پیگیری اتحادیه کارگری “وردی” ( اتحادیه خدمات همگانی آلمان):درر ابطه با وضعیت رضا شهابی و دیگر فعالین کارگری زندانی

امید نوری پور

عضو پارلمان آلمان

میدان جمهوریت ۱

۱۱۰۱۱ برلین

۲۱ سپتامبر ۲۰۱۷

جناب آقای نوری پور گرامی !

ما مصرانه از شما تقاضا داریم، جهت پشتیبانی از رضا شهابی و دیگر  فعالین اتحادیه ای که در زندان بسر می برند، اقدام کنید.

رضا شهابی عضو هیئت مدیره اتحادیه کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه ( سندیکای واحد) در تاریخ هشتم اگوست بنا بر رای دادستان دادگاه مجددا بازداشت و به زندان فرستاده شد. خانواده او از این تاریخ به دشواری با وی ملاقات داشته اند.

رضا شهابی چند سال پیش در شعبه ۱۵ دادگاه به اصطلاح انقلاب بعلت فعالیت های سندیکایی به ۶ سال زندان و پرداخت هفت میلیون و پانصد هزار تومان جریمه نقدی محکوم و علاوه برآن بمدت پنج سال از هرگونه فعالیت سندیکایی محروم شد. او تقریبا تمامی مدت محکومیت خود را تحمل کرده بود که  بدلایل بیماری ناشی از زندان و شکنجه موقتا از زندان آزاد شد. پرونده رضا درسال ۲۰۱۵ هنگام مرخصی پزشکی دوباره مورد پیگیری قرار گرفت و یک سال دیگر به مجازات زندان او افزوده گشت. به هنگام معالجه پزشکی او همچنان تحت مراقبت ماموران امنیتی بود. بنا بر اظهارات سندیکای رانندگان اتوبوسرانی تهران در سال گذشته بر میزان این سرکوب و آزار فعالین کارگری افزوده شده است. دادستان دادگاه او را طی حکمی مجددا به زندان فراخواند و تهدید نمود که در صورت عدم مراجعه به زندان ، وثیقه سپرده گذار ضبط خواهد شد. در تارخ هشتم اگوست او به اداره زندان رجایی شهر جهت بازداشت مراجعه میکند .این درحالی بود که در پرونده پزشکی او صریحا بر تداوم مرخصی درمانی تاکید شده بود. در هنگام معرفی رضا به دفتر زندان به او اطمینان داده میشود که حکم آزادی او در پرونده موجود می باشد. یک روز پس ازآن در تاریخ نهم سپتامبر با مراجعه رضا شهابی به زندان ، وی بلافاصله بازداشت واز این تاریخ به بعد هر گونه تماس او با خانواده و دوستانش محدود شده است. دادستان دادگاه حکم ۵ ماه مرخصی پزشکی او را غیبت غیر مجاز شمرده و یک سال دیگر بر مجازات او افزود. در مجموع رضا شهابی باید هفده ماه دیگر در زندان بماند و جریمه نقدی تعیین شده را نیز باید پرداخت نماید. در غیر اینصورت مدت ۳۵۵ روز دیگر بر مجازات او افزوده خواهد شد.

بازداشت و زندانی کردن افراد بعلت  فعالیت های اتحادیه ای نقض آشکارآزادی و حقوق شهروندی بطور اعم و فعالیت های آزادانه  سندیکایی بطور اخص می باشد.

در ماه ژوئن۲۰۱۷  کمیسیون آزادی فعالیت  تشکیلات کارگری سازمان جهانی کار از مسئولان جمهوری اسلامی خواستار آزادی رضا شهابی و لغو مجازات زندان او شد. علاوه بر آن این کمیسیون بررسی پرونده پزشکی رضا توسط  یک تیم پزشکی مستقل را تاکید کرد.

رضا شهابی از تاریخ نهم اگوست در اعتصاب غذا بسر می برند. ما به شدت نگران سلامتی رضا شهابی، اسماعیل عبدی و همچنین سایر فعالین زندانی همچون حسن صادقی، سعید ماسوری، رضا اکبری منفرد، امیر قاضیاتی، عبدالقاسم فولادوند و جعفر اقدامی هستیم.

ما از شما مصرانه تقاضا داریم که با همه توان برای آزادی رضا شهابی و سایر فعالین سندیکایی در زندان اقدام نمایید.

با احترام و سلام های دوستانه

Christine Behle

عضو هییت مدیره اتحادیه خدمات آلمان _ وردی  

* توضیح

خانم ” کریستینه بله ” متذکر شده اند که این نامه را به تعدادی از اعضاء فراکسیونهای موجود در پارلمان آلمان که با اتحادیه های کارگری تماس دارند، یعنی احزاب سوسیال دمکرات ،سبزها ،حزب چپ ، دمکرات مسیحی وسوسیال مسیحی، ارسال کرده است.

*آقای نوری پور عضو حزب سبزها ؛از سال ۲۰۰۶ نماینده این حزب در پارلمان آلمان واز سال ۲۰۱۳ سخنگوی سیاست خارجی حزب سبزها و عضوفراکسیون امورخارجه ،کمیسیون حقوق بشرو کمک های بشردوستانه و همچنین معاون کمسیون دفاع و کمسیون فرعی سیاست خارجی در امورفرهنگی در پارلمان آلمان می باشد.

 

ترجمه و تکثیر از اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

http://www.workers-iran.org 

info@workers-iran.org

http://etehadbinalmelali.com/ak/

نامه اعتراضی بزرگترین اتحادیه کارگری دانمارک “فدراسیون متحد کارگران دانمارک”درباره وضعیت رضا شهابی

آیت سید علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران

حسن روحانی رئیس جمهوری اسلامی ایران

۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷

به نمایندگی از سوی ۲۸۰ هزار کارگر در دانمارک، که شامل کارگران بخش حمل و نقل می شود، ما قویا از شما می خواهیم که همه اقدامات لازم را برای آزادی فوری و بدون قید و شرط همکار ما، رضا شهابی، عضو هیئت مدیره و خزانه دار سندیکای کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران، که از ۹ اوت ۲۰۱۷ زندانی است، به عمل آورید. ایشان و دیگر همکاران اتحادیه ای ما به دلیل فعالیت هایشان در دفاع از منافع کارگران زندانی شده اند و این پایمال کردن مقاوله نامه های جهانی در مورد حقوق کارگری و انسانی است.

شهابی از ۹ اوت تا کنون در اعتصاب غذا بسر می برد. بنا بر گزارش های دریافتی، او تا ۲۲ دسامبر سال ۲۰۱۸ در زندان حبس خواهد بود. بعلاوه مقامات زندان به او اطلاع داده اند که دوران مرخصی پزشکی و تایید شده ایشان غیبت محسوب می گردد و او باید ۹۶۸ روز دیگر را در زندان بگذراند.

رضا شهابی در ژوئن ۲۰۱۰ در هنگام رانندگی اتوبوس دستگیر شد. او بعد از سپری کردن نوزده ماه در سلول انفرادی به شش سال زندان، ممنوعیت از فعالیت های سندیکایی به مدت ۵ سال و پرداخت هفت و نیم میلیون تومان جریمه محکوم شد. شهابی در ژانویه سال ۲۰۱۵ مجددا تحت پیگرد قانونی قرار گرفت و به اتهام ” تبلیغ علیه نظام” محاکمه شد.

شهابی از جابجایی کمر و گردن رنج می برد و دو بار، به احتمال زیاد به دلیل شکنجه در بازجویی، مجبور به انجام عمل جراحی شد. او طی دوران طولانی زندان در اعتراض به عدم رسیدگی به وضعیت وخیم سلامتی اش و تشدید بی حسی قسمت چپ بدن اش دست به اعتصاب غذا زده است. ما عمیقا در مورد این اوضاع نگران هستیم و نسبت به وضعیت سلامتی شهابی و دیگر فعالین کارگری در بیم بسر می بریم. ما دولت ایران را مسئول و پاسخگوی سلامتی شهابی می دانیم.

ما مصرانه ازشما می خواهیم که ما را از اقدامات خود در رابطه با رعایت مقاوله نامه های بنیادی کار توسط ایران و در رابطه با وضعیت رضا شهابی مطلع نگاه دارید.

با احترام،

جسپر نییلسن
رئیس دپارتمان بین المللی ۳ اف

رونوشت به :
شورای عالی حقوق بشر، قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران؛ نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل؛
دادستانی تهران، شرکت اتوبوسرانی تهران؛ اتحاد بین المللی

ترجمه و تکثیر از اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران
http://www.workers-iran.or

بیانیه ۹۶- درخواست کمیته دفاع از رضا شهابی برای پایان دادن به اعتصاب غذا

۴۹ روز پیش یعنی در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۹۶ رضا شهابی، عضو هیات مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه به دلیل اقدام غیرقانونی مسئولان امنیتی و قضایی در تبدیل دوران مرخصی پزشکی رضا به غیبت و متعاقباً تعیین ۹۶۸ روز حبس مازاد بر حکم به دلیل غیبت کذایی، دست به اعتصاب غذا زد. اکنون حدود یک هفته است که دیگر قند را نیز از آب حذف کرده و هفته قبل اعلام کرده بود که در صورت عدم رسیدگی به خواست هایش دست به اعتصاب خشک خواهد زد، امری که ممکن است فردی با شرایط رضا شهابی را طی یک یا دو روز از پای در آورد. امروز ۴ مهرماه رضا را به دلیل بی حالی شدید و وخامت اوضاع جسمی به بیمارستان مدنی کرج منتقل کرده اند و علیرغم هشدار پزشکان مبنی بر لزوم بستری و نیاز به مراقبت پزشکی دائم، طی اقدامی غیرمسئولانه مجدداً او را به زندان باز گرداندند. خانواده رضا شهابی امروز موفق می شوند دقایقی رضا را ملاقات کنند اما بنا بر اظهار همسر این کارگر زندانی، حال رضا به گونه ای بوده است که از فاصله ۱ متری حتا توانایی تشخیص همسر و فرزندش را نداشته است!

کمیته دفاع از رضا شهابی به شدت نگران جان وی است و ضمناً بنا بر خواست سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی و درخواست های متعدد تشکل های کارگری داخلی و خارجی و همچنین افراد و فعالان بسیار زیادی که به جهت نگرانی وضعیت وخیم او، از رضا خواسته اند که به اعتصاب خود پایان دهد، به نوبه ی خود از رضا شهابی می خواهد حال که مأموران قضایی و امنیتی به دیدارش رفته اند و در حضور خانواده قول محکمی جهت تحقق خواست هایش داده اند، به اعتصاب خود پایان دهد.

کمیته دفاع از رضا شهابی ضمن ستودن مقاومت جانانه این کارگر مبارز و عضو هیأت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی، اعلام می دارد که وجود و سلامتی انسان های ارزشمندی مانند رضا شهابی در برهه ی کنونی بسیار مهم است و اکنون که ادامه اعتصاب به احتمال زیاد منجر به ضایعه ای اسفناک برای جنبش کارگری ایران خواهد شد، مصرانه از رضا می‌خواهد که به اعتصاب خود در اسرع وقت پایان دهد. بدیهی است کمیته دفاع از رضا شهابی مصرانه پیگیر عملی شدن وعده های مسئولان امنیتی و قضایی در مورد خواست‌های رضا شهابی است و تا آزادی کامل این کارگر که جرمش تنها دفاع از منافع صنفی خود و همکارانش است! از پای نخواهد نشست.

ضمناً کمیته دفاع از رضا شهابی از تمام تشکل‌های کارگری، فعالان اجتماعی و انسان‌های شریفی که صدای اعتصاب رضا بودند کمال تشکر را دارد، باشد که این حمایت ها پایه ای باشد برای همبستگی هرچه بیشتر کارگران و جنبش کارگری.

کمیته دفاع از رضا شهابی

۴ مهر ۱۳۹۶

k.d.shahabi@gmail.com

 اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا – انتاریو: رضا شهابی، فعال کارگری زندانی را آزاد کنید

 

۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷

عالی جناب سید علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی 

عالی جناب حسن روحانی رئیس جمهور

 

عالی جناب ها: 

فعال کارگری زندانی رضا شهابی را بلافاصله آزاد کنید

 

به نمایندگی از ۲۶۰ هزار اعضای اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا در اونتاریو ( کیوپی – انتاریو) بدین وسیله اعتراض خود را به تداوم آزار و اذیت رضا شهابی، عضو هیئت مدیره و خزانه دار سندیکای کارگران شرکت اتوبوسرانی تهران، که بار دیگر به دلیل فعالیت های اتحادیه ای کارگری بطور ناعادلانه زندانی گردیده و از ۹ اوت ۲۰۱۷ تا کنون در اعتراض به این حبس ظالمانه، اعتصاب غذا کرده است، اعلام می داریم.

 

ما این نامه را نه فقط برای اعلام نگرانی عمیق خود نسبت به زندانی کردن شهابی، بلکه همچنین به این دلیل می نویسیم که توجه شما را به وضع سلامتی وخیم ایشان جلب کنیم. بر پایه گزارش های موثق، ایشان دچار مشکلات جدی سلامتی است و از جمله از سردردهای شدید، سرگیجه، کاهش فشار خون، کاهش وزن و مشکلات گوارشی رنج می برد. ما اطلاع داریم که که ایشان در تاریخ ۳۱ اوت به درمانگاه زندان برده شد اما همچنین گزارش شده است که او مراقبت های تخصصی پزشکی مورد نیاز را دریافت نکرده است.

 

بر خورد ستمگرانه با آقای شهابی به دلیل فعالیت های کارگری، از ژوئن ۲۰۱۰هنگامیکه او در سر کار مشغول اتوبوسرانی بود و با خشونت مورد حمله قرار گرفت و دستگیر شد، متاسفانه فقط آغازمشقتی بود که تا به امروز ادامه دارد. پس از آنکه نوزده ماه در سلول انفرادی گذراند، او به شش سال حبس، ممنوعیت از فعالیت های کارگری و جریمه سنگین مالی محکوم شد. آقای شهابی به دلیل تحمل  فشارهای شدید فیزیکی و شکنجه در هنگام بازجویی ها، دچار جابجایی مهره های کمر و گردن شد و دوبار مورد جراحی قرار گرفت.  بعد از تحمل سالها زندان، او بر اساس توصیه پزشک قانونی، درمرخصی پزشکی به سر می برد.

 

اما اکنون به نظر می رسد که آقای شهابی، که دوران محکومیتش قرار بود به پایان رسیده باشد، نه تنها دوباره زندانی گردیده بلکه ۹۶۸ روز دیگر هم به مدت حبس او افزوده شده است، که به این نحو کل زمانی که او بطور قانونی در مرخصی پزشکی بود را نیز محسوب نموده اند. شرایطی که آقای شهابی به دلیل فعالیت های کارگری اش با آن مواجهه شده است حقیقتا وحشتناک است.

 

ما تداوم هدف قرار دادن و زندانی کردن مجدد رضا شهابی را شدیدا محکوم می کنیم. ما همچنین تداوم اذیت و آزار و دستگیری فعالین کارگری در ایران را محکوم می کنیم و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط رضا شهابی و همه فعالین کارگری زندانی در ایران هستیم. لطفا این را بدانید که اعضای ” کیوپی – اونتاریو” دولت ایران را مسئول سلامتی و تندرستی آقای رضا شهابی می دانند و پرونده او را با شدت تمام پیگیری خواهند کرد.

 

با احترام،

 

فرد هان ، رئیس

کندیس رنیک، خزانه دار 

 

رونوشت به :

 

شورای عالی حقوق بشر، قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران؛ نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل؛ 

دادستانی تهران،  شرکت اتوبوسرانی تهران

 

ترجمه و تکثیر از اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

http://www.workers-iran.org

اتحاد مثلث ارتجاع !؟:حسن رحمان پناه

در حاشیه مجمع عمومی سالانه سازمان ملل در نیویورک، وزیران امور خارجه ایران، ترکیه و عراق به گفت‌وگو نشستند و بیانیه مشترکی در مخالفت با همه‌پرسی در اقلیم کردستان عراق منتشر کردند.
به گزارش خبرگزاری ها، وزرای امور خارجه ترکیه ، ایران و عراق در نشست سه‌جانبه خود درباره همه‌پرسی استقلال کردستان عراق در موارد مشخصی به توافق رسیدند. در این بیانیە رفراندوم ٢۵ سپتامبر را “سبب ایجاد ناآرامی های احتمالی جدید در منطقه خوانده اند.” در بیانیە همچنین گفتە شدە کە ” همه پرسی مذکور برای کردها و نه برای دولت اقلیم کردستان مفید خواهد بود و توافق کرده اند علیه آن به اقدام های هماهنگ و مشترک دست بزنند. در این بیانیە همچنین “جامعه بین المللی را به مداخله علیه برگزاری همه پرسی استقلال در اقلیم کردستان فرا خوانده‌اند.”
این مثلث ارتجاع کە سابقآ و با حضور دولت سوریە، مربعی ۴ گوشە بود ، ضدیت تاریخی خود را با خواست و مطالبات مردم کردستان، نه فقط در اقلیم کردستان عراق ، بلکە در واقع با خواست و مطالبات برحق و انسانی مردم کردستان در بخش های تحت حاکمیت زور و سرکوب دولت های متبوع خود نیز اعلام داشتەاند.
همه‌پرسی استقلال اقلیم کردستان عراق کە قرار است تا سه روز دیگر برگزار شود، جدا از ضدیت سە دولت دشمن تاریخی مردم کردستان کە در موارد متعددی تضاد منافع دارند و در رقابت و کشمکش آشکار و پنهان به سر می برند، با مخالفت قدرت های امپریالیستی، دول ارتجاعی و سرکوبگر منطقە و جریانات وحشی و ضد انسان از جملە “دولت اسلامی عراق و شام (داعش) روبرو شدە است. در واقع کل ارتجاع جهانی و منطقەای ، چه در قدرت و چه در اپوزسیون ، علیە خواستی بسیار طبیعی و انسانی ، خواست تعیین سرنوشت یک ملت به دست خود، بسیج شدەاند. مخالفت دول امپریالیستی و صاحبان زرادخانه پیشرفتەترین سلاحهای مرگ بار از جملە ایالات متحدە، انگلستان، فرانسە ، المان ، روسیە و ….. در شرایطی ابراز می شود کە هرکدام از این دولت ها به نحوی در حال چپاول و دزدی ثروت و سامان مردم این منطقە در همکاری و همیاری با حاکمان احزاب در قدرت در کردستان عراق هستند. این قدرتها در زمانی با مطالبە رفراندوم مخالفت میکنند کە در جنگ با ارتجاعی ترین نیروی قرن ٢١”داعش”، نیروی مسلح محلی کردستان، (پیشمەرگە ) نزدیک به ٢٠٠٠هزار کشتە و بالغ به ۵٠٠٠ هزار معلول و مصدوم دادە است . این تلفات در شرایطی بر مردم کردستان تحمیل شدە ، کە بعد از یورش امپریالیستی آمریکا و متحدینش در جنگ اول خلیج به منظور برتری طلبی این ابرقدرت بر منطقە و جهان و چپاولگر نفت و گاز منطقە و سپس یورش دوم به عراق در دوران زمامداری “بوش پسر” و “تونل بلیر” در ٢٠٠٣ و در پروسە اشغال عراق کە ریاکارانه اسم “آزادسازی عراق” بر آن نهادند، بذر رو به رشد بنیادگرایی مذهبی کە با به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی در سال ١٩٧٩کلید خوردە بود ، با گسترش تروریسم ، جنگ طایفەای و مذهبی در این کشور و سپس کشورهای همجوار کاشتە شد. در نبرد قدرتهای امپریالیستی با متحدین تا دیروز خود در عراق(بنیادگرایان اسلامی) و بعد از سال ٢٠٠٣ میلادی آمریکا به تنهایی بیش از ۴٠٠٠هزار کشتە و هزاران زخمی دادە بود. اما در نبرد سە سال اخیر و بعد اشغال مناطق وسیعی از عراق و سوریە توسط “داعش” ، تلفات آمریکا و متحدینش به اندازە انگشتان دست کاهش یافت و بیشترتن تلفات متوجە نیروهای پیشمرگ در کردستان عراق و مبارزین” پ ی د و پ ی ژ” در کردستان سوریە شد . قدرت های امپریالیست و اشغالگر بایستی به رای دهندگان کشورهای خود و افکار عمومی جهانی توضیح این سیاستهای ضدانسانی خود در قبال مردم ستمدیدە منطقە بویژه مردم رنجدید کردستان را کە در طول تاریخ صد سال اخیر اسیر و قربانی شطرنج کثیف سیاسی ضدانسانی آنان در منطقە بودەاند را بدهند. از سوی دیگر سران احزاب ناسیونالیست و حاکم در کردستان عراق کە سال ها است این قدرت های امپریالیستی و حاکمان آنان را بعنوان “دوست و متحد” مردم کردستان به مردم زجرکشیدە این منطقە معرفی و برای هر سرباز و گروهبان آنان فرش قرمز پخش می کنند ، باید این “دوستی” تاریخی را برای مردم ستمدیدە کردستان توضیح دهند کە چرا “دوستانشان” امروز و این چنین بی شرمانه در برابر خواست ابتدایی و انسانی این مردم صف آرایی و بسیج شدەاند؟
از همه اینها مضحک تر موضعگیری ۱۵ عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد ، نهادی بازیچه در دست قدرت های امپریالیستی دارای “حق وتو” است کە در بیانیه‌ای مشترک، “ضمن مخالفت با همه‌پرسی در کردستان عراق، حمایت خود را از حاکمیت و تمامیت ارضی این کشور اعلام نمودند.” شورای امنیت سازمان ملل در شرایطی از “تمامیت ارضی عراق” دفاع می کند کە این کشور در طول حیات خود و پس از شکل دان به آن توسط بریتانیا در سال ١٩٢٠ و بعد از فروپاشی دولت عثمانی در جنگ اول جهانی و آوردن یک خانوادە سلطنتی از عربستان سعودی ، کشوری کە خود نیز بر بنیاد یک مناسبات به شدت عقب ماندە، خانوادگی و عشیرەای تشکیل شد و تا کنون نیز ادارە می شود و نام کشور نیز بر بنیاد نام آن خاندان (السعود) تعیین شدە است ، هرگز کشور امن و آمان برای ساکنین آن نبودە است. اکثریت شیعە آن در جنوب و اقلیت کرد در شمال ، همیشە توسط اقلیت سنی مورد حمایت انگلستان و متحدینش سرکوب و مورد آزار و اذیت قرار گرفتەاند. کشور عراق بعد از یورش و جنگ اول خلیج و اشغال در جنگ دوم در سال ٢٠٠٣ توسط آمریکا و متحدینش، ٢۶ سال است در جنگ و خونریزی می سوزد و یکی از طولانی ترین جنگ های تاریخ بشر را در کارنامه خود دارد و روزنه امیدی نیز به پایان آن تاکنون در چشم انداز نیست. در چنین شرایطی حفظ و دفاع از “تمامیت ارضی عراق” کە تا کنون با زور سرکوب و سرب ممکن شدە ، چیزی جز ادامه وضع موجود ، جنگ مذهبی و طایفەای ، تکرار چرخە بدون نتیجە رشد و سرکوب بنیادگرایی مذهبی و ماندن بعنوان یکی از کانون های اصلی بحران در منطقە نیست و نخواهد بود.
اما تا آنجا کە به بیانیە مشترک یا به عبارت دقیق تر توطئە مشترک وزرای خارجە ٣ دولت اسلامی ترکیە ، عراق و ایران مربوط می شود، لازم به یادآوری است که این اولین بار نیست که مسئولین کشورهای متبوع و سابقا سوریه نیز در ضدیت با حقوق طبیعی و انسانی مردم کردستان در بخش های مختلف آن بارها به همکاری، تقابل و ضدیت با خواست این مردم پرداختە و دهها توطئە مشترک را علیە مردم کرد در بخش های مختلف آن اجرا نمودەاند. سران سە کشور یاد شدە ، فرماندهان نظامی و امنیتی آنان و سوریە نیز در طول صد سال اخیر و بویژه در دەههای اخیر، عامل آغاز جنگ و کشتار چە در درون مرزهای کشوری و چه خارج از آن علیە مردم کردستان، سازماندی نسل کشی ، انفال و شیمایی باران ، تخریب و به آتش کشیدن هزاران روستا ، آوارگی و دربدری مردم ، حمایت از بنیادگرایی مذهبی شیعی و سنی و همچنین چپاول و تاراج زیر ساخت های اقتصادی و طبیعی مناطق مختلف کردستان بودەاند.
اتحاد شوم مثلت ارتجاع و سرکوب علیە مردم کردستان و اکنون علیە برگزاری رفراندوم در کردستان عراق، امر تازە و امروزی نیست و از جانیان حاکم بر این کشورها اقدامی بیشتر از آن نمی توان انتظار داشت . اما آنچه تازە و برای آنان قابل درک و تحمل نیست در وحشت از آنان می سوزند، اگاهی سیاسی و اتحاد و همسرنوشتی مردم کردستان در همکاری و همیاری با هم، جهت ضدیت با توطئە مشترک سە ضلع ارتجاع و سرکوب در منطقە است . نه تنها رفراندوم به منظور “دیالوگ” با دولت مرکزی عراق توسط حاکمان کنونی کردستان جهت کسب امتیاز برای طبقە حاکم ، بلاتحاد مثلث ارتجاع !؟
حسن رحمان پناه
در حاشیه مجمع عمومی سالانه سازمان ملل در نیویورک، وزیران امور خارجه ایران، ترکیه و عراق به گفت‌وگو نشستند و بیانیه مشترکی در مخالفت با همه‌پرسی در اقلیم کردستان عراق منتشر کردند.
به گزارش خبرگزاری ها، وزرای امور خارجه ترکیه ، ایران و عراق در نشست سه‌جانبه خود درباره همه‌پرسی استقلال کردستان عراق در موارد مشخصی به توافق رسیدند. در این بیانیە رفراندوم ٢۵ سپتامبر را “سبب ایجاد ناآرامی های احتمالی جدید در منطقه خوانده اند.” در بیانیە همچنین گفتە شدە کە ” همه پرسی مذکور برای کردها و نه برای دولت اقلیم کردستان مفید خواهد بود و توافق کرده اند علیه آن به اقدام های هماهنگ و مشترک دست بزنند. در این بیانیە همچنین “جامعه بین المللی را به مداخله علیه برگزاری همه پرسی استقلال در اقلیم کردستان فرا خوانده‌اند.”
این مثلث ارتجاع کە سابقآ و با حضور دولت سوریە، مربعی ۴ گوشە بود ، ضدیت تاریخی خود را با خواست و مطالبات مردم کردستان، نه فقط در اقلیم کردستان عراق ، بلکە در واقع با خواست و مطالبات برحق و انسانی مردم کردستان در بخش های تحت حاکمیت زور و سرکوب دولت های متبوع خود نیز اعلام داشتەاند.
همه‌پرسی استقلال اقلیم کردستان عراق کە قرار است تا سه روز دیگر برگزار شود، جدا از ضدیت سە دولت دشمن تاریخی مردم کردستان کە در موارد متعددی تضاد منافع دارند و در رقابت و کشمکش آشکار و پنهان به سر می برند، با مخالفت قدرت های امپریالیستی، دول ارتجاعی و سرکوبگر منطقە و جریانات وحشی و ضد انسان از جملە “دولت اسلامی عراق و شام (داعش) روبرو شدە است. در واقع کل ارتجاع جهانی و منطقەای ، چه در قدرت و چه در اپوزسیون ، علیە خواستی بسیار طبیعی و انسانی ، خواست تعیین سرنوشت یک ملت به دست خود، بسیج شدەاند. مخالفت دول امپریالیستی و صاحبان زرادخانه پیشرفتەترین سلاحهای مرگ بار از جملە ایالات متحدە، انگلستان، فرانسە ، المان ، روسیە و ….. در شرایطی ابراز می شود کە هرکدام از این دولت ها به نحوی در حال چپاول و دزدی ثروت و سامان مردم این منطقە در همکاری و همیاری با حاکمان احزاب در قدرت در کردستان عراق هستند. این قدرتها در زمانی با مطالبە رفراندوم مخالفت میکنند کە در جنگ با ارتجاعی ترین نیروی قرن ٢١”داعش”، نیروی مسلح محلی کردستان، (پیشمەرگە ) نزدیک به ٢٠٠٠هزار کشتە و بالغ به ۵٠٠٠ هزار معلول و مصدوم دادە است . این تلفات در شرایطی بر مردم کردستان تحمیل شدە ، کە بعد از یورش امپریالیستی آمریکا و متحدینش در جنگ اول خلیج به منظور برتری طلبی این ابرقدرت بر منطقە و جهان و چپاولگر نفت و گاز منطقە و سپس یورش دوم به عراق در دوران زمامداری “بوش پسر” و “تونل بلیر” در ٢٠٠٣ و در پروسە اشغال عراق کە ریاکارانه اسم “آزادسازی عراق” بر آن نهادند، بذر رو به رشد بنیادگرایی مذهبی کە با به قدرت رسیدن جمهوری اسلامی در سال ١٩٧٩کلید خوردە بود ، با گسترش تروریسم ، جنگ طایفەای و مذهبی در این کشور و سپس کشورهای همجوار کاشتە شد. در نبرد قدرتهای امپریالیستی با متحدین تا دیروز خود در عراق(بنیادگرایان اسلامی) و بعد از سال ٢٠٠٣ میلادی آمریکا به تنهایی بیش از ۴٠٠٠هزار کشتە و هزاران زخمی دادە بود. اما در نبرد سە سال اخیر و بعد اشغال مناطق وسیعی از عراق و سوریە توسط “داعش” ، تلفات آمریکا و متحدینش به اندازە انگشتان دست کاهش یافت و بیشترتن تلفات متوجە نیروهای پیشمرگ در کردستان عراق و مبارزین” پ ی د و پ ی ژ” در کردستان سوریە شد . قدرت های امپریالیست و اشغالگر بایستی به رای دهندگان کشورهای خود و افکار عمومی جهانی توضیح این سیاستهای ضدانسانی خود در قبال مردم ستمدیدە منطقە بویژه مردم رنجدید کردستان را کە در طول تاریخ صد سال اخیر اسیر و قربانی شطرنج کثیف سیاسی ضدانسانی آنان در منطقە بودەاند را بدهند. از سوی دیگر سران احزاب ناسیونالیست و حاکم در کردستان عراق کە سال ها است این قدرت های امپریالیستی و حاکمان آنان را بعنوان “دوست و متحد” مردم کردستان به مردم زجرکشیدە این منطقە معرفی و برای هر سرباز و گروهبان آنان فرش قرمز پخش می کنند ، باید این “دوستی” تاریخی را برای مردم ستمدیدە کردستان توضیح دهند کە چرا “دوستانشان” امروز و این چنین بی شرمانه در برابر خواست ابتدایی و انسانی این مردم صف آرایی و بسیج شدەاند؟
از همه اینها مضحک تر موضعگیری ۱۵ عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد ، نهادی بازیچه در دست قدرت های امپریالیستی دارای “حق وتو” است کە در بیانیه‌ای مشترک، “ضمن مخالفت با همه‌پرسی در کردستان عراق، حمایت خود را از حاکمیت و تمامیت ارضی این کشور اعلام نمودند.” شورای امنیت سازمان ملل در شرایطی از “تمامیت ارضی عراق” دفاع می کند کە این کشور در طول حیات خود و پس از شکل دان به آن توسط بریتانیا در سال ١٩٢٠ و بعد از فروپاشی دولت عثمانی در جنگ اول جهانی و آوردن یک خانوادە سلطنتی از عربستان سعودی ، کشوری کە خود نیز بر بنیاد یک مناسبات به شدت عقب ماندە، خانوادگی و عشیرەای تشکیل شد و تا کنون نیز ادارە می شود و نام کشور نیز بر بنیاد نام آن خاندان (السعود) تعیین شدە است ، هرگز کشور امن و آمان برای ساکنین آن نبودە است. اکثریت شیعە آن در جنوب و اقلیت کرد در شمال ، همیشە توسط اقلیت سنی مورد حمایت انگلستان و متحدینش سرکوب و مورد آزار و اذیت قرار گرفتەاند. کشور عراق بعد از یورش و جنگ اول خلیج و اشغال در جنگ دوم در سال ٢٠٠٣ توسط آمریکا و متحدینش، ٢۶ سال است در جنگ و خونریزی می سوزد و یکی از طولانی ترین جنگ های تاریخ بشر را در کارنامه خود دارد و روزنه امیدی نیز به پایان آن تاکنون در چشم انداز نیست. در چنین شرایطی حفظ و دفاع از “تمامیت ارضی عراق” کە تا کنون با زور سرکوب و سرب ممکن شدە ، چیزی جز ادامه وضع موجود ، جنگ مذهبی و طایفەای ، تکرار چرخە بدون نتیجە رشد و سرکوب بنیادگرایی مذهبی و ماندن بعنوان یکی از کانون های اصلی بحران در منطقە نیست و نخواهد بود.
اما تا آنجا کە به بیانیە مشترک یا به عبارت دقیق تر توطئە مشترک وزرای خارجە ٣ دولت اسلامی ترکیە ، عراق و ایران مربوط می شود، لازم به یادآوری است که این اولین بار نیست که مسئولین کشورهای متبوع و سابقا سوریه نیز در ضدیت با حقوق طبیعی و انسانی مردم کردستان در بخش های مختلف آن بارها به همکاری، تقابل و ضدیت با خواست این مردم پرداختە و دهها توطئە مشترک را علیە مردم کرد در بخش های مختلف آن اجرا نمودەاند. سران سە کشور یاد شدە ، فرماندهان نظامی و امنیتی آنان و سوریە نیز در طول صد سال اخیر و بویژه در دەههای اخیر، عامل آغاز جنگ و کشتار چە در درون مرزهای کشوری و چه خارج از آن علیە مردم کردستان، سازماندی نسل کشی ، انفال و شیمایی باران ، تخریب و به آتش کشیدن هزاران روستا ، آوارگی و دربدری مردم ، حمایت از بنیادگرایی مذهبی شیعی و سنی و همچنین چپاول و تاراج زیر ساخت های اقتصادی و طبیعی مناطق مختلف کردستان بودەاند.
اتحاد شوم مثلت ارتجاع و سرکوب علیە مردم کردستان و اکنون علیە برگزاری رفراندوم در کردستان عراق، امر تازە و امروزی نیست و از جانیان حاکم بر این کشورها اقدامی بیشتر از آن نمی توان انتظار داشت . اما آنچه تازە و برای آنان قابل درک و تحمل نیست در وحشت از آنان می سوزند، اگاهی سیاسی و اتحاد و همسرنوشتی مردم کردستان در همکاری و همیاری با هم، جهت ضدیت با توطئە مشترک سە ضلع ارتجاع و سرکوب در منطقە است . نه تنها رفراندوم به منظور “دیالوگ” با دولت مرکزی عراق توسط حاکمان کنونی کردستان جهت کسب امتیاز برای طبقە حاکم ، بلکە حق تعیین سرنوشت تا ایجاد دولت مستقل و جدایی از عراق، حق طبیعی و انسانی مردم کردستان است. جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی در کردستان، ضمن حمایت از همدیگر، باید و لازم است دست دوستی ، همیاری و اتحاد و هم سرنوشتی مبارزاتی به سوی مردم ساکن در کشورهای ایران ، عراق ، ترکیە ، سوریە و کل منطقە و جهان دراز نمودە و پیروزی خود را در حمایت آنان جستجو نماید. در چنین شرایطی است کە توطئە مثلث ارتجاع خنثی و مردم کردستان نیز به یکی از حقوق انسانی ، طبیعی و مبارزاتی خود دست خواهند یافت و منطقە آشوبزدە خاورمیانه و بویژه عراق نیز نخستین گام را به سوی حل یکی از بحرانهای دیرپای خود بر خواهد داشت.
٢٢ / ٩ / ٢٠١٧کە حق تعیین سرنوشت تا ایجاد دولت مستقل و جدایی از عراق، حق طبیعی و انسانی مردم کردستان است. جنبش آزادیخواهی و برابری طلبی در کردستان، ضمن حمایت از همدیگر، باید و لازم است دست دوستی ، همیاری و اتحاد و هم سرنوشتی مبارزاتی به سوی مردم ساکن در کشورهای ایران ، عراق ، ترکیە ، سوریە و کل منطقە و جهان دراز نمودە و پیروزی خود را در حمایت آنان جستجو نماید. در چنین شرایطی است کە توطئە مثلث ارتجاع خنثی و مردم کردستان نیز به یکی از حقوق انسانی ، طبیعی و مبارزاتی خود دست خواهند یافت و منطقە آشوبزدە خاورمیانه و بویژه عراق نیز نخستین گام را به سوی حل یکی از بحرانهای دیرپای خود بر خواهد داشت.
٢٢ / ٩ / ٢٠١٧

سەربەخۆیی کوردستان و دوژمنەکانی

بەشوێن رۆژی دیاری کردنی رۆژی ٢۵ی مانگی سیپتامبری ٢٠١٧، بۆ بەڕێوەچوونی گشت پرسی سەربەخۆیی هەرێمی کوردستان، کۆمەڵێک هەڕەشەی گەورە و بچوک لە هەموو لایەکەوە، لە دژایەتی لەگەڵ ئەم حەرەکەتە، رووی کردە خەڵکی کوردستان و حکومەتی هەرێم. دەوڵەتی تورکیە، ڕژیمی ئیسلامی ئێران لەپاڵ دەوڵەتی عێڕاقدا، یەکێتی ئوروپا، دەوڵەتی ئەمریکا و هاوپەیمانەکانی لە شەڕ دژی داعش، بە گشتی دەمیان بە دژایەتی و سەرکۆنە کردن کردۆتەوە. ئەگەرچی زمانی دژایەتی و هەڕەشەکان جیاوازن، بەڵام هەموویان خاوەنی یەک ناوەرۆکن.
ئەوەی کە ئایا سەرئەنجام رۆژی دیاریکراو، ڕیفڕاندۆمی سەربەخۆیی کوردستان بەڕێوەدەچێت یان نا و یان ئەوەیکە ئامادەکاری پێویست بۆ بەرەوروو بوونەوە لەگەڵ دواهاتەکانی ئەم بڕیارە کراوە یان نا، مەبەستی ئەم وتارە نییە. بەڵام لەگەڵ ئەوەشدا تەئکید کردنەوە لەسەر دوو خاڵ بە پێویست دەزانین:
یەکەم، سەربەخۆیی کوردستانی عێڕاق نەتەنیا مافێکی حاشاهەلنەگری جەماوەری خەلکی ئەو هەرێمەیە، بەڵکو ئەمرۆکە لە ماف تێپەربۆە و بۆتە پێویستیەک. رەوایی سەربەخۆیی کوردستان لە مێژوی دەیان ساڵەی خەباتی خەڵکی ئەم ناوچەیە وەرگیراوە، کە لە پێناوی بەدەست هێنانی مافی دیاریکردنی چارەنووس گیانفیدایی کردۆە و چەندەها کارەساتی بەسەرهاتۆە. گشت پرسی تەنیا دەتوانێ لە چوارچێوەی پێوەندی نێودەولەتیدا بنەمایەکی یاسایی بۆ کوردستانی سەربەخۆی داهاتوو دابین بکات. مانەوە لەگەڵ دەوڵەتێکدا کە تا سەرئێسقان ئاوێتەی دمارگرژی مەزهەبی شێعەیە و تەنانەت توانایی بە یەکەوە ژیان لەگەڵ خەڵکی عەرەبی سوننەشی نییە، ناتوانێ بە هیچ شێوەیەک دڵخوازی خەڵکی کوردستان بێت. لەگەڵ ئەوەدا سەرئەنجام دەبێت مەسەلەی نەتەوایەتی لەم کۆمەڵگایەدا چارەسەر بکرێت تا ڕێگا بۆ بەرەوپێش چوونی دواتر بەرەو ژیانێکی ئازاد، یەکسان، ئینسانی و حۆشگوزەران، واتە کۆمەڵگایەکی سۆسیالیستی خۆش بکرێت. دووهەم، دوای ئەم هەموو ساڵە لە خەبات و تێکۆشان، ئەمرۆکە لە قۆناغێک داین کە پێویستیە ئەم مافە ڕەوایە لە کەم ئازار ترین و کەم تەلەفات ترین ڕێگاوە دابین بێت. لە ڕاستیدا ئەگەر باس و تێبینێک لەم بارەوە هەیە، لە سەر ئامادە کاری پێویست بۆ دابین بوونی ئەم مافە لە ئاستێکی گونجاودایە.
ڕیفڕاندۆمی سەربەخۆیی کوردستان لە رۆژی دیاری کراودا بەڕێوەبچیت یان نا، لە هەرحاڵدا تا ئێرەی خەرەکەتەکە ڕواڵەتی دوژمنانی ئاشکرا و شاراوەی خەڵکی کوردستانی زیاتر دەرخستۆە. ئەو کاردانەوانەی کە لەم رۆژانەی دواییدا لە پێوەند لەگەڵ مەسەلەی سەربەخۆیی کوردستان، لە هێز و زلهێزەکان شاهیدی بووین، بۆ خەڵکی هەموو پارچەکانی کوردستان دەتوانێ خاوەن دەرس و ئەزموون بێت. لەم رۆژانەدا دیتمان کە هێزە جۆراو جۆرەکان سەرەڕای ئەوەی کە خاوەنی قازانج و بەرژەوەندی جیاواز و تەنانەت دژ بەیەکن، بەرانبەر بەم پرسە یەکسان دەجوڵێنەوە. کۆماری ئیسلامی ئیران و دەوڵەتی ئامریکا لەم بارەیەوە دوو نمونەی دیارن. هەڕەشەکانی کۆماری ئیسلامی روون تر و بێ پەردە تر لەوانی دیکەیە. لە تازە ترین نمونەیدا عەلی شەمخانی دەبیری ئەنجومەنی باڵای ئاسایشی نەتەوەیی وتویەتی:” ئەم کردارانە بە شێوەی حەتمی کاریگەری لە دژی ئاسایشی هەرێمی کوردستان دەبێت”. دیارە کاریگەری دژی ئاسایشی هەرێمیش لە هەنگاوی یەکەم بە واتای هاندانی دەوڵەتی ناوەندی عێڕاقە بۆ هێرشی سەربازی و هەوڵدانە بۆ هەلخراندنی کێشەی نەتەوایەتی و مەزهەبی لەو ناوچانەدا کە لە رووی ئائینی و نەتەوەیی پێکهاتەیەکی تێکەڵیان هەیە. بەڵام شەمخانی تەنانەت پێی لەوەش زیاتر دەرێژ کرد و بە زمانێکی شاراوەتر بە بیانوی بەرەنگار بوونەوە لەگەڵ هێزە نەیارەکانی ڕژیم لە هەرێمی کوردستان، هەڕەشەی لەشکر کێشی و دخاڵەتی ڕاستەوخۆی نیزامیش دەکات و دەڵێ :” ئێران لە چوارچێوەی دابین کردنی ئەمنیەتی سنورە هابەشەکانی بۆ بەرەنگار بوونەوە لەگەڵ حوزور و چالاکی دژی شۆڕشی ئێرانی کە لە هێبدێک ناوچە کوردستانی عێراقدا جوڵەیان هەیە بە شێوەیەکی جیدی بە بۆچونەکانیدا دەجێتەوە و بەتەواوەتی جیاواز لە ڕابردو دەجوڵێتەوە”.
هەڵبەت کۆماری ئیسلامی لە ڕابردوشدا قەت لایەنگری دۆستایەتی و سازان لەگەڵ حکومەتی هەرێمی کوردستان نەبووە. مامەڵە کردن و سازان لەگەڵ ئەم ڕژیمە نە تەنیا زەڕەیەک لە پیلانەکانی ئەم دەوڵەتەی لەدژی خەڵکی کوردستانی عێڕاق کەم نەکردۆتەوە، بەڵکو ئەم ڕژیمەی دڕتریش کردوە. بەڵام ئەگەر کۆماری ئیسلامی نەیتوانیوە گشت زەرفیەتەکانی لە دوژمنایەتی لەگەڵ خەڵکی کوردستانی عێراق و لەگەڵ حکومەتی هەرێم بەکاربێنێ، تەنیا بە هۆی هاوسەنگی هێزی واقعی و ریزبەندی سیاسی لە ناوچەکەدا بۆە. ئێستا کە شمشێری لە کالان دەرکێشاوە، دیسان لەژێر کاریگەری ئەم هاوسەنگیە واقعیە دایە کە تواناییەکانی لە دژی هەرێمی کوردستان بەرتەسکە و هەڕەشەکانی تا ئاستێکی زۆر بێ ناوەرۆکن. بەڵام هەر ئەو هەرەشە گورەشانە بەسن بۆ ئەوەی هیچ گومانێک لە دوژمنایەتی ئەم ڕژیمە لەگەڵ ئازادی و مافە سەرەتاییەکانی خەڵکی کوردستانی عێڕاقدا هەبێت.
لەم نێوانەدا سیاسەتی ڕیاکارانەی دەوڵەتی ئامریکاش بۆ خەڵکی کوردستان دەرس و ئەزمونی تێدایە. ساڵانێکە ئەحزابی سیاسی دەسەڵاتدار و لە دەرەوەی دەسەڵات لەم ناوچەیەدا، بەڵێن بە خەڵکی کوردستان ئەدەن کە گۆیا دەوڵەتی ئامریکا پشت و پەنای ئەوانە. هەر بەم بۆنەیەوە پرۆسەی کاولکردنی عێڕاقیان ناو ناوە” پرۆسەی ئازادی عێڕاق”. ئەوە لە حاڵێکدایە کە هەموان دەزانن، ئەگەر لە ناوچەکانی کوردستاندا دۆخێکی جیاواز لە چاو بوونی باقی شوێنەکانی دیکەی عێڕاق، پێکهات‌وە نەک بە بەرەکەتی بە ناو پرۆسەی ئازادی عێڕاق لە لایەن ئەڕتەشی ئەمریکاوەیە، بەڵکو بەرهەمی دەیان ساڵ خەبات و خۆڕاگری ئەو خەڵکە لەو ناوچەیەدا بۆ گەیشتن بە ئازادی . هەموان لە بیریانە کاتێک کە لە جەریانی هێرشی ئەمریکا بۆسەر عێڕاق هێزەکانی پێشمەرگە ویستیان بەرەو کەرکوک بچن، چلۆن لە لایەن فرۆکە بۆمب هاوێژەکانی ئەرتەشی ئەمریکاوە هێرشیان کرایەسەر. دوای ئەوەی کە ئەڕتەشی ڕژیمی سەدام لە ساڵی ١٩٩١ دا لە کۆیت دەرپەڕیندرا، ئەوە ئەڕتەشی ئەمریکا بوو کە مەیدانی دا بە هێرشی هێزەکانی ڕژیمی بەعسی عێڕاق بۆ داگیر کردنەوەی سەرلەنوێی کوردستان، کە بە ڕاپەڕینی خەڵکی ئازادی خواز رزگار کرابوو. کارەساتێک کە ویژدانی بەشەریەتی هەژاند. مەداری ٣۶ دەرەجە بۆ بەرتەسک کردنەوەی چالاکی هێزی ئاسمانی عێڕاق، تەنیا دوای روودانی ئەم کارەساتە کە بە هەزاران کەس تەلەفاتی ئینسانی بەشوێنەوە بوو، ئەویش لەژێر گوشاری ڕایگشتی خەڵکی دنیادا دیاری کرا. لە گشت ٢۶ ساڵی ڕابردودا دەوڵەتی ئەمریکا کە ئەیتوانی یارمەتیدەری بوژاندنەوەی ئابووری ئەم ناوچەیە و لەسەر پێی خۆ وێستانی بێت، نە تەنیا خۆی لە پێشکەش کردنی کەمترین ڕاوێژی باش و بە قازانج کە زەمانەتی ئیجرایی هەبێت پاراست، بەڵکو لە هەمان رۆژی یەکەمەوە بە هەڵڕشتنی پارەیەکی زۆر و بێ حیساب و کیتاب بۆ هێزە سیاسیەکان، ڕێگای بۆ گەندەڵیەکی داراییەکی بەرین، کە تا ئێستاش خەڵکی کوردستان بە دەستیەوە دەناڵێنن، خۆش کرد. لە حاڵێکدا کە بە دەسەڵات و نفوزێک کە لە عێڕاقدا و لەسەر حیزبە سیاسیەکانی کوردستان هەیبوو، دەیتوانی بەر بە روودانی شەڕی نێوخۆیی بگرێت، هیچ هەنگاوێکی کاریگەری لەم زەمینەیەدا هەڵنەگرت، تا لایەنە دەرگیرەکان ئەوەندەیان یەکتر بە قیمەتی گیان و ژیانی خەڵک خەڵتانی خوێن کرد، کە درێژە پێدانی لەوەزیاتر، ڕەنگ بوو زیان بە بەرژەوەندیە درێژ مەوداکانی ئەمریکا بە تایبەت لە ئەگەری دەستێوەردانی کۆماری ئیسلامی بگەیەنێ. ئەو کاتە بوو کە نیوبژیوانی کرد و شەڕی نێوخۆیی کۆتایی هات. ئەگەر تاوانی شەڕی نێوخۆیی و ئەو خوێنانەی بە ناحەق ڕژاون، دابەش بکرێ‌، ئەوە بێگومان دەوڵەتی ئامریکا پشکی شێری بەردەکەوێ. لەم رۆژانەی دواییدا دەوڵەتی ئەمریکا هەڕەشەی خۆی لەدژی سەربەخۆیی کوردستان لە چوارچێوەی دڵسۆزیدا دەردەبڕێت، بەڵام لە ڕاستیدا چ لە ڕێگای نێردەی تایبەتی خۆیەوە بۆ ناوچەکە و چ لە ڕێگای ڕاگەیاندنی ڕەسمی کۆشکی سپیەوە، نە تەنیا لەگەڵ بەڕێوەچوونی گشت پرسیدا دژایەتی دەکات، بەڵکو بەکردەوە دەوڵەتی ناوەندی عێڕاق هەم بۆ لەشکر کێشی بۆسەر کوردستان و هەم بۆ بەرپا کردنی شەڕێکی مەزهەبی و قەومی لەو ناوچانەدا کە نەتەوە و مەزهەبی جیاوازیان تێدا بە یەکەوە دەژین، هان ئەدات.
بابەتی ڕیفڕاندۆم بە هەر ئاکامێک بگات، تا ئێرەی مەسەلەکە، خاوەنی گەلێک دەرس و ئەزمونی بەنرخە بۆ خەڵکی کوردستان. ئەم دەرسانە نابێ فەرامۆش بکرێن.
ئەم بابەتە لە سایتی پەیام وەرگیراوە و وتەی رۆژی تلویزیونی کۆمەلە به کوردی و تلویزیونی حزبی کۆمۆنیستی ئێران به فارسییە .

فراخوان شرکت در تظاهرات علیه عاشوراى دولتى در تورنتو

تشکیلات خارج از کشور حزب کمونیست ایران واحد کانادا از تمامى اعضا ، فعالین سیاسى چپ و کمونیست و آزادیخواهان و برابرى طلبان درخواست مى کند تا در آکسیون اعتراضى به مراسم راهپیمایی عاشوراى کارگزاران رژیم ضد انسانى و تروریست اسلامى ایران که قرار است اول اکتبر در تورنتو انجام شود ، فعالانه شرکت کرده و در افشاگرى سازمان مافیایی “حسین کیست” پایه ریز و سازماندهنده این نمایش خیابانى کوشش نمایند.
این سازمان در شکلى یکپارچه و با آرم و لوگوى مشخص در بیش از ۶٠ نقطه در سراسر جهان نمایندگى دارد بدون داشتن نام و مشخصات گردانندگان آن و یا نشانى از تأمین منابع مالى مشخصى. این سازمان در سال ٢٠١١ توسط افراد ناشناسى در بریتانیا تأسیس گردیده . بر ما واضح است که چنین سازمانهایی با منابع مالى غیر قانونی و از طریق پولشویی زیر نام انجمن هاى خیریه و بنیادهاى نیکوکارى و دزدى از سفره مردم زحمتکش تأمین میگردد و با شعارهایی مبنى بر “وعده آخرت ” به شستشوى مغزى بین مردم و خصوصا جوانان براى تأمین ارتش جنگى خود و عملیات انتحارى مى پردازد.
در این فعالیتها رژیم تروریستى اسلامى رد پاى مشخص و واضحى دارد که بر هیچکس پوشیده نیست . اوج اعتراضات کارگرى و مدنى در داخل کشور و همچنین بحران اقتصادى بخصوص در چند ساله اخیر, رژیم را در تقلاى بسیج نیرو و به کار انداختن سرمایه هاى خود در خیابانهاى خارج از کشور انداخته است تا تحت پوشش عاشوراها شرایط ذهنى توده هاى مردم را تحت تاثیر أهداف خود درآورد.
“سازمان حسین کیست” با پرچمها و نشانه هاى مشابه آنچه گماشتگان رژیم در فعالیتهاى ضد مردمى و در حمله به سفارتخانه ها در داخل ایران مورد استفاده قرار داده اند و همچنین نقل قول آوردن از بیت رهبرى و شیخ حسن نصرالله ، رهبران تروریستى جهانى در سایتهاى مجازیش بوضوح حاوى گرایشات و اهداف رژیم سفاک اسلامى ایران میباشد
وظیفه بر ما حکم میکند که اجازه ندهیم اهداف پلید جمهوری اسلامی به حیطه عمل درآید
Sunday Oct 1 st
۸:۳۰ Am
Mel Lastman Square, 5100 Yonge St
شنبه اول اکتبر , ۸ و نیم صبح
در مل لستمن

سرنگون باد رژیم جمهوری سلامى
زنده باد آزادی , برابری .حکومت کارگری

بیانیه ۹۵ – رضا شهابی: اگر به خواسته‌هایم رسیدگی نشود روز چهارشنبه ۵ مهر، اعتصاب غذای خشک خواهم کرد!

رضا شهابی امروز در چهل و سومین روز از اعتصاب غذا، اعلام کرد که به هیچ‌وجه تا رسیدن به خواسته‌هایش دست از اعتصاب غذا بر نخواهد داشت! این در حالی است که با توجه به بالا رفتن روزهای اعتصاب غذا، خانواده، دوستان و آشنایان و فعالان کارگری و طیف‌های مختلف فعالانی از ایران و جهان به شدت نگران وضعیت رضا شهابی هستند و به شکل‌های گوناگون در سراسر جهان نگرانی خود را ابراز کرده و می‌کنند.

بنابر مشاهدات خانواده رضا شهابی، وی به شدت لاغر و ضعیف شده و دچار افت شدید قند شده است و راه رفتن برایش بسیار دشوار است، به گونه‌ای که پایش روی زمین کشیده می‌شود. همچنین به دلیل استفاده از آب سرد برای استحمام دچار درد کلیه شده است. همسرش می‌گوید رضا آنقدر ضعیف بود که از فاصله‌ی چندمتری او را نشناختم! با این همه و با وجود وخامت اوضاع، رضا شهابی از امروز نوشیدن قند محلول در آب را نیز قطع کرده و تنها آب می خورد؛ ضمناً اعلام کرده است که اگر تا چهارشنبه ۵/۷/۹۶ به خواسته‌هایش رسیدگی نشود، اعتصاب غذای خود را از تر به خشک تغییر خواهد کرد؛ امری که در شرایط جسمی رضا شهابی، حتا یک روز آن می‌تواند به مرگ منجر شود!

همانطور که در بیانیه‌های پیشین نیز ذکر شد پزشکی قانونی روزها قبل شرایط جسمانی رضا را وخیم اعلام کرد و پزشک متخصص نیز دستور ام.آر.آی عاجل داده بود اما مسئولان امنیتی–قضائی در این مدت جز بیان وعده‌های توخالی و تکراری، هیچ اقدام دیگری نکرده‌اند و بنا بر اطلاعیه‌ی جدید سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی یکی از مأموران امنیتی در تماس جدید با رضا به او گفته است که محکومیت تو در تاریخ ۲۴/۶/۹۴ تمام شد اما به دلیل ادامه‌ی فعالیت‌های صنفی و سندیکایی قصد بازداشت مجددت را داشتیم که در نهایت صلاح دیدیم به جای این کار مرخصی‌های پزشکی‌‌ ات را غیبت اعلام کرده و به این وسیله تو را چند سال دیگر در زندان نگه داریم!

 کمیته دفاع از رضا شهابی ضمن تشکر از تمام تشکل‌ها و کارگران و انسان‌های شریفی که به شکل‌های گوناگون صدای اعتصاب غذا و شرایط وخیم رضا بوده‌اند، اعلام می‌دارد که به شدت نگران جان وی است. واقعیت این است که رضا به شدت بر اعتصاب خود پایفشاری می‌کند و علیرغم شنیدن نگرانی بسیاری از فعالان و دوستان، حاضر به دست کشیدن از اعتصاب خود نیست و حتا قصد دارد آن را به اعتصاب خشک تبدیل کند و همین امر می‌تواند حتا در زمانی اندک جان او را تهدید کند!

کمیته‌ی دفاع از رضا شهابی اعلام می‌دارد که با توجه به افت شدید قند و قطع شدن قند محلول در آبی که رضا می‌نوشد، نگرانی‌ها در مورد وضع جسمانی او دوچندان شده و هرچه زودتر باید اقدامی عاجل در مورد او انجام شود. مسئولیت مستقیم هر آنچه برای رضا شهابی پیش بیاید، بر عهده‌ی مسئولان امنیتی-قضایی است که با سکوت خود گویا نقشه‌ی مرگ این کارگر زحمتکش را کشیده‌اند؛ تا کنون می‌گفتیم شاید فردا دیر باشد، اما اکنون باید نگران ساعت‌ها یا حتا دقایق بود!

کمیته دفاع از رضا شهابی

۲۹/۶/۹۶