اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران:گزارشی از مبارزه و اعتراضات کارگری در سال ۱۹۹۵

 

مقدمه: انچه که در زیر می خوانید سومین گزارش سالیانه ما از مبارزه و اعتراضات کارگری در ایران است. پیش از این، گزارش های مربوط به سال های ۹۳ و ۹۴ را منتشر کردیم که مورد استقبال فعالین و تشکلات کارگری و علاقه مندان به مسایل کارگری قرار گرفت.  این گزارش نیز مانند گزارش های پیشین، بطور موجز بوده و مبتنی است بر اخبار، اطلاعات و گزارش هایی که در طول سال منتشر شده است و یا به دست ما رسیده است. بنابراین با در نظر گرفتن سانسور خبری و تلاش رژیم جمهوری اسلامی  برای سرپوش گذاشتن بر واقعیت ها (۱) گزارش امسال نیز  بدون تردید، گزارشی کامل و در بر گیرنده همه جنبه ها و تمام مبارزات کارگری در طول سال گذشته نیست؛ بلکه کوششی است برای  پرتو انداختن و بازنمایی خطوط کلی آنچه که در سال پیش در عرصه کار و مبارزه  کارگری به وقوع  پیوست و خبرش انتشار یافت. به بیان دیگر،  این گزارش کوششی است برای  ارائه  تصویر کلی از مبارزات و اعتراضات کارگری، علت های آن و خواسته هایی که کارگران برای تحقق آنها  به اشکال و شیوه های مختلف مبارزه کردند.  سعی کرده ایم که از پرداختن به جزئیات و نیز تحلیل مسایل تا آنجا که که ممکن بوده  پرهیز کنیم و اساسا به آمارها و ارقام ها استناد نماییم.

 

می دانیم که استفاده از ارقام و آمار در توضیح  مبارزه و حرکتهای اعتراضی کارگری آنهم در شرایطی که کارگران با رژیمی استبدادی و به شدت سرکوب گر مواجه هستند و درهر گام خود در این مسیر، با چماق سرکوب، شلاق، زندان و تهدید روبرو می شوند،  این محدودیت را دارد که واقعیتی زنده در قالب خشک و بی روح بیان می شود؛ قالبی که در آن، درد و رنج، شور، خشم، شجاعت، احساس همبستگی و هم سرنوشتی و یاس های ناشی از شکست و شادی ها و احساس غرور در هنگام پیروزی –  که بخش جدایی ناپذیر مبارزات کارگری است- ، بازتاب نمی یابند.  با این وجود، گزینش روش آماری و استناد به ارقام این برتری را دارد که  امکان می دهد تا  موضوع را به فشرده ترین شکل بیان نمود و تصویر کلی از واقعیت را در برابر خواننده قرار داد.

هدف ما از این  گزارش نیز همچون گذشته، تنها بازگو کردن آنچه که در سال پیش در عرصه کارگری روی داده نیست، بلکه ادای سهم در باز نمایی موقعییت و مبارزات کارگری در ایران است. با این امید که کمک کوچکی  باشد به همه تشکلات و فعالین کارگری و کارگران مبارزی که برای  تغییر شرایط موجود و راه تحقق خواسته های کارگران تلاش و مبارزه می کنند.

 

گسترش وشدت یابی اعتراضات کارگری درسال ۱۳۹۵

 

تعداد اعتراضات کارگری در سال ۱۳۹۵  نسبت به سال ۹۴ و همچنین نسبت به سال ۹۳ بطور چشم گیری افزایش یافت. در طول این  سال، کارگران در ۶۵۳ مرکز تولیدی و خدماتی به اشکال مختلف برای کسب مطالبات خود دست به اعتراض زدند. این رقم نسبت به سال ۹۴ که شاهد اعتراض کارگران در ۵۱۵ واحد بودیم نشان دهنده افزایش حدود  ۲۷ درصدی اعتراضات کارگری است.

با توجه به این که در بعضی از مراکز تولیدی و خدماتی کارگران بیش از یک بار بطور دستجمعی دست به اعتراض زدند، بنابراین  تعداد اعتراضات کارگری بیش از تعداد مراکزی است که در بالا به آن اشاره شد. در مجموع طی سال گذشته ۱۲۶۴ مورد اعتراض های کارگری یعنی بطور متوسط هر روز بیش از ۳ اعتراض کارگری  به وقوع پیوست. اعتراض ها در طول سال، روندی صعودی داشت و در سه ماه پایانی بطور چشم گیری افزایش یافت:

 

– سه ماهه اول سال (بهار) ۲۶۸ مورد: ( فرردین؛ ۶۲ مورد،اردیبهشت؛۱۰۰ مورد وخرداد؛ ۱۰۶ مورد )

– سه ماهه دوم سال (تابستان):۲۹۴مورد: تیر:۸۲؛مرداد ؛ ۱۰۸ وشهریور؛ ۱۰۴)

– سه ماهه سوم سال (پائیز):۲۹۹ مورد  (مهر۱۰۱؛ آبان؛۱۰۳ و آذر؛ ۹۵)

-سه ماهه سوم سال(زمستان):  ۴۰۳ مورد:(دی:۱۳؛،بهمن۱۲۳؛واسفند؛۱۴۶)

 

افزون بر افزایش تعداد حرکتهای اعتراضی کارگری، این اعتراضات نسبت به سال ۹۴ با در نظر گرفتن شیوه هایی که کارگران برای رسیدن به خواسته های خود به کار بستند نشان دهنده شدت یابی باز هم بیشتر اعتراضات بود. به این گونه که کارگران در موارد زیادی، راه ورود وخروج به محل کار را مسدود کردند، با تجمع درخیابان و جاده، مانع تردد وسایل نقلیه شدند و یا محل کار را به اشغال خود در آوردند که  در پاره ای موارد با تنش و درگیری فیزیکی همراه بود.  بطور کلی در سال گذشته  ۳۲ مورد از این گونه اعتراضات به وقوع پیوست که درمقایسه با سال ۹۴ که ۱۳ مورد بود  افزایش ۱۴۶ درصدی را نشان می دهد.

 

علاوه بر این، پیوستن خانواده ها به اعتراضات کارگران و همچنین گسترش مبارزه به سطح شهر و تلاش کارگران برای جلب توجه مردم و کسب حمایت آنان که پدیده جدیدی در جنبش کارگری طی سالهای اخیر است، در سال گذشته رشد چشم گیری داشت.  بطوری که در این سال در ۱۹ مرکز تولیدی و خدماتی، در پی اعتراض های کارگری، خانواده ها به کارگران معترض پیوستند. این رقم نسبت به سال ۹۴ که ۱۳ مورد بود حاکی از افزایش ۴۶ درصدی است. و به همین گونه کارگران معترض  ۱۸ مرکز تولیدی، در مراکز شهری دست به تجمع زدند و یا راه پیمایی کردند که نسبت به ۵ مورد در سال ۹۴ نشان دهنده افزایش ۲۶۰ در صدی است. در دو مورد از این گونه اعتراضات ، در بافق و پارس جنوبی، کسبه محل بطور مشخص به عدم پرداخت دستمزد کارگران اعتراض کردند، از جمله به این دلیل که عدم پرداخت دستمزد کارگرانی که مشتریان آنها هستند بطورمستقیم بر کسب و کار صاحبان مغازه ها تاثیر  گذاشته و باعث کاهش در آمد آنها خواهد شد.

 

اشکال اعتراضات کارگری

۱-اعتصاب و تجمع: همانند سال ۹۴  رایج ترین شکل اعتراض ها ی کارگری، اعتصاب و برپایی تجمع بود. بطوری که نزدیک به ۹۰ درصد اعتراض ها به این شکل بروز یافت و نسبت به سال ۹۴  رشد ۴ درصدی داشت. نکته بسیار مهم در این رابطه این است که حدود ۱۰ درصد از اعتصاب ها و تجمع ها با مسدود کردن راه ورود وخروج به محل کار، بستن راه تردد وسایل نقلیه، واشغال محل کار که با  تنش و درگیری فیزیکی همراه بود.

۲-  نوشتن نامه، تهیه طومار و استفاده از رسانه ها: حدود ۱۰ درصد از اعتراض های کارگری به این شیوه انجام گرفت که نسبت به سال ۹۴ دو برابر رشد داشته است.

۳- تحریم غذای محل کار: درحدود ۱ درصد اعترض ها را شامل می شد و در سطح سال ۹۴ باقی ماند.

 

علل اعتراضات      

۱- اعتراض به عدم پرداخت بموقع دستمزدها و مزایا (حق بیمه، حق سنوات، حق عائله مندی، حق مسکن، عیدی، پاداش ،حق اضافه کاری، حق ایاب وذهاب وغیره):

کارگران در ۶۰۴ مرکز تولیدی وخدماتی با معضل پراخت نشدن دستمزد و مزایا روبرو بودند که  نسبت به  ۵۱۳ مورد در سال ۹۴  افزایش۷/۱۷درصدی را نشان می دهد. درهمین ارتباط، کارگران در ۳۵۶ مرکز تولیدی و خدماتی دست به اعتراض زدند که نسبت  به ۲۵۹ مورد درسال۹۴ رشد ۴/۳۷درصدی رانشان می دهد.

۲-  اعتراض به قراردادهای موقت، نداشتن امنیت شغلی، عدم تبدیل وضعیت و تبعیض درپرداخت حقوق وعدم همسان سازی حقوق:

کارگران در  ۱۰۲ مرکز به همین دلیل  دست به اعتراض زدند که نسبت به  ۵۹ مرکز درسال ۹۴  نشان دهنده رشد ۸/۷۲ درصدی است.

۳- اعتراض به اخراج ازکار در واحدهای دایر:

کارگران در ۲۲۷ مرکز با این مشکل روبرو بودند  که درمقایسه با ۱۵۰ مرکز درسال ۹۴ رشد  حدود ۵۱ درصدی را نشان می دهد. درهمین رابطه شاهد اعتراضات کارگران در  ۵۲  مرکز بودیم که نسبت به  ۴۷ مورد در سال ۹۴ افزایش ۶/۱۰درصدی را نشان می دهد.

۴ – اعتراض به تعطیلی مرکز و بیکارشدن، و تقاضای بازگشت بکار:

در سال گذشته در ۱۶۴ مرکز، کارگران با این مشکل مواجه شدند که درمقایسه با سال۹۴ که ۱۷۳ مورد بود نشان از کاهش ۲/۵ درصدی دارد.

اما در همین رابظه کارگران در ۴۲ مرکز دست به اعتراض زدند که به نسبت به ۳۶مورد درسال  ۹۴ نشان از افزایش۶/۱۶درصدی داشت.

۵-  اعتراض به سطح پایین دستمزد و خواست افزایش دستمزدها:

در۳۸ مرکز، کارگران نسبت به سطح پایین دستمزد و برای افزایش دستمزدها دست به اعتراض زدند که درمقایسه با ۲۸مورد در سال ۹۴ نشان دهنده رشد۷/ ۳۵ درصدی است.

۶- اعتراض به خصوصی سازی ها

کارگران در ۱۷ مرکز نسبت به خصوصی سازی ها اعتراض کردند که در مقایسه با سال پیش از آن  که  ۱۳ مورد بود، افزایش۷/۳۰درصدی را نشان می دهد.

۷- اعتراض به تشکل های به اصطلاح کارگری و وابسته به دولت در سه  مورد که به نسبت شش مورد سال ماقبل، کاهش ۵۰ درصدی را نشان می دهد.

۸ – اعتراض به شرایط کاری؛ که شامل ۲۰ مرکز می شد.

۹ – اعتراض در پیوند با مسئله مسکن : در۲۷ مرکز تولیدی وخدماتی شاهد اعتراض کارگران در ارتباط با  این مسئله بودیم.

۱۰-  حمایت از همکاران معترض بازداشتی واخراجی؛  ۷ مورد،

۱۱ – اعتراضات متفرقه؛ ۱۳مورد.

دسته ای دیگرازاعتراضات و اقدامات  کارگری

الف:اعتراض به لایحه اصلاح قانون کار احمدی نژاد – روحانی

در سال ۹۵ دولت روحانی لایحه اصلاح قانون کار را که توسط دولت احمدی نژاد تهیه و تدوین شده بود، مجددا برای تصویب به مجلس شورای اسلامی رژیم فرستاد. این لایحه که هدف اش ایجاد  تغییراتی در قانون کار به زیان بازهم بیشتر کارگران است، از سوی فعالین، تشکلات مستقل کارگری  و بخشی از کارگران مورد اعتراض قرار گرفت. در نتیجه این اعتراضات، کمیسیون اجتماعی مجلس، آن را بطورجدی در دستور بحث نگذاشت و لایحه فوق را تصویب نکرد و تصمیم گیری در این مورد را به نشست عمومی مجلس واگذار کرد. با این حال دولت هنوز این لایحه را باز پس نگرفته و موضوع عملا مسکوت مانده است.  در زیر چند مورد از اعتراضات به این لایحه را بر می شمریم:

– تجمع اعتراضی  در برابر مجلس  در ۲۷ مهر؛ این تجمع توسط اتحادیه آزاد کارگران ایران فرا خوان داده شده بود.

– تجمع در مقابل مجلس در ۲۵ آبان، در این تجمع، که سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه آن را فراخوانده بود، نهادها وفعالین کارگری مستقل و جمعی از کارگران، بازنشستگان، معلمان ودانشجویان شرکت کردند. این تجمع نمونه موفقی از نتیجه هماهنگی وهمکاری  میان تشکل ها، نهادهای مستقل کارگری وفعالین اجتماعی دیگر بود. (۲)

– طومار اعتراضی بیش از۲۰۰۰کارگر معدن چادرملو نسبت به لایحه اصلاح قانون کار احمدی نژاد – روحانی.

– طوماراعتراضی کارگران بیمارستان صدر(به آفرین) نسبت به لایحه اصلاح قانون کار.

– اعتراض جمعی از کارگران صنایع خودروسازی نسبت به لایحه اصلاح قانون کار

–  اعتراض جمعی از کارگران بیکار شده فولاد زاگرس با شعار لایحه اصلاح قانون کار برگردانده شود/ کارگران حال و روز خوشی ندارند

– طومار اعتراضی سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه نسبت به تغییرقانون کار.

ب:اعتراض در رابطه با تعیین حداقل دستمزد سال۱۳۹۶

شورای عالی کار در پایان ماه اسفند با افزایش ۱۴ درصدی، میزان حداقل دستمزد برای سال ۱۳۹۶  را ۹۳۰ هزار تومان تعیین کرد. این رقم بنا بر آمار های رسمی چند برابر پایین تراز سبد معیشتی  یک خانواده متوسط شهری است. در دو مورد نسبت  به حداقل  دستمزد تعیین شده توسط شورای عالی کار اعتراض شد:

-تجمع سوم اسفندماه  مقابل مجلس به دعوت اتحادیه آزاد کارگران ایران در اعتراض به حداقل دستمزد تعیین شده،

– کارگران شرکت واحد با امضای طوماری اعلام کردند در برابر تعیین دستمزد ناعادلانه سکوت نخواهند کرد.

ج تلاش برای برگزاری مراسم اول ماه مه، روز جهانی کارگر در سال ۱۳۹۵:

– ممانعت پلیس امنیت از حضورفعالین مستقل کارگری در مراسم فرمایشی خانه کارگر در تهران،

– جلوگیری از تجمع فعالین کارگری در شهر سنندج مقابل خانه کارگر و بازداشت تعدادی از فعالین کارگری،

– برگزاری گل گشت خانوادگی کارگری به مناسبت روز جهانی کارگر در کرج،

– برگزاری مراسم روز جهانی کارگر توسط سندیکای خبازان سقز،

– نور افشانی آسمان سنندج در استقبال از اول ماه مه و  برگزاری مراسم خیابانی در سنندج به مناسبت  روزجهانی کارگر و نیز گزاری مراسم علنی به مناسبت این روز در محل سندیکای کارگران خباز سنندج،

– نور افشانی آسمان  شهر سقز و بازداشت  تعدادی از فعالین کارگری سقز توسط نیروهای سرکوب رژِیم،

– اعتراض کارگران کارخانه چیت‌سازی بهشهر در جریان  برگزاری مراسم فرمایشی روزکارگر،

–  بر گزاری مراسم اول ماه مه در میدان اصلی شهر مریوان با شعار گرامی باد اول ماه مه روزجهانی کارگر.

 

اعتراضات معلمان

درسال ۱۳۹۵ معلمان پیش دبستانی، آموزشیاران نهضت سوادآموزی و معلمان حق التدریسی بارها در اعتراض به بلاتکیلفی وضعیت استخدامی خود و با خواست تبدیل وضعیت، در تهران و شهرستان ها تجمع کردند. بطور مشخص این گروه از معلمان، ۲۱ بار درتهران مقابل مجلس اجتماع کردند و در ۱۲ بار در مراکز استان و در مقابل اداره آموزش وپرورش واستان داری ها تجمع اعتراضی بر پا کردند.

افزون براین، در سال گذشته  تعدادی از معلمان مدارس دولتی و غیرانتفاعی ۵ بار در اعتراض به عدم پرداخت حقوق، سطح پایین دستمزد، عدم همسان سازی حقوق ونداشتن بیمه،  دست به اعتصاب زدند و در مقابل مجلس، استانداری ها و اداره آموزش وپرورش در شهرستان ها تجمع کردند.

همچنین در یک مورد عده ای از  فرهنگیان نسبت به وضعیت صندوق ذخیره فرهنگیان در مقابل مرکز این صندوق تجمع اعتراضی برپا کردند.  در یک مورد نیز عده ای از فرهنگیان در استان های گیلان و زنجان  با خواست رسیدگی و حل مسئله مسکن  دست به تجمع اعتراضی  زدند.

با این حال، سطح  اعتراضات سراسری معلمان نسبت به سال ۹۴  کاهش داشت که یکی از علل آن  روند طولانی و پر تنش برگزاری انتخابات کانون های صنفی معلمان و راه یابی عده ای از  طرفداران دولت روحانی در هیئت مدیره تعدادی از این کانون ها بود. اما با گذشت زمان، با توجه به نارضایتی شدید و سراسری معلمان از وضعیت موجود، گروهی از فعالین معلمان در پایان این سال بطور مستقل و ورای  ساختار کانون های صنفی، کارزاری را با خواست اختصاص بودجه متناسب برای آموزش و پروش به منظور بهبود کیفیت آموزش و افزایش حقوق معلمان برپا کردند. این کارزار که در اواخر بهمن ماه سازماندهی شده بود، به تجمع اعتراضی ۱۹ اسفند ماه معلمان در مقابل مجلس و در مقابل  اداره آموزش وپرورش در شهرستان ها منتهی شد. با این تجمع، معلمان سال گذشته را در حالی به پایان بردند که اگر چه به هیچک از خواسته های اصلی خود دست نیافتند اما نشان دادند که همچنان بر خواسته های خود پافشاری می کنند و توانایی بر پایی تجمع سراسری را دارند.

 

اعتراض پرستاران وکارکنان بیمارستان ها

علیرغم گسترش نارضایتی دربین پرستاران نسبت به سطح درآمد وشرایط کاری، روند رو به  افول اعتراضات سراسری پرستاران که از سال ۱۳۹۴ شروع شده بود درسال ۱۳۹۵ نیز ادامه یافت.

ریشه ها و دلایل این  افول را باید عمدتا در سازمان نظام پرستاری و هیئت مدیره های این سازمان جستجو کرد که اصلاح طلبان حکومتی در آن آکثریت دارند. در طول سال گذشته سازمان نظام پرستاری با آگاهی از نارضایتی گسترده پرستاران به وضع موجود و با هدف به بیراهه کشاندن اعتراضات، با تمام توان، مسیر اعتراضات را به سمت مذاکره با وزارت بهداشت ومجلس هدایت کرد. این سیاست ها هیچ دست آوردی برای پرستاران در را ه رسیدن به  خواست هایی که سالهای سال بر روی هم انباشته شده، به دنبال نداشت. تنها  نتیجه اش شاید این بود که ماهیت سازمان نظام پرستاری وسیاست های حاکم بر این سازمان را آشکارتر کرد. با آشکارتر شدن بی ثمری سیاست های حاکم بر سازمان نظام پرستاری، در سه ماهه آخر سال، تحرکاتی از پایین توسط پرستاران برای سازماندهی  تجمع اعتراضی  گسترده و سراسری مانند تجمع های سال ۱۳۹۳ آغاز شد. اما گویا تجمع مورد نظر به دلیل همزمانی آن با حادثه ساختمان پلاسکو برپا نشد.

به هر رو، گر چه پرستاران نتوانستند در سال گذشته  تجمع سراسری برپا کنند اما توانستند در تهران وشهرستان ها در ۲۶مورد دست به اعتصاب و تجمع اعتراضی بزنند. عدم پرداخت بموقع حقوق ومطالبات دیگر، سطح  پایین دستمزد و خواست افزایش آن، نداشتن بیمه، سختی شرایط کار و اخراج از کار از دلایل اصلی اعتصاب ها و تجمع های اعتراضی آنان بود.

 

اعتراضات بازنشستگان:

اعتراضات بازنشستگان با خواست همسان سازی حقوق، افزایش مستمری ها و پرداخت بموقع مطالباتشان، بطور چشم گیری درسال گذشته افزایش یافت.  در طول سال  دهها تجمع اعتراضی از طرف گروه های مختلف بازنشستگان از جمله بازنشستگان صنعت فولاد کشور، سازمان تامین اجتماعی، بازنشستگان پیش ازموعد سراسر کشور، بازنشستگان فرهنگی، بازنشستگان لشکری برپا شد. در زیر بخشی از این اعترضات را به ترتیب زمانی بر می شمریم:

 

-۲۹و۳۰فروردین: تجمع هزاران بازنشسته صنعت فولاد کشور در مقابل مجلس،

-۳۰فروردین: تجمع معلمان بازنشسته مقابل مجلس،

-۱۳اردیبهشت: تجمع بازنشستگان ذوب‌آهن اصفهان مقابل وزارت کاردراعتراض به عدم پرداخت به موقع حقوق و‌برای بازگشت به نظام بیمه‌ای گذشته!

-۱۹خرداد: تجمع بازنشستگان وزارت آموزش و پرورش مقابل دیوان عدالت اداری با خواست همسان سازی حقوق،

-۲۳خرداد: تجمع جمعی از بازنشستگان نیروهای مسلح مقابل مجلس در اعتراض به سطح پایین حقوق ومابه‌التفاوت حقوق بازنشستگی قبل از سال ۸۶ و بعد از آن،

-۲۲تیر: تجمع  معلمان بازنشسته مقابل مجلس برای همسان سازی دریافتی ها و افزایش مستمری‌ها،

-۲۷تیر: تجمع بازنشستگان صنعت فولاد دراعتراض به عدم پرداخت مطالباتشان و برای همسان سازی حقوق و برقراری بیمه درمانی ،عمر و حوادث، در مقابل مجلس،

-۱۸مرداد: تجمع بازنشستگان فرهنگی مقابل وزارت کار برای افزایش وهمسان سازی مستمری،

-۱۴شهریور: تجمع اعتراضی کارگران بازنشسته پیش از موعد سراسرکشور، مقابل وزارت کار،

-۶مهرماه: تجمع سراسری بازنشستگان فرهنگی،

-۹آبان: تجمع صدها نفر ازبازنشستگان فولاد سراسرکشور مقابل وزارت کار برای همسان‌سازی و پرداخت به موقع مستمری،

-۲۵آبان:  تجمع بازنشستگان سازمان تامین اجتماعی مقابل مجلس،

-۱۴آذر: تجمع سراسری فرهنگیان بازنشسته،

-۲۱آذر: تجمع اعتراضی بازنشستگان صنعت فولاد وذوب آهن در مقابل مجلس،

-۴دی: تجمع اعتراضی بازنشستگان پیش از موعد تامین اجتماعی سراسر کشور درمقابل مجلس،

-۷دی: تجمع اعتراضی صدها بازنشسته صنعت فولاد سراسر کشورمقابل مجلس،

-۲۸دی: تجمع اعتراضی بازنشستگان فرهنگی مقابل سازمان برنامه و بودجه،

-۲۲دی: تجمع دوباره کارگران بازنشسته صنعت فولاد سراسر کشور مقابل ساختمان مجلس،

-۲۵دی: تجمع اعتراضی  بازنشستگان پیش از موعد  در اعتراض به عدم اصلاح حقوق و مزایا درمقابل مجلس،

-۳بهمن: تجمع اعتراضی بازنشستگان پیش از موعد برای چندمین بار در مقابل مجلس،

-۳اسفندماه: تجمع سراسری بازنشستگان فرهنگی،

-۱۰اسفندماه: تجمع بازنشستگان سراسر کشورمقابل مجلس،

-۲۲اسفندماه: تجمع بازنشستگان سراسر کشور مقابل نهاد ریاست جمهوری،

-۲۳اسفند ماه: تجمعات اعتراضی صدها بازنشسته‌ صنعت فولاد سراسر کشورمقابل ساختمان دفتر مرکزی صندوق فولاد تهران وسازمان برنامه بودجه،

 

اعتراضات بیکاران

درسال۱۳۹۵هرچند شاهد اعتراضات گسترده متقاضیان کار نبودیم اما این اعتراضات نسبت به سال گذشته افزایش قابل ملاحظه ای را از نظر تعداد نشان می دهد. ازجمله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

-۱۲ اردیبهشت: تجمع جوانان جویای کار،مقابل پالایشگاه آبادان  با خواست اشتغال،

-۱۳ اردیبهشت: نیروی انتظامی تجمع متقاضیان کار در مقابل شرکت کشت و صنعت هفت تپه رابرهم زد،

–  ۱۹اردیبهشت: تجمع چند روزه جوانان جویای کارشهرستان جاجرم مقابل کارخانه آلومینا برای اشتغال،

–  ۲۲ تیر: تجمع اعتراضی جوانان بیکار مقابل فرمانداری ماهشهر،

–  ۲۴مرداد: اعتراض کارگران وجوانان متقاضی کار به وضعیت خود، همزمان باسفر روحانی به استان کهگیلویه وبویراحمد،

–  ۳ مهر: تجمع اعتراضی پذیرفته شدگان آزمون های استخدامی سال ۹۱مقابل استانداری خوزستان،- – ۷ مهر: تجمع اعتراضی متقاضیان آزمون استخدامی نیروگاه لوشان همراه باخانواده ها نسبت به  نتیجه آزمون در مقابل این نیروگاه،

-۸  مهر: تجمع اعتراضی متقاضیان کارهمزمان با سفر وزیرکار به بجنورد در مقابل کارخانه پتروشیمی خراسان،

-۱۳ مهر: تجمع اعتراضی قبول شدگان آزمون استخدامی دستگاه های اجرایی سال ۹۱ در مقابل استانداری اهواز،

– ۷ آذر: تجمع متقاضیان کار شهر دوراهک برای کار در شرکت ملی حفاری مقابل شهرداری،

– ۱۸آذر: تجمع زنان روستای قره خان بندی مقابل پتروشیمی خراسان ومسدود کردن ورودی کارخانه با خواست ایجاد کار برای جوانان بیکار،

– ۲۴ آذر تجمع اعتراضی نمایندگان ۲۵۰ نفر از پذیرفته شدگان آزمون مجتمع فولاد آذربایجان، در مقابل مجتمع نسبت به ادامه بلاتکلیفی استخدامی،

-۲۸آذر: اعتراض شرکت کنندگان آزمون استخدامی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج مقابل استانداری کهگیلویه وبویراحمد

-۱۳دی: تجمع پذیرفته شدگان آزمون استخدامی شرکت زغال سنگ کرمان دراعتراض به بلاتکلیفی ۵ساله مقابل استانداری کرمان!

-۲۸دی: تجمع اعتراضی جوانان جویای کارنسبت به وضعیت مبهم نحوه اشتغال در پالایشگاه آبادان،

-۲۳اسفند: تجمع کوله‌بران سیستانی مقابل فرمانداری زهک؛ مسدود شدن معبر مرزی «شاهگل» که باعث بیکاری  ۳۰۰۰ نفر شده بود،

-تجمعات متعدد فارغ التحصیلان دانشگاه صنعت نفت دراعتراض به عدم استخدام.

 

اعتراضات دستفروشان

طی سال گذشته  باز هم دست  فروشان در بسیاری از شهرها  مورد هجوم و حمله مکرر ماموران شهرداری و نیروهای انتظامی قرار گرفتند.  دست فروشان اما قربانی خاموش این هجوم بیرحمانه ودر بسیاری موارد وحشیانه نبودند، بلکه در دفاع از حق زندگی  و کار، به این سرکوب ها و بیرحمی ها  واکنش نشان دادند و دست به اعتراض زدند و در مواردی از سوی مردم مورد حمایت قرار گرفتند. نمونه هایی از اعتراض دست فروشان و حمله و ضرب و شتم آنان توسط نیروهای سرکوب را بر می شمریم:

 

-تجمعات اعتراضی چندین  باره و گاه  شبانه روزی وخانوادگی دستفروشان اهواز،

-۷مهر: تجمع اعتراضی دستفروشان در مقابل شهرداری مرکزی شهر سنندج،

-۲۸تیر: زخمی شدن و وخامت حال یک کارگرساختمانی درحمایت از زنان دستفروش بدنبال حمله مامور سد معبر شهرداری به آنان در  قائمشهر،

-۶مرداد: اعتراض اهالی چابهار به ماموران شهرداری و انتظامی وجلوگیری از جمع آوری بساط  دست فروشان توسط این نیروها ،

-۲۴مهر: یورش ماموران شهرداری آبادان به دستفروشان خیابان ته لنجیهای،

-۲۸آبان: درگیری مامور شهرداری با زن دستفروش در فومن،

-۳۰آبان: ضرب و شتم یک دستفروش ارومیه ای به دست ماموران سد معبر شهرداری در حضور پلیس،

-۱۷آذر: ضربات شوکر بر تن دستفروش اهوازی،

-۹اسفند: حمله ماموران شهرداری و یگان‌های ویژه نیروی انتظامی به دست‌فروشان پیاده‌روعلی همدان،

-۱۷اسفند: یورش ماموران شهرداری تهران ونیروهای انتظامی به دستفروشان حوالی چهارراه ولی‌عصروزخمی شدن چند نفر،

-۱۸اسفند: تجمعات خانواده گی دستفروشان همدان مقابل فرمانداری وشهرداری،

۲۱اسفند: نیروهای انتظامی وماموران شهرداری تهران برای مقابله با دستفروشان  بار دیگر درچهار راه ولی عصرتهران مستقرشدند.

 

بدتر شدن قراردادها ی کار وپرداخت حقوق کمتر از حداقل حقوق رسمی

 

درسال گذشته نه تنها شاهد بهبودی دراین رابطه نبودیم بلکه شاهد افزایش قراردادهای سفید امضا وهمچنین گرفتن چک وسفته تضمینی از کارگران هم بودیم.

همچنین قراردادها طی سال گذشته شکننده تر شد. تعداد قراردادهای یک ماهه یا ۲۹ روزه  افزایش یافت و بدتر از آن بخش زیادی از کارگران از سر ناچاری، بدون قرارداد و حتی  با قرارداد شفاهی  به کار مشغول شدند. دامنه کار بدون قرارداد وبدون بیمه به کارخانه های بالنسبه بزرگ هم کشیده شد وگزارشاتی از کار کردن بدون قرارداد کارگران در این دسته از کارخانه ها موجود است.

حادثه ساختمان پلاسکو دامنه اشتغال  کارگران بدون بیمه ویا بیمه خویش فرمایی را کاملا آشکارساخت: تنها یک چهارم کارگران شاغل ساختمان  پلاسکو تحت پوشش بیمه تامین اجتماعی قرارداشتند وسه چهارم آنان یا تحت پوشش هیچ بیمه ای نبودند یا تحت پوشش بیمه خویش فرما بودند.

دامنه پرداخت حقوق کمتر از حداقل حقوق رسمی یا پرداخت حداقل حقوق رسمی به ازای ساعات کاری بیش از ۸ ساعت در روز(۴۴ساعت درهفته) گسترش پیدا کرد.

 

در سال گذشته هیچ کنترلی بر کارفرمایانی که مزدی کمتر از حداقل دستمزد می پرداختند وجود نداشت و استثمار لجام گسیخته کارگران بازهم بطور فزاینده ای گسترش یافت.

 

خودکشی در میان کارگران

در طول سال گذشته حداقل ۱۶ مورد اقدام به خودکشی توسط  کارگران که ریشه در مسایل کاری داشته گزارش شد که ۹ مورد آن به مرگ منجر شد.

 

حوادث کاری:

درسال گذشته، حداقل ۳۱۲ مورد حادثه کاری طبق اطلاعات بدست آمده اتفاق افتاد که در نتیجه آن ۴۱۵ کارگرازجمله۷ کودک کار جان خود را از دست دادند. آماری که از طرف منابع رسمی تاکنون درباره حوادث کار در سال گذشته منتشر شده حاکی از افزایش آن نسبت به سال ۹۴ است. افزون بر این، آماری که در همین سال در مورد حوادث کار در بخش ساختمان منتشر شد، پرده از فاجعه بزرگ انسانی برداشت؛ برپایه این آمار، سالیانه حدود۲۰۰۰کارگر ساختمانی بر اثر حوادث کاری جان خودرا ازدست می دهند.

 

بیماری های ناشی از کار

دراین باره تاکنون آمار دقیق و شفافی انتشار نیافته است، اما برآورد میشود تعداد کسانی که هر سال  به دلیل شغلی به  بیماری دچار می شوند ۶ برابر تعداد جان باختگان حوادث کاری است.

مرگ کارگران کولبر:

 

درسال گذشته ۲۱کارگرکولبراز جمله یک زن ویک کودک کار براثر تیراندازی ماموران نظامی وانتظامی جان باختند که افزایش ۵۰ درصدی را نسبت به سال ۹۴ نشان می دهد.

همچنین۱۱کولبر دیگر براثربرف ،کولاک، سرما وسقوط از ارتفاعات، جانشان را ازدست دادند.

درهمین رابطه درماه های پایانی سال، شاهد اعتراضاتی نسبت به جان باختن کولبران وحمایت از آنها از طرف نیروهای اجتماعی مختلف بودیم.

 

واکنش سرکوب گرانه  رژیم جمهوری اسلامی و کارفرمایان به اعتراضات کارگری

بگیر و ببند، ضرب و شتم ، بازداشت و محاکمه  کارگران معترض و  صدور حکم  زندان و حکم شنیع شلاق علیه کارگران مبارز و نیز ارعاب و آزار آنان، همچنان سلاح اصلی رژیم اسلامی در واکنش به اعتراض و مبارزه کارگران بود. مواردی از این واکنش سرکوب گرانه را بر می شمریم:

 

الف- سرکوب، محاکمه و صدور حکم  دادگاه علیه کارگران معترض:

 ب-  صدور حکم شلاق علیه ۱۷کارگرمعترض معدن طلای آق دره وشلاق زدن تعدادی از آنها در ۵خرداد،

– صدورحکم شلاق وزندان تعلیقی برای ۹ کارگرمعترض معدن سنگ آهن بافق در ۱۶خرداد،

– نهایی شدن صدور حکم تعلیقی ۳۰ ضربه شلاق و  ۱۸ میلیون ریال جریمه علیه  ۷ کارگرمعترض معدن سنگ آهن بافق در ۲۹ اسفند،

-دادگاه تجدید نظر کارگران چادرملو در ۲۰شهریور برگزار شد،

– بازداشت۲۴کارگر معترض معادن مجتمع مس میدوک در فروردین ماه،

– بازداشت یک راننده معترض دربندرعباس در ۲۱ فروردین

– بازداشت تعدادی از کارگران فاز ۱۹ توسط یگان ویژه بوشهر بدنبال درگیری  باحراست؛ کارگران پس از مرگ فرزند یکی از  همکاران خود که  معالجه اش به پرداخت یک میلیون تومان مشروط شده بود به تجمع اعتراضی اقدام کرده بودند،

– بازداشت۲۴کارگر معترض شهرداری منطقه۴ اهواز در ۲۴خرداد،

-بازداشت ۳ کارگرمعترض معدن البرز شرقی در ۲۴خرداد

– بازداشت  ۶ نفراز کارکنان دانشگاه علوم پزشکی شیراز و آزادی آنان با قراروثیقه در  ۳۱خرداد

– بازداشت تعدادی ازکارگران پارسیلون خرم آباد بدنبال یورش شبانه به تجمع اعتراضی انان در ۲۷تیر

-:بازداشت یکی از کارگران معترض شهرداری لنگرود در ۲۹تیر،

-:بازداشت چند ساعته ۲کارگرمعترض کارخانه ترانسفوی زنجان در ۱۳مرداد،

– بازداشت ۳ کارگراخراجی معترض پارس خودرو در ۱۸آبان،

– بازداشت ۱۷ عضو تعاونی مسکن کارگران کارخانه پارس خودرو در تجمع مقابل دادگاه شهرستان آبیک در ۹آذر،

-بازداشت تعدادی از کارگران شرکت واحد بدنبال حمله نیروهای انتظامی وامنیتی به تجمعشان مقابل شهرداری تهران در ۱۴ آذر،

۱۳-بازداشت ۷کارگرمعترض کارخانه پلی اکریل اصفهان بدنبال حمله نیروهای انتظامی به تجمع آنها در  ۱۹دی،

– بازداشت ۶ کارگر پالایشگاه نفت کرمانشاه درجریان تجمعات اعتراضی زمستان سال گذشته نسبت به واگذاری این پالایشگاه،

– بازداشت چند ساعته۳کارگرمعترض کارخانه سیمان مسجدسلیمان در ۲۵بهمن،

-: بازداشت و بی خبری از سه فعال کارگری در استان فارس ۲۷در بهمن،

– حمله یگان ویژه به کارگران معترض کارخانه لوله سازی خوزستان و زخمی  کردن یک کارگر،

–  یورش شبانه به تجمع کارگران کارخانه پارسیلون خرم آباد وزخمی شدن تعدادی ازکارگران در ۲۷ تیر ماه،

– حمله نیروهای انتظامی به کارگران معترض مجتمع نیشکر هفت تپه وضرب وشتم آنها در ۳مهر،

– حمله نیروهای انتظامی به تجمع کارگران وبازنشستگان مجتمع نیشکر هفت تپه با باتوم ۱۸مهر،

-حمله نیروهای انتظامی به تجمع اعتراضی کارگران پتروشیمی پردیس در ۲۷مهر،

– اعتراض کارگران کارخانه های آونگان و هپکو اراک درمراسم سخنرانی حسن روحانی وبرخورد شدید نیروهای انتظامی با آنها در ۳آبان،

–  جلوگیری از راهپیمایی کارگران حفاظت کشت و صنعت مغان توسط نیروی انتظامی پارس آباد در   ۱۱آبان،

– حمله نیروهای انتظامی وامنیتی به تجمع کارگران شرکت واحد مقابل شهرداری تهران در ۱۴ آذر،

-:حمله نیروهای انتظامی  به تجمع کارگران معترض کارخانه پلی اکریل اصفهان وجلوگیری از راهپیمایی آنان بطرف استانداری در  ۱۶آذر،

– حمله نیروهای انتظامی به چادرهای کارگران معترض مجتمع کشت و صنعت مهاباد با حکم دستگاه قضایی در  ۱۹دی،

– حمله نیروهای انتظامی به تجمع کارگران کارخانه کنتورسازی مقابل فرمانداری شهرستان البرز در ۲۳دی ماه،

– حمله گارد ویژه شهرستان شوش به  مجتمع نیشکرهفت تپه در ۱۶بهمن که با مقاومت کارگران پاسخ گرفت،

-: ایجاد جو رعب و وحشت ازجانب حراست بیمارستان خمینی ونیروهای انتظامی بدنبال تجمع اعتراضی پرستاران در ۲۷بهمن

– نیروهای انتظامی مانع تجمع کارگران کارخانه پلی‌اکریل اصفهان شدند، ۳۰بهمن.

 

ب- اخراج کارگران معترض:

 

طی سال ۹۵ در ۲۶ مرکز تولیدی و خدماتی تعدادی از کارگران به دلیل اعتراض به شرایط کار و وضعیت کارگران، از کار اخراج شدند.  در ۲۰ مرکز،  ۷۷۶ کارگر معترض از کار اخراج شدند ،در حالی که  از تعداد کارگران اخراجی در ۶ مرکز دیگر اطلاعی در دست نیست. تعداد کارگرانی که در سال ۹۵ به دلیل معترض بودن از کار اخراج شدند نسبت به سال ۹۴ کاهش و نسبت به سال ۹۳ افزایش یافت: در سال ۹۴ ، ۲۸۶۲ نفر و سال ۹۳ ، ۳۱۳ کارگر معترض اخراج شدند. اما  طبق گزارش ها در سال ۹۵ تهدید کارگران به اخراج  و حتی گرفتن تعهد کتبی از آنان برای پایان دادن به اعتراض، بطور چشم گیری افزایش یافت . مواردی از اخراج کارگران معترض و اذیت و آزار آنان را بر می شمریم:

– اخراج۱۵ کارگرمعترض یک واحد تولیدی درگنبد در ۲۰فروردین،

– اخراج ۳ کارگرمعترض شهرداری سردشت،در ۲۵فروردین،

-اخراج ۳۰ کارگرمعترض آزاد راه تهران-شمال(  توسط شرکت پیمانکاری ارسا ساختمان در سوم تیر) و اخراج ۲کارگر معترض دیگر این واحد بتاریخ ۱آذر،

–  اخراج تعدادی از کارگران شرکت ساخت کارخانه گندله‌سازی مادکوش بندرعباس در ۸ تیر،

– اخراج تعدادی از کارگران معترض پالایشگاه ستاره خلیج فارس بندرعباس در ۱۱تیر،

– اخراج حداقل ۱کارگرمعترض بتاریخ ۲۱مرداد،

– اخراج ۵ کارگرمعترض کارخانه چوکا،

-اخراج تعدادی از کارگران معترض شهرداری بهبهان در ۲۵ تیر،

– تعلیق از کار۲کارگرمعترض کارخانه فولاد خراسان در ۳ مرداد،

-اخراج ۱کارگر معترض مجتمع آلومینیوم المهدی – هرمزآل در ۳ مرداد،

-اخراج ۴ کارگر معترض کارخانه ترانسفو زنجان در ۱۴ مرداد،

– اخراج ۴ کارگرمعترض پتروشیمی جم در دوم شهریور،

– ممنوع‌الورود شدن۱۰کارگرمعترض مجتمع پتروشیمی رازی در ۸ شهریور،

– ممنوع الورود کردن ۳ کارگرمعترض مجتمع نیشکر هفت تپه در ۲۰ شهریور،

– تعلیق از کار تعدادی از کارگران معترض پتروشیمی پردیس در اول مهر،

– اخراج ۸۶کارگرمعترض کارخانه سامان کاشی بروجرد در ۴ آبان

– اخراج  یک کارگر معترض بیمارستان آزادی تهران در ۷ ابان

–  اخراج ۵ کارگرمعترض کارخانه مس کوه جهرم در ۱۵ آذر

– اخراج دسته جمعی ۵۰۰ کارگر اعتصابی سایت ۳ پتروشیمی بوشهر ۱۹ آذر،

–  اخراج ۳کارگرمعترض کارخانه فولاد وچدن دورود در ۲۵ آذر

– اخراج یک کارگرمعترض کارخانه ریزدانه‌های شب تاب (گلاسبید)فراهان در ۱۴ دی،

– اخراج صدها کارگرپالایشگاه نفت بندرعباس در ۳۰ دی

–  اخراج۲۳کارگرمعترض شرکت آب و فاضلاب سازه های آبی بیرجند در دی ماه،

– اخراج۱۳کارگرمعترض سد سیمره در ۱۱ دی ماه،

– اخراج ۴ کارگرمعترض کارخانه ریسندگی وبافندگی زرین نخ شمال در ۵ اسفند،

–  اخراج تعدادی از کارگران معترض شرکت پتروسینا(فاز۲۲-۲۴عسلویه) در۱۴اسفند،

– اخراج  ۶۰کارگرمعترض شرکت پیمانکاری نیروپژوه (فاز ۱۳ عسلویه) ۷اسفند،

 

ت- ضرب و شتم کارگران

 

– بکارگیری چماقداران گردن کلفت توسط کارفرمای اصلی برای پراکندن تجمع کارگران معترض فاز۱۹عسلویه در ۲۱فروردین،

– حمله نیروهای حراست به تجمع اعتراضی کارگران پیمانی بیکارشده پالایشگاه پتروپارس در ۱۲ خرداد ،

– زخمی شدن تعدادی ازکارگران فاز ۱۹ عسلویه درپی حمله به تجمع اعتراضی آنها ،

– ربودن ،ضرب وشتم وحبس ۲ کارگرکارگاه مبل سازی درملارد کرج بجای پرداخت مطالباتشان توسط کارفرما در ۲۳ تیر،

– حمله افراد ناشناس به تجمع اعتراضی کارگران اخراجی شهرداری یاسوج وضرب وشتم آنها در ۴ مهر

–  جوانمیر مرادی مورد ضرب و شتم عوامل کارفرما قرار گرفت؛ ۹مهر،

–  مصدوم شدن یک کارگر براثر ضرب و شتم ماموران منتسب به شهرداری رشت در ۱۸ دی،

باتوجه به آنچه که دربالا آمد و نیز شنیده ها می توان گفت که درمقایسه با سال های پیشین، موارد  ضرب وشتم کارگران توسط  عوامل کارفرما افزایش داشته است، به بیان دیگر، دست کارفرمایان برای ضرب وشتم واذیت وآزارکارگران معترض بازتر گذاشته شد.

پ – تنبیه معیشتی و تشدید فشار کارعلیه کارگران معترض

–  فرستادن تعدادی ازکارگران اعتصابی  کارخانه کشت و صنعت  به مرخصی اجباری  بدون دستمزد در دشت دزفول در  ۷ خرداد؛ بازگشت بکار ۳۶کارگراعتصابی مشروط به دادن تعهد شد.

–  تنبیه پرستاران معترض بیمارستان موسوم به ۵ آذرگرگان در ۲۴خرداد،

– گروگرفتن بخشی از حقوق ۲۱ کارگرمعترض شهرداری منطقه ۴ اهواز در  ۳ شهریور،

–  تنبیه شغلی کارگر معترض شرکت داروسازی کوثر در ۸ شهریور،

– قطع کارانه کارگران معترض پتروشیمی پردیس، در ۲ مهر. به دنبال آن  ۵۰۰  نفر از کارگران مبالغی از حقوق خود را برای جبران ضررهمکارانشان به انان هدیه دادند،

– عدم پرداخت مطالبات ۲کارگرمعترض اخراجی آلومینیوم المهدی-هرمزآل پس از ۸ماه، در۲۱ آبان،

– عدم پرداخت مطالبات کارگران معترض اخراجی آزاد راه تهران شمال در  ۱۶دی

پ – احضار کارگران معترض به مراجع قضایی وامنیتی:

– احضار۱۲کارگرمعترض کارخانه چوکا به مراجع قضایی در  ۲۱ تیر ماه،

– مفتوح ماندن پرونده قضایی ۲۸کارگرمعترض مجتمع مس میدوک در  ۳خرداد

– احضار مجدد تعدادی ازکارگران معترض معدن چادرملو(شرکت آسفالت طوس) به مراجع قضایی در ۱۶مرداد،

– لغوتجمع اعتراضی۱۷ آذر ماه با شرکت کارگران و پرسنل شرکت نفت و خانواده هایشان از سراسر کشور در مقابل وزارت نفت در تهران با فشارهای امنیتی در  ۱۶آذر،

– فشارهای مدیریتی، حراستی، پلیسی و امنیتی مانع از برگزاری تجمع کارگران شرکت واحد در مقابل وزارت کار گردید، ۲۶اسفند.

ج – سرکوب و تهدید  اعضای تشکل ها، نهادهای مستقل و فعالین کارگری ومعلمین،  و اذیت و آزار و اعمال فشار بر کارگران زندانی:

اعمال فشاربه اعضای تشکل ها ونهادهای وفعالین کارگری مستقل وتشکل ها وفعالین اجتماعی دیگرباهمان حدت وشدت سال  های قبل ادامه داشت. در زیر به مواردی از ان اشاره می کنیم:

– محکومیت طاهر قادرزادە عضو انجمن صنفی معلمان کردستان به ۹۱ روز حبس تعزیری در فروردین،

-احضار فعالین کارگری سنندج از جمله خالد حسینی ،غالب حسینی و مجید حمیدی به اداره اطلاعات نیروی انتظامی  درآستانه اول ماه مه،  ۱اردیبهشت،

– بازداشت حسین آذر گشب از معلمین و فعالین جمعیت دفاع در تجمع خانه کارگردرتهران،

– احضار عباس اندریانی فعال کارگری و عضو کمیته هماهنگی و مظفر صالح نیا فعال کارگری به اداره حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی شهر سنندج در ۱۰ اردیبهشت،

– بازداشت فعالین کارگری در شهر سنندج مقابل خانه کارگر در  ۱۱اردیبهشت

-:احضار رحمان کاردار و حسین مرادی از اعضای کمیته هماهنگی، سید جلال حسینی فعال کارگری و سید انور معطر فعال کارگری به ستاد خبری شهر سقز در  ۱۱اردیبهشت

-:بازداشت محمد عبدی پور، آزاد احمدی، احمد عبدی پور، صدیق محمدی و پدرام عبدی پوردرسقز ۱۲اردیبهشت

– احضار جعفر عظیم زاده به دادسرای عمومی و انقلاب ساوه در اول  خرداد

– بازداشت آرام  محمدی، شاهو صادقی، مهرداد صبوری و امید احمدی چهار فعال کارگری درکامیاران در اول خرداد،

– انتقال مصطفی غلام‌نژاد به زندان تبریز و صدور قراربازداشت موقت در ۱۷خرداد

– آزادی نجیبه صالح زاده با قرار وثیقه در  ۱۸خرداد،

– احضار و بازجویی از زاهد مرادی فعال کارگری در ۲۲خرداد،

-:بازداشت ۶ساعته مرتضی کمساری از اعضای فعال سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران وحومه در  ۲۴خرداد،

– رسول بداقی برای دومین بار بطور تلفنی احضار گردید، ۲۹خرداد

– هاشم رستمی دستگیر و به مکان نامعلومی انتقال یافت. ۳۰خرداد،

–  مظفر صالحی نیا بازداشت شد. ۲تیر،

– رسول بداقی باردیگر به دادگاه احضارشد. ۲۲تیر،

– شریف ساعد پناه به اداره اطلاعات شهر سنندج احضار و مورد بازجوئی قرار گرفت. ۳۰تیر

– مظفر صالح نیا به شعبه چهار بازپرسی دادگاه سنندج احضار شد. ۴مرداد

– جعفر عظیم زاده و شاپور احسانی راد جهت محاکمه به دو دادگاه کیفری و انقلاب شهرستان ساوه احضار شدند، ۱۹مرداد،

– ابراهیم مددی نایب ریس سندیکای شرکت واحد از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ۵سال و سه ماه حبس تعزیری محکوم شد. ۲۰مرداد

–  تهدید مجدد محمد عبدی پور توسط اداره اطلاعات سقز ۲۴مرداد،

– دادگاه نجیبه صالح زاده برگزار شد،۲۵مرداد

– برگزاری جلسه دادگاه  چهار نفر از فعالین  کارگری کامیاران. ۱۲مهر

– محمود بهشتی لنگرودی ، طی تماس تلفنی از طرف دادستانی , به زندان اوین فراخوانده شد. ۴آبان

-: دادستانی تهران رضا شهابی را با وجود اتمام محکومیت به زندان فرا خواند. ۷آبان

– بازداشت اسماعیل عبدی. ۱۹آبان

–  بهنام ابراهیم زاده تحت بازجویی جدید قرار گرفت. ۲۰ آذر،

– فشار شدید مقامات برای بازگرداندن رضا شهابی به زندان . ۲۱بهمن،

– بازداشت ۳فعال کارگری دراستان فارس. ۲۷بهمن،

– دادگاه تجدید نظرعثمان اسماعیلی ومحمودصالحی برگزارشد. ۱۶ اسفند،

-:احضار و تهدید سه نفر از اعضای هیات مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران در شهر سنندج. ۱۶اسفند،

-: احضار و بازداشت چند ساعته محمد عبدی پور توسط اداره اطلاعات شهر سقز. ۱۸اسفند،

– جلسه دوم محاکمه جعفر عظیم زاده و شاپور احسانی راد در دادگاه شعبه ۱۰۱ کیفری ۲ شهرستان ساوه برگزار شد. ۲۱ اسفند

– دستگیری محمدرضا آهنگردرکامیاران. ۲۳اسفند،

– بازداشت سعید یوزی در کامیاران . ۲۶اسفند

– برگزاری دادگاه تجدید نظر محمود بهشتی لنگرودی

 

اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

info@workers-iran.org

http://etehadbinalmelali.com/ak/

۹ اردیبهشت ۱۳۹۶

۲۹ آوریل ۲۰۱۷

 

زیر نویس:

۱-   تنها یک نمونه از تلاش های رژیم برای سانسور و سرکوب اخبار کارگری را یاد اوری می کنیم: پس از مرگ یک  کارگر معترض شرکت معدنجو در  ۲۶ خرداد درجریان تجمع اعتراضی کارگران این شرکت در مسیرجاده ،رژیم با ایجاد جو ارعاب و وحشت، به  کارگران نسبت به گفتگو و مصاحبه و یا هر گونه تلاش برای رسانه ای کردن خبر هشدار داد. به همین گونه خبرنگاران نیز نسبت به انتشار خبر زیر فشار قرارگرفتند. در نتیجه برای مدتی این واقعه در رسانه ها بازتاب نیافت. اما بربستر رشد وگسترش اعتراضات کارگری و تلاش پیگیر کارگران معترض، سازماندهندگان اعتراضات کارگری، تشکل های مستقل کارگری و نیز  تلاش روزنامه نگاران متعهدو مسئول بویژه خبرنگاران رسانه های خبری و کوشش شبکه های اجتماعی و همچنین  همکاری رسانه های خبری مترقی در خارج از کشور در پخش  و انتشار گزارش های کارگری ، نقشه رژیم برای تحمیل سکوت خبری به شکست منجر شد و خبر کشته شدن این کارگر معترض  رسانه ای شد.  بطور کلی در سال گذشته شاهد انتشار بهتر و بیشتر اخبار وگزارشات کارگری  بودیم که خود  دستاوردی برای جنبش کارگری بحساب می اید.

 

۲-در این پیوند لازم است گفته شود که  تعدادی از فعالین کارگری با دیدگاه راست که در سال ۹۴ ضرورت همکاری بین تشکلات مستقل کارگری با تشکل های به اصطلاح کارگری وابسته به دولت را تبلیغ می کردند و فعالین کارگری مستقل را که مخالف این نوع همکاری هستند را مورد اهانت قرار می دادند، این بار نیز همان موضع گیری را داشتند. برخی از سردمداران این دیگاه راست، در دوران ریاست جمهوری احمدی نژاد  با ائتلاف با یکی از تشکلات قلابی کارگری و وابسته  به دولت “کارزاری” را علیه طرح استاد و شاگردی به راه انداختند. اینان که تا کنون هیچ گزارش و یا نقدی از آن ائتلاف ارائه نداده اند، این بار با یک چرخش، منادی و مدافع همکاری با آن دسته از تشکل های کارگری دولتی  شده اند که به جناح دیگر از رژیم وابسته است؛ جناحی که هم اکنون قوه مجریه را در دست دارد.

 

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *