استفان لوفن نخست وزیر سوئد روزهای ۱۱ و ۱۲ فوریه به ایران میرود.: شورای حمایت از مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران ـ استکهلم

نه عجیب است ونه غیر منتظره زیرا سرمایه داران همه به صف شده اند تا از این بازار باز گشوده که خون تازه سنگ فرشهایش را آذین بسته است سهمی بردارند . سرمایه داری ایران سالهاست تسمه از گرده کارگران کشیده است تا سکوت قبرستانی برآنان حاکم شود و کارگران با حقوقی چندین برابر زیر خط فقرخودرا به سرمایه بفروشند. بازاری بزرگ با کارگرانی ارزان بهشت برین سرمایه داران است. کرشمه های شتری در دفاع از حقوق بشر همه محو میشوند وبوی سود از خود بیخودشان میکند. سرمایه داری سوئد هم تافته جدا بافته ای نیست واین پدیده ای تازه در سیاست واقتصادش محسوب نمی شود . این نخستین بار نیست که چشم بر کشتار وشکنجه زندانیان سیاسی می بندند و از روی جسد ها دست قاتلین را میفشارند. فروش اسلحه وابزار جنگی ولوازم شنود وکنترل افراد ومجامع به دیکتاتور هایی چون حکومت عربستان و جمهوری اسلامی ایران بارها افشا شده است. یقینا استفان لوفن می داند که ماشین های باری وتریلر های ولو یکی از وسایل اعدام در ملا عام است. آنها میدانند که جمهوری اسلامی جهنم زنان است اما وزیر شان را با روسری به تهران میفرستند تا مبادا حاکمین مذهبی در ایران آزرده شوند وخیال کنند نمی توان روسری سر وزیر کرد ومی توان حقوق هر زنی را پایمال کرد حتی اگر تابع کشوری دیگر وقوانینی دیگر باشد . تا این حد در تحقیر زنان پیش میروند زیرا که سود های هنگفت را نباید از دست داد. دامنه این تحقیر تا محلات استکهلم هم کشیده شده است. تحت عنوان نسبیت فرهنگی و« آزادیهای فردی » به افراد مرتجع حق میدهند که آزادی دیگران از جمله زنان را سرکوب کنند. این دنباله همان سیاستی است که با روسری در تهران ظاهر میشود. استفان باید بداند که موج اعتصاب غذا در زندانها ی سیاسی واعدام در ملاء عام .در میادین ورزشی در حضوراز جمله هزاران کودک وسرکوب آزادیهای فردی و اجتماعی در ایران بیداد میکند . زنان موجوداتی درجه دوم به حساب می آیند وتوسط قوانین مذهبی به بند کشیده شده اند. هرگونه تشکل مستقل کارگری به وحشیانه ترین شکلی سرکوب وفعالینش زندانی میشوندو…..
ما دولت سوئد را بخاطر این بی توجهی به سرکوب آزادیها در ایران وهمراهی و کمک به دولت سرکوبگر محکوم میکنیم و به نشانه اعتراض دست به تظاهرات خواهیم زد .
در همکاری با جریانات آزادیخواه روز شنبه ۴ فوریه ، از ساعت ۲ تا ۴ در مینت توریت با هم صدای کارگران معترض و زنان دربند وزندانیان سیاسی ایران بر علیه سیاست دولت سوئد در همراهی با دیکتاتورها باشیم . برعهده ما تبعیدیان است که با هر وسیله مناسب این اقدام غیر مسولانه را در قبال آزادی وحقوق انسانها افشا ومورد اعتراض قرار دهیم واز مردم بخواهیم به هر شکل ممکن سیاست دولت ها را محکوم کنند.

کارگر زندانی ، زندانی سیاسی آزاد باید گردد
زنده باد آزادی زنده باد سوسیالیسم
شورای حمایت از مبارزات آزادیخواهانه مردم ایران ـ استکهلم

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *