آمدند و جلوی من را گرفتند گفتند مگه حاجی نگفته که به داخل شهر نروی؟گفتم من قولی نداده ام که نروم، از جان ما چه می خواهید، گفتم می خواهم بروم از سوپر مارکت سرکوچه نان بخرم .انها فکر کردند برمی گردم خونه و از فرصت استفاده کردم و داخل شهر رفتم. ماموران لباس شخصی اطلاعات و نیروی انتظامی داخل شهر حضور داشتند.به طرف میدان هه لو(عقاب) حرکت کردم به سید علی حسینی رسیدم یکی از کارگران ساختمانی و همیشه یار و یاور طبقه کارگر بوده و هست و متوجه شدیم که سیمای سرشناس جنبش کارگری جناب آقای محمود صالحی در خیابان حضور داشته و نیروهای اطلاعات جلوی او را گرفته اند و محمود صالحی مثل همیشه جلوی نیروی اطلاعات ایستادگی کرده بود و با انها تند برخورد کرده که شما چکاره اید که به من می گویید به خیابان نیایم، خود شما چرا در خیابان هستید. من امده ام روز کارگردر خیابان ها جشن بگیریم .آنها کاک محمود را تهدید کردند که داخل ماشین بیاید و حتی او را به داخل ماشین هل داده بودند و همسر و فرزندان محمود خیلی قهرمانانه وبا لحن تندی نگذاشته بودند محمود تنها باشد ومامورانی که در انجا حضور داشتند همه کارگران را پراکنده کردند. مامورین نگذاشتند ما به طرف میدان هه لو برویم و مارا به طرف میدان آزادی برگرداندند و بعد از یک بحث و جدل فراوان مامورین گفتند ما می رویم کاری با ما ندارید؟من با سید علی حسینی به طرف میدان هه لو برگشتیم. برخی از دوستان کارگر با خانواده هایشان هنوز در میدان حضور داشتند و تمام تلفن های ما کنترل شده بود، حدود یک هفته هم هست که جلوی فیس بوک من را گرفته اند
و تلفنی خیلی از کارگران و فعالین کارگری را تهدید کرده بودند ولی به نظر من مامورین با این همه دب دبه و کب کبه نگذاشتند ما با پلاکارد به میدان و خیابانها بیاییم، ولی مراسم روز جهانی کارگر از توازن قوا در مقابل نیروهای اطلاعات و انتظامی برخوردار بود، به شهادت مردم شهرستان سقز که در خیابان ها حضور داشتند. من از تک تک کارگرهایی که با خانواده هایشان به خیابان امدند و عقب نشینی نکردند کمال تشکر را دارم و به نظام سرمایه داری ثابت کردم ما از هیچگونه تهدید و بگیر و ببندی نترسیدیم و کارگران فقط می توانند به نیروی خودشان اتکا کنند.
زنده باد اتحاد و همبستگی طبقه کارگر
۱۳۹۶/۲/۱۱ سقز( عثمان اسماعیلی)

محکومیت عثمان اسماعیلی فعال کارگری کرد به تحمل دو ماه حبس

 

عثمان اسماعیلی فعال کارگری که در شعبه اول دادگاه انقلاب شهرستان سقز به اتهام اخلال در نظم عمومی از طریق “شرکت در مراسم روز جهانی کارگر” به یک سال زندان تعزیری محکوم شده بود، پس از اعتراض در دادگاه تجدید نظر با تقلیل حکم به تحمل دوماه حبس محکوم شد.
به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، روز شانزدهم اسفندماه ۹۵۵، جلسه دادگاه تجدید نظر فعال کارگری عثمان اسماعیلی در شعبه چهارم دادگاه تجدیدنظر استان کردستان برگزار شد.
عثمان اسماعیلی در تاریخ هشتم اردیبهشت ماه ۱۳۹۴، در شهر سقز توسط نیروهای لباس شخصی بازداشت شد. اندکی بعد در تاریخ سی آبان ماه ۱۳۹۴، در شعبه اول دادگاه انقلاب شهرستان سقز به اتهام “شرکت در مراسم روز جهانی کارگر” محاکمه و به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم شد.
آقای اسماعیلی به حکم صادره اعتراض کرد که این حکم پس از بررسی در دادگاه تجدید استان به تحمل دو ماه حبس در زندان سقز تقلیل یافت. حکم صادره روز ۲۵ اردیبهشت ماه ۱۳۹۶ به این فعال کارگری ابلاغ شد.

اعلامیه حزب حکمتیست در باره “انتخاب” مجدد روحانی،صورت مسئله اساسی جامعه کماکان سرنگونی رژیم اسلامی است

مضحکه انتخابات با “رای” به تداوم وضع موجود و “انتخاب” مجدد روحانی تمام شد. کل باندها و دستجات اسلامی حکومتی در داخل و خارج و در راس آنها خامنه ای، همراه با جریانات اپوزیسیون طرفدار رژیم و رسانه های اسلام و آخوند زده، دستجمعی موفق شدند با ایجاد یک دو قطبی کاذب بخشی از مردم را علیرغم همه نارضایتی هایشان وادار به شرکت در نمایشی کنند که از وحشت رئیس جمهور شدن یک قاتل و مهره سوخته حکومتی به قاتلی دیگر و تداوم وضع موجود “رای” بدهند. این صف متحد بورژوازی ایران و حامیانش، بویژه در آخرین روزهای قبل از نمایش انتخابات، با لحنی فالانژیستی تا آنجا پیش رفت که مسئولیت “انتخاب” احتمالی رئیسی را “تحریمی ها” قلمداد کرد!

جمهوری اسلامی و حامیانشان دو هدف را از کشیدن مردم پای صندوقهای “رای” دنبال میکردند: اول، کسب مشروعیت فرمال حقوقی برای نظام اسلامی. دوم، ممانعت از گسترده شدن صف شرکت نکردن و بلوک وسیع “تحریمی ها” که کل رژیم اسلامی و مضحکه انتخاباتش را قبول ندارند و در آن شرکت نمیکنند. ظاهرا این اهداف با چند برابر کردن آرا و تنظیم درصدها مُحقق شده است. وزارت کشور اعلام میکند که تا ساعت ١٨ (آخرین زمان رای گیری) از ۵۶ میلیون واجد رای حدود ٢٠ میلیون شرکت کرده اند. یعنی ۳۶ میلیون شرکت نکرده اند. این آمار در ۴ ساعت تمدید شده ناگهان به ۴۱ میلیون و بالاتر میرسد!؟ یعنی میزان تحریمی ها، طبق این آمار از ۳۶ میلیون به  ۱۵ میلیون نفر میرسد تا از دور قبل کمتر باشد. تنها با این دستکاری آرا است که میتوانند پُز توخالی مشروعیت حقوقی بگیرند و بلافاصله به مخالفین شان حمله کنند که “سیاست تحریم فایده ندارد”.

روحانی و رئیسی هر دو نماینده و کاندید نظام اسلامی هستند. “رای” به روحانی “رای” مخالفت با خامنه ای و نظام نیست، رای به تداوم وضع موجود و رای به نظامی است که خامنه ای در راس آن قرار دارد. اگر روحانی نماینده “تقابل با نظام” و خامنه ای بود، اصولا نمیتوانست در این مضحکه شرکت کند. مردم رای دهنده یکدست نیستند و محاسبات مختلفی دارند. بخش قلیلی از این مردم بورژوازی ایران، اقشار مرفه و میانی هستند که امثال روحانی و خاتمی را نمایندگان واقعی سیاسی و سخنگویان منافع خود میدانند. خیل متفرقه وابستگان حکومتی و میلیونها شناسنامه سیار را باید به اینها اضافه کرد. آن بخش وسیع تر رای دهندگان، که ضرورتا دل خوشی از رژیم اسلامی ندارند، با منطق پراگماتیستی و “شر کمتر” زیر فشار تبلیغات و دو قطبی کاذب ایجاد شده و ترس از آینده ای بدتر، پای صندوق رای رفتند. مستقل از نیت و محاسبه هر رای دهنده، این روش و سیاستی اشتباه و زیانبار است که به تداوم نظام اسلامی نیرو میدهد و تجربه بارها اثبات کرده که این سیاست نتوانسته است از بدتر شدن اوضاع مُمانعت کند. “تحریمی ها” و قطب وسیعی که در این نمایش بدرستی شرکت نکردند و مرعوب تبلیغات و گروکشی نشدند، بسرعت به بازیگر اصلی سیاست ایران بدل خواهند شد.

با پایان نمایش انتخابات، کارگران شهرداری وعده های ارزان و دروغ کاندیدهای حکومتی را از خیابانها جارو میکنند و جامعه در فردای انتخابات کماکان در نقطه قبل از انتخابات ایستاده است. از یکسو رژیمی مستبد و زورگو و مرتجع و سراپا دزد و فاسد، با بحرانهای تشدید شونده و ناتوان از حل مسائل اساسی و مُبرم شهروندان، رژیمی که برای بقایش راهی جز تشدید فقر و استثمار و سرکوب سیاسی ندارد و هر روز از ادامه آن ناتوان تر میشود، و از سوی دیگر جامعه ای که بعد از پایان چراغانی و خلسه مذهبی انتخاباتی، نان و کار و آموزش و سلامتی و حقوق بدیهی اش را میخواهد و بیشتر از هر زمان سرنگونی کل گنداب اسلامی در ایران صورت مسئله اساسی اش است.

حزب کمونیست کارگری – حکمتیست به بلوک بزرگ کسانی که در این نمایش مُضحک شرکت نکردند درود میفرستد. آینده ایران را مزاج تند خامنه ای و لبخند روحانی تعیین نخواهد کرد. با تشدید بحران تقابل راه حلهای بورژوائی و کارگری و کشمکش و رویاروئی گسترده اردوی کار با حاکمیت مشتی سرمایه دار و تجار دین به صدر رانده میشود. این آینده را باید ساخت و به کمبودهایش پاسخ داد. حزب کمونیست کارگری حکمتیست همراه با دهها میلیون کارگر و زحمتکش و مردم آزادیخواه که رژیم اسلامی را دون شأن خود میدانند، اعلام میکند؛ با یا بدون روحانی، صورت مسئله اساسی مردم ایران سرنگونی حکومت اسلامی و استقرار یک جامعه آزاد و برابر و خوشبخت است.

مرگ بر جمهوری اسلامی!

آزادی، برابری، حکومت کارگری!

حزب کمونیست کارگری ایران – حکمتیست

۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۶ – ۲۱ مه ۲۰۱۷

دعوت به “شب همبستگی با معدنچیان آزادشهر” در حمایت از کارگران معدن یورت و در بزرگ‌داشت جان‌باختگان فاجعه و همدردی با بازماندگان این تراژدی انسانی!

 

برنامه‌های شب همبستگی با معنچیان آزادشهر، عبارتند از:

سخنرانی، پیام، شعرخوانی و موزیک:

محمود صالحی، آیت نیافر، بهروز خباز، مظفر فلاحی و…

با شعرخوانی عباس سماکار

و هنرمندی فریبرز فخاری

مکان: ABF Stockholm City, Sveavägen 41, Beskowsalen, plan 3

زمان: جمعه ۱۹ مه ۲۰۱۷، ساعت ۱۸ الی ۲۱

کمیته همبستگی با معدنچیان آزادشهر

تلفن های‌ تماس:

 ۰۷۰۷۴۷۴۳۳۶

۰۷۲۸۳۷۹۴۵۱

به همه نیروهای کمونیست، انقلابی، دموکرا ت و آزادیخواه!

به همه خوانندگان نشریه “توفان” ارگان حزب کار ایران(توفان).

همانطور که از اطلاعیه­های ما تا کنون مطلع شده­اید کمیته برگزار کننده جشن صد سالگی انقلاب کبیر اکتبر، انقلابی که دنیا راتکان داد و جهانی نوین خلق نمود، قصد دارد در کنار تجلیل از این روز بزرگ تاریخی در عین حال از فعالیت کمونیستهای ایران از بدو پیدایش جنبش سوسیال دمکراسی و کمونیستی تا به امروز در ایران نیز تجلیل به عمل آورد.  ما مجددا با ارسال این آفیش نظر شما به این روز و جشن جلب می­کنیم. و از حضورتان در جشن استقبال می­نمائیم

پیروز و سرافراز باشید

کمیته برگزارکننده

۹ ماه مه ۲۰۱۷

  

 

وتووێژی مەهدی حوسەینی لەگەڵ هاورێ حەسەن رەحمان پەناه سەبارەت بە:پێویستی بەشداری نەکردن لەشانۆی هەڵبژاردن

حزب کمونیست کارگری -حکمتیست (خط رسمی):انتخابی در کار نیستدر مراسم تحقیر و اعلام بی حقوقی خود شرکت نکنید!

بار دیگر در ایران زمان برگزاری نمایش تکراری “انتخابات” رئیس جمهوری،  زیر حاکمیت خفقان و استبداد مطلق و ممنوعیت فعالیت احزاب سیاسی، زمان تبدیل “کشتی گیری” چهار سالیکبار جناح های حکومتی، و زمان  نمایش “انتخابات” رسیده است.

انتخابات امسال اما در دوره و فضایی متفاوت، در فضایی مملو از بی اعتمادی مطلق اکثریت مردم محروم جامعه ایران نسبت به همه جناح های جمهوری اسلامی، برگزار میشود. دورهبرگزاری انتخابات در شرایط: سوختن ورق “اصلاح رژیم”، سوختن ورق “اعتدال در اسلامیت رژیم”، تمام شدن ارزش مصرف فوائد چرخش در سیاست خارجی، سوختن ورق گشایشسیاسی-اقتصادی تحت حاکمیت جمهوری اسلامی، و دوره تمام شدن بازی با همه ورق های قدیمی، است. انتخابات امسال، از این زاویه، و در شرایط کیسه خالی هر دو جناح، برای جمهوریاسلامی معضلی جدید است.

 تبدیل روز ثبت نام کاندیداتوری رئیس جمهوری به روز اعتراض به فقر، به بیکاری، به بیحقوقی زن، به فساد مالی دولت و سران حکومتی، به قوانین ارتجاعی اسلامی حاکم در جامعه، نهفقط اعلام آشکار بی اعتمادی مطلق پائین به بالا که اعلام علنی مسخره و پوچ بودن نمایشی است که قرار است به نام “انتخابات” برگزار شود.

بیهوده نیست از ولی فقیه و بیت امام تا روحانی و اصلاح طلب، از احمدی نژاد تا نیروها، جریانات دست راستی اپوزیسیون، سوت و کور بودن بساط انتخابات را هشدار میدهند و همگیچمپاته زنده اند که بالاخره با کدام ترفند و فریب، با ترساندن مردم از کدام “خطر” یا “هیولا” تنور انتخاباتشان را گرم کنند، مردم را فریب دهند و آنها را پای صندوق رای ببرند.

اگر دوره ای صف رنگارنگی از سران و مهره های رژیم تا جریانات راست پرو حکومتی، در حمایت میدیای دست راستی غرب، میتوانستند شرکت در انتخابات را بعنوان فرصتی برای تشدیدشکافها و بعنوان امکانی برای عقب راندن جمهوری اسلامی به خورد مردم بدهند، امروز این حربه را تماما از دست داده اند. سوختن ورق “اصلاح طلبی” و “اعتدال”، در شرایط پسابرجام وپایان یافتن “جنگ مرگ و زندگی”  بین جناح ها،  اپوزیسیون دورن و برون حکومتی طرفدار نظام را،  تماما خلع سلاح کرده است.

اگر دوره ای روی استیصال و بی افقی مردم سرمایه گذاری کردند و آنها را پای صندوقهای مارگیری “انتخابات” بردند، امروز بی افقی و سکوت جای خود را به اعتراض و “رای نمیدهم” دادهاست. اگر دوره ای انتخاب رفسنجانی، خاتمی، یا کشیدن مردم به خیابانها به بهانه “رای من کو” و بالاخره انتخاب روحانی را انتخابی علیه “نظام” و ولی فقیه، امید به اصلاح و دمکراتیزهشدن رژیم، افق گشایش اقتصادی و فرصتی برای نفس کشیدن به جامعه قالب کردند، امروز پس از سوختن آس “اعتدال”، تمام قد و بی آلترناتیو در مقابل مردم قرار گرفته اند. جمهوریاسلامی امروز نه راه بازگشت به عقب و حاکمیت “دوران طلایی امام” و بازار پان اسلامیستی و حفظ اسلامیت نظام را دارد و نه راه فراری به جلو برای در انتظار نگاه داشتن مردم!

 نه رئیسی “هیولاتر” و “خط امامی تر” از روحانی است و نه احمدی نژاد “سرکش” ضد نظام و ولی فقیه! جنگ داخلی اینها هرچه باشد، جمهوری اسلامی با رئیس جمهور معمم یا مکلایخود، از اصولگرای خط امامی تا اصلاح طلب و معتدل آن، حکومت اقلیتی سرمایه دار مفتخور، است. این حکومت ضد زن، ضد شادی، حکومت تداوم تحمیل بیحقوقی کامل به اکثریت جامعه،حکومت فقر، حکومت خفقان است که صرفا با اتکا به دستگاه سرکوب خود از سپاه پاسداران و ارتش، وزارت اطلاعات تا گله انصار الله و دستگاه مذهب، سر پا ایستاده است.

مردم آزادیخواه!

نباید اجازه داد جمهوری اسلامی و شارلاتانهای سیاسی طرفدار آن، بن بست و استیصال خود را به بن بست و استیصال ما تبدیل کنند. نباید اجازه داد نوکران و نان به نرخ روز خورهای شان بهنام اپوزیسیون و میدیا، با علم کردن “خطر تندروها”، “خطر ترامپ” و جهنم سوریه، ما را به تمکین و شرکت در این نمایش مسخره بکشانند.

باید روز انتخابات و حوزه های انتخاباتی را به میدان و صحنه قدرت نمایی خود تبدیل کنیم. باید به جای شرکت در نمایش مسخره “انتخابات”، آنرا به محملی برای اعلام خواست آزادی وبرابری، خواست رفاه همگانی، خواست کوتاه کردن دست مذهب از زندگی خود، تبدیل کرد.

 اگر کل دستگاه تبلیغاتی و ارگانهای حاکمیت در تلاشند با فریب، ما را پای صندوق رای ببرند و به حاکمیت خود مشروعیت بخشند، در مقابل باید همه جا در مراکز کار، دانشگاه، محلات و…،ما کارگران، ما زنان و ما آزادیخواهان در تجمعات خود اعلام کنیم این انتخابات ما نیست. کمترین انتخاب ما جامعه ای انسانی، آزاد و مرفه است!

 باید به جمهوری اسلامی و اعوان و انصارش که از تبدیل شدن خشم و نفرت ما به نیرویی متحد برای به زیر کشاندشان نگرانند،  و ما را به “انتخاب بین بد و بدتر” میکشانند، فهماند که ماصف میلیونی کارگر، زن و مرد، جوان و پیر در اعتصابات و اعتراضات کارگری، در اول مه ها، ۱۶ آذر ها، ۱۸ تیر ها، هشت مارس ها، در جنبش دفاع از حق کودک، جنبش ضد اعدام،جنبش رهایی زن، با شعار “آزادی و برابری”، مدت ها است انتخاب خود را کرده ایم.

 باید اعلام کرد ما در نمایش وقیحانه بی قدرتی و تحقیر خود، در مراسم رسمی اعلام بی حقوقی خود شرکت نمیکنیم. انتخابات امسال را باید به محملی برای تقویت جنبش مستقل و انقلابیخود علیه کلیت سیستم و حاکمیت و همه طرفدارانش تبدیل کنیم.

باید اعلام کرد هر “انتخاباتی” با وجود جمهوری اسلامی مردود است. انتخابات ما بعد از سرنگونی جمهوری اسلامی ایران با امید به آینده ای بهتر، برگزار میشود!

مرگ بر جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی، برابری، حکومت کارگری

حزب کمونیست کارگری- حکمتیست (خط رسمی)

۱۷ آوریل ۲۰۱۷ (۲۸ فروردین ۱۳۹۶)

رنامه تلویزیون دمکراسی شورایی چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۶(در ۹۰ دقیقه)”نمایش انتخابات” ریاست جمهوری در ایران در گفتگو با ناصر زرافشان

کار شماره٧۴١ – سازمان فدائیان (اقلیت)